Σε εφαρμογή των όρων για την ένταξη της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), η βρετανική κυβέρνηση καταργεί τον παλιό «Φόρο Αγοράς» (Purchase Tax) και εισάγει για πρώτη φορά τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ – VAT) με αρχικό συντελεστή 10%.
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, η 1η Απριλίου 1973 είναι ένα σεμινάριο στη Δημοσιονομική Πολιτική και την Έμμεση Φορολογία (Indirect Taxation). Οι κυβερνήσεις λατρεύουν τον ΦΠΑ γιατί είναι ο πιο αποτελεσματικός μηχανισμός είσπραξης: μπαίνει σε κάθε στάδιο της παραγωγής, είναι εξαιρετικά δύσκολο να φοροδιαφύγει κανείς μαζικά, και το κόστος είναι σχεδόν «αόρατο» ενσωματωμένο στην τελική τιμή του ραφιού.
Ωστόσο, το φορολογικό μάθημα είναι διττό: ο ΦΠΑ είναι εγγενώς Αντίστροφος Φόρος (Regressive Tax). Σε αντίθεση με τον φόρο εισοδήματος, ο ΦΠΑ τιμωρεί δυσανάλογα τα χαμηλά εισοδήματα, καθώς οι φτωχότεροι καταναλωτές αναγκάζονται να ξοδεύουν το 100% σχεδόν του μισθού τους σε βασικά αγαθά (τα οποία υπόκεινται σε ΦΠΑ), ενώ οι πλούσιοι αποταμιεύουν, προστατεύοντας μεγάλο μέρος του πλούτου τους από αυτόν τον φόρο. Η μέρα αυτή σηματοδότησε την εξάρτηση των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών από την κατανάλωση για να γεμίσουν τα ταμεία τους.
