Η απαρχή της νομισματικής ένωσης Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας
11 Μαΐου 1990
Στις 11 Μαΐου 1990, οι κυβερνήσεις της Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας υπέγραψαν τη συνθήκη για τη νομισματική, οικονομική και κοινωνική ένωση. Η αντικατάσταση του μάρκου της Ανατολικής Γερμανίας με το ισχυρό Deutsche Mark σε ισοτιμία 1:1 για τους μισθούς και τις αποταμιεύσεις ήταν μια πολιτική απόφαση με τρομακτικές οικονομικές συνέπειες. Η κίνηση αυτή κατέστησε ακαριαία μη ανταγωνιστική τη βιομηχανία της Ανατολής, αλλά προσέφερε στους πολίτες της την αγοραστική δύναμη που ονειρεύονταν.
σχετικά άρθρα
Αυτή η «βίαιη» ενσωμάτωση αποτελεί το απόλυτο case study για τις προκλήσεις της Ευρωζώνης. Η Γερμανία έμαθε πρώτη πως η κοινή νομισματική πολιτική χωρίς δημοσιονομική σύγκλιση δημιουργεί τεράστιες εσωτερικές ανισορροπίες. Το κόστος της επανένωσης, που ξεπέρασε τα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ, βαραίνει ακόμη τη γερμανική οικονομία μέσω του «φόρου αλληλεγγύης». Σήμερα, καθώς η Ευρώπη συζητά για την τραπεζική ένωση και την κοινή έκδοση χρέους, η εμπειρία του 1990 παραμένει ο οδικός χάρτης των κινδύνων. Η απόφαση του Χέλμουτ Κολ να θυσιάσει την οικονομική ορθοδοξία για χάρη της εθνικής ενότητας είναι ένα μάθημα για το πώς η πολιτική βούληση μπορεί να ανατρέψει τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης.
