Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ, υπογράφει τον νόμο Emergency Relief Appropriation Act, ζητώντας από το Κογκρέσο το αστρονομικό ποσό των 4,88 δισεκατομμυρίων δολαρίων (περίπου το 6,7% του τότε αμερικανικού ΑΕΠ). Τα χρήματα αυτά χρηματοδότησαν τη Works Progress Administration (WPA). Μακροοικονομικά, αυτή η μέρα είναι η απόλυτη επιβεβαίωση της Κεϋνσιανής Πολιτικής (Keynesian Stimulus) σε καιρούς βαθιάς Ύφεσης. Ο Ρούζβελτ κατάλαβε ότι τα επιδόματα ανεργίας έσωζαν ζωές, αλλά δεν παρήγαγαν οικονομική αξία. Μέσω της WPA, το Κράτος έγινε ο μεγαλύτερος εργολάβος της χώρας, προσλαμβάνοντας 8,5 εκατομμύρια ανέργους για να χτίσουν πάνω από 600.000 μίλια δρόμων, 116.000 γέφυρες και χιλιάδες σχολεία. Η 8η Απριλίου 1935 διδάσκει ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι πάντα «τοξικό». Όταν δανείζεσαι για να δημιουργήσεις Δημόσιο Κεφάλαιο (Public Capital) και υποδομές, δημιουργείς τον πολλαπλασιαστή (multiplier effect) που θα στηρίξει την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα για τις επόμενες δεκαετίες. Η WPA δεν έδωσε απλώς μισθούς· έδωσε στην Αμερική το σκυρόδεμα πάνω στο οποίο πάτησε για να κερδίσει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
