Η Γκάμπια, μια στενή λωρίδα γης γύρω από έναν ποταμό, αποκτά την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία. Πολλοί προέβλεπαν ότι δεν θα επιβιώσει οικονομικά. Ήταν ένα κράτος σχεδιασμένο όχι με οικονομική λογική, αλλά με βάση το βεληνεκές των κανονιών των βρετανικών πλοίων που προστάτευαν το ποτάμι.
σχετικά άρθρα
Η περίπτωση της Γκάμπια είναι ένα case study για την οικονομία των μικρών κρατών (Micro-state economics). Χωρίς ενδοχώρα και περικυκλωμένη από τη Σενεγάλη, η Γκάμπια επιβίωσε μετατρέποντας την αδυναμία της σε «προϊόν»: έγινε ένας εμπορικός ενδιάμεσος (re-export hub) και τουριστικός προορισμός, εκμεταλλευόμενη τις δασμολογικές διαφορές και την αγγλική γλώσσα.
Όμως, η εξάρτηση από μία καλλιέργεια (φιστίκια – groundnuts) την κράτησε δεσμευμένη στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών εμπορευμάτων (commodities). Το μάθημα του 1965 για τη σύγχρονη οικονομία; Τα τεχνητά σύνορα δημιουργούν στρεβλές αγορές. Αλλά και ότι η κυριαρχία (sovereignty) έχει οικονομικό κόστος. Η Γκάμπια πλήρωσε την ανεξαρτησία της με δεκαετίες υπανάπτυξης, αποδεικνύοντας ότι το μέγεθος της αγοράς (market size) είναι συχνά πιο κρίσιμο από την πολιτική ελευθερία.
