Λίγες μέρες μετά την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος (βλ. 13 Μαρτίου), η Ευρωπαϊκή Κοινότητα ανακοινώνει την επίσημη σύνθεση της ECU (European Currency Unit). Δεν ήταν φυσικό νόμισμα, αλλά ένα «καλάθι» εθνικών νομισμάτων που χρησίμευε ως μονάδα λογιστικής.
Μακροοικονομικά, η 20ή Μαρτίου 1979 είναι η μέρα που η Ευρώπη άρχισε να «κλειδώνει» τις οικονομικές της μοίρες. Η ECU επέτρεψε στις χώρες να σταθεροποιήσουν τις τιμές των προϊόντων τους στο διασυνοριακό εμπόριο, μειώνοντας το ρίσκο της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Ήταν η απαραίτητη «γέφυρα» για να πειστούν οι κεντρικοί τραπεζίτες (κυρίως της Γερμανίας) ότι ένα κοινό νόμισμα ήταν εφικτό χωρίς να προκαλέσει πληθωριστικό χάος.
Η ECU ήταν ο πρόγονος του ευρώ σε αναλογία 1:1. Μας διδάσκει ότι οι μεγάλες οικονομικές ενώσεις δεν συμβαίνουν με μια υπογραφή, αλλά απαιτούν δεκαετίες τεχνικής σύγκλισης και την κατασκευή ενδιάμεσων εργαλείων που «εκπαιδεύουν» τις αγορές στην κοινή νομισματική πειθαρχία.

