Η δημοπρασία της «Κραυγής» του Μουνκ και το ρεκόρ
2 Μαΐου 2012
Στον οίκο Sotheby’s της Νέας Υόρκης, μια έκδοση με παστέλ του εμβληματικού πίνακα «Η Κραυγή» (The Scream) του Έντβαρντ Μουνκ πωλείται σε δημοπρασία έναντι 119,9 εκατομμυρίων δολαρίων, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ για έργο τέχνης. Ο αγοραστής (που αργότερα αποκαλύφθηκε πως ήταν ο δισεκατομμυριούχος Leon Black) χρειάστηκε μόλις 12 λεπτά πλειοδοσίας για να αποκτήσει το έργο.
Μακροοικονομικά, αυτή η μέρα είναι ένα σεμινάριο για την κατανομή του πλούτου στην εποχή του Φθηνού Χρήματος (Cheap Money). Βρισκόμαστε στο 2012, με τις Κεντρικές Τράπεζες να έχουν μηδενίσει τα επιτόκια (ZIRP) και να τυπώνουν τρισεκατομμύρια μέσω της Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) για να σώσουν το σύστημα. Όταν η απόδοση των κρατικών ομολόγων μηδενίζεται, το τεράστιο πλεονάζον κεφάλαιο των υπερπλουσίων (ultra-high-net-worth individuals) αναζητά απεγνωσμένα απόδοση σε εναλλακτικές αγορές.
Η πώληση της «Κραυγής» δεν αφορά την αγάπη για την τέχνη· αφορά την αγορά των Απτών Περιουσιακών Στοιχείων (Tangible Assets) ως το απόλυτο αποταμιευτικό καταφύγιο (store of value) απέναντι στον μελλοντικό πληθωρισμό. Αποδεικνύει την απόλυτη αποσύνδεση της πραγματικής οικονομίας από την οικονομία των αγορών: την ίδια ώρα που ο μέσος μισθωτός έχανε την αγοραστική του δύναμη, η ακραία συγκέντρωση πλούτου μετέτρεπε τους καμβάδες σε τίτλους ιδιοκτησίας δισεκατομμυρίων, δημιουργώντας μια στεγανή οικονομία για τους ελάχιστους.