Στις 6 Μαΐου 1994, πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνια της Σήραγγας της Μάγχης (γνωστής και ως Eurotunnel), ενός μηχανικού θαύματος και ενός έργου υποδομής τεράστιων διαστάσεων που επαναπροσδιόρισε τις οικονομικές σχέσεις και το εμπόριο μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ηπειρωτικής Ευρώπης. Η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ και ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν συναντήθηκαν στο Καλαί της Γαλλίας για να κόψουν την κορδέλα, σηματοδοτώντας το τέλος του νησιωτικού χαρακτήρα της Βρετανίας όσον αφορά τις εμπορευματικές μεταφορές και συνδέοντας την αγορά του Λονδίνου με την κορυφαία αγορά της Ευρώπης.
σχετικά άρθρα
Από οικονομική σκοπιά, η ιστορία της Σήραγγας της Μάγχης είναι γεμάτη διδάγματα σχετικά με τη διαχείριση μεγάλων έργων (megaprojects). Αρχικά, οι κυβερνήσεις είχαν συμφωνήσει ότι το εγχείρημα θα χρηματοδοτούνταν εξ ολοκλήρου από τον ιδιωτικό τομέα, χωρίς καμία άμεση κρατική επιδότηση. Το αρχικό προϋπολογισθέν κόστος είχε υπολογιστεί γύρω στα 5,5 δισεκατομμύρια λίρες. Ωστόσο, τα τεχνικά εμπόδια, οι αυστηροί κανόνες ασφαλείας και οι πληθωριστικές πιέσεις εκτόξευσαν το τελικό κόστος κατασκευής σε πάνω από 9 δισεκατομμύρια λίρες, καθιστώντας το έργο μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές υπερβάσεις στην ευρωπαϊκή ιστορία.
Αυτή η τεράστια υπερβάλλουσα δαπάνη άφησε την διαχειρίστρια εταιρεία του Eurotunnel με ένα βουνό χρέους, το οποίο παραλίγο να την οδηγήσει σε πτώχευση πολλές φορές κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας της. Οι αρχικοί μέτοχοι είδαν την αξία των επενδύσεών τους να εξανεμίζεται. Παρόλα αυτά, σε μακροοικονομικό επίπεδο, η σήραγγα υπήρξε ένας ανεκτίμητος καταλύτης ανάπτυξης. Σήμερα, διακινεί αγαθά αξίας άνω των 140 δισεκατομμυρίων λιρών ετησίως, αποτελώντας τη ραχοκοκαλιά για τις σύγχρονες εφοδιαστικές αλυσίδες, επιταχύνοντας τις εξαγωγές και μειώνοντας δραματικά το κόστος μεταφοράς και τους χρόνους παράδοσης στην ευρύτερη ευρωπαϊκή οικονομία.
