Η Νέα Υόρκη κατεβαίνει στο υπόγειο για να πάρει το μετρό
27 Οκτωβρίου 1904
Στις 7 το απόγευμα, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης επιβιβάστηκαν για πρώτη φορά στο νέο τους μετρό. Είχαν προηγηθεί τα εγκαίνια και η διαδρομή ενός συρμού με οδηγό τον δήμαρχο Τζορτζ ΜακΚλέλαν. Η πρώτη γραμμή εκτεινόταν σε περίπου 9,1 μίλια, από το Δημαρχείο έως την 145η Οδό, με 28 σταθμούς. Ως το τέλος της πρώτης βραδιάς, περισσότεροι από 100.000 επιβάτες είχαν πληρώσει πέντε σεντ για να τη δοκιμάσουν.
σχετικά άρθρα
Το έργο απαντούσε σε ένα πρόβλημα που είχε γίνει καθημερινότητα: οι δρόμοι της πόλης ασφυκτιούσαν από πεζούς, άμαξες και άλογα, ενώ η ταχεία μετακίνηση ανάμεσα στις συνοικίες ήταν δύσκολη. Το σχέδιο στηρίχθηκε σε έναν ασυνήθιστο για την εποχή συνδυασμό: οι πολίτες ενέκριναν τη χρήση δημόσιων πόρων για την κατασκευή, ενώ η λειτουργία ανατέθηκε σε ιδιωτική εταιρεία, την Interborough Rapid Transit Company (IRT). Τη χρηματοδότηση ανέλαβε ο τραπεζίτης Όγκαστ Μπέλμοντ Τζούνιορ.
Η νέα γραμμή δεν ήταν απλώς ένα τεχνικό έργο. Έφερε τις γειτονιές πιο κοντά, επέτρεψε σε περισσότερους ανθρώπους να μετακινούνται καθημερινά και δημιούργησε προϋποθέσεις για την επέκταση της πόλης προς το Μπρονξ, το Μπρούκλιν και το Κουίνς. Το μετρό έγινε έτσι κρίσιμη υποδομή, αλλά και μοχλός οικονομικής ανάπτυξης: άλλαξε πού μπορούσαν να κατοικούν οι εργαζόμενοι, πού μπορούσαν να εγκατασταθούν επιχειρήσεις και πόσο γρήγορα μπορούσε να μεγαλώσει η μητρόπολη. Το 1940, ο έλεγχος της IRT πέρασε στην πόλη, ολοκληρώνοντας μια μακρά πορεία προς τη δημοτική διαχείριση.
