H αμερικανική ακτοφυλακή και ο πόλεμος των δασμών
4 Αυγούστου 1790
Όταν ο Αλεξάντερ Χάμιλτον ζήτησε από το Κογκρέσο τη δημιουργία της Revenue-Marine (του προκατόχου της Αμερικανικής Ακτοφυλακής) στις 4 Αυγούστου 1790, δεν τον ενδιέφερε η ναυτική διάσωση, αλλά το ωμό, σκληρό χρήμα. Το νεοσύστατο αμερικανικό κράτος ήταν πνιγμένο στο κρατικό χρέος από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Η μοναδική αξιόπιστη πηγή ρευστότητας ήταν η επιβολή και η αυστηρή είσπραξη των δασμών στα εισαγόμενα εμπορεύματα. Αυτός ο μικρός στόλος δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να καταπολεμήσει το λαθρεμπόριο και να επιβάλει τον προστατευτισμό, διασφαλίζοντας τα κρατικά έσοδα που ήταν απολύτως αναγκαία για να χτιστεί η αξιοπιστία της αμερικανικής αγοράς ομολόγων.
σχετικά άρθρα
Κάνοντας ένα άλμα στο σημερινό μακροοικονομικό περιβάλλον, βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται με τον πιο επιθετικό τρόπο. Το δόγμα του Χάμιλτον για βίαιο κρατικό παρεμβατισμό και εμπορικά τείχη επιστρέφει ως κεντρική πολιτική επιλογή. Η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες χρησιμοποιούν πλέον τους δασμούς ως γεωπολιτικό όπλο απέναντι στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα και τους ημιαγωγούς (microchips). Ο σύγχρονος εμπορικός πόλεμος δεν χρειάζεται ένοπλα ιστιοφόρα· διεξάγεται μέσω ρυθμιστικών αρχών και κυρώσεων που κόβουν τη ρευστότητα των ανταγωνιστών. Ωστόσο, το τίμημα αυτού του νεο-προστατευτισμού το πληρώνει τελικά η πραγματική οικονομία, καθώς τα αυξημένα κόστη των εφοδιαστικών αλυσίδων τροφοδοτούν άμεσα τον επίμονο πληθωρισμό καταναλωτή. Η 4η Αυγούστου 1790 απέδειξε ότι, στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού, το κράτος υπήρξε ανέκαθεν ο απόλυτος ρυθμιστής των συνόρων του πλούτου.
