Στις 3 Μαΐου 1979, η Βρετανία άλλαξε DNA. Η εκλογή της Margaret Thatcher δεν ήταν απλώς μια κυβερνητική αλλαγή, αλλά η επίσημη πρεμιέρα του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη.
σχετικά άρθρα
Η «Σιδηρά Κυρία» παρέλαβε μια οικονομία που θεωρούνταν ο «ασθενής της Ευρώπης», πνιγμένη στις απεργίες και τον πληθωρισμό, και εφάρμοσε μια σοκ-θεραπεία που περιλάμβανε ιδιωτικοποιήσεις, αποδυνάμωση των συνδικάτων και απόλυτη πίστη στην ελεύθερη αγορά. Η οικονομική κληρονομιά της 3ης Μαΐου 1979 είναι αυτή που καθορίζει ακόμα και σήμερα τον τρόπο που λειτουργούν οι δυτικές οικονομίες: η προτεραιότητα στον πληθωρισμό έναντι της ανεργίας και η αποθέωση της ατομικής ιδιοκτησίας.
Βέβαια, το τίμημα ήταν η αποβιομηχάνιση μεγάλων τμημάτων της χώρας και η αύξηση των ανισοτήτων. Κοιτάζοντας το 2026, βλέπουμε ότι ο κόσμος αρχίζει να αμφισβητεί το μοντέλο της Thatcher, επιστρέφοντας στον κρατικό παρεμβατισμό για να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή και την Κίνα. Όμως, η τομή που έγινε εκείνη την Τετάρτη του Μαΐου παραμένει το σημείο μηδέν για τη χρηματοπιστωτική επανάσταση του City του Λονδίνου. Το 1979 μας δίδαξε ότι οι αγορές μπορούν να είναι αμείλικτες αλλά και αποτελεσματικές στην ανακατανομή ισχύος, αρκεί να υπάρχει το πολιτικό σθένος να τις αφήσεις ελεύθερες.
