Η αποκάλυψη της ζημιάς ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων (που τελικά έφτασε τα 6) από τον «London Whale» της J.P. Morgan στις 11 Μαΐου 2012, πάγωσε το αίμα των επενδυτών. Η τράπεζα που θεωρούνταν το «υπόδειγμα» ασφάλειας μετά την κρίση του 2008, βρέθηκε εκτεθειμένη σε παράγωγα υψηλού ρίσκου. Ο Τζέιμι Ντάιμον αναγκάστηκε να παραδεχτεί «λάθη, προχειρότητα και κακή κρίση», αποδεικνύοντας ότι το συστημικό ρίσκο παραμένει ζωντανό ακόμη και στους πιο θωρακισμένους οργανισμούς.
σχετικά άρθρα
Η επέτειος αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση για τη σημασία της διαφάνειας στις τραπεζικές συναλλαγές. Σε μια εποχή που τα υψηλά επιτόκια πιέζουν τους ισολογισμούς, οι «φάλαινες» του συστήματος μπορεί να κρύβονται σε σκιώδεις επενδύσεις ή σε unrealized losses ομολόγων. Η υπόθεση του 2012 οδήγησε στην αυστηροποίηση του Volcker Rule, περιορίζοντας το proprietary trading των τραπεζών. Ωστόσο, η διαρκής μάχη μεταξύ καινοτομίας στα παράγωγα και ρυθμιστικής εποπτείας συνεχίζεται. Η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα είναι μια εύθραυστη μεταβλητή, και η J.P. Morgan έμαθε με τον σκληρό τρόπο ότι η ρευστότητα δεν υποκαθιστά ποτέ τη σωστή διαχείριση κινδύνου.
