Τα ζόρια του Μαξίμου φτάνουν μέχρι τα πανηγύρια
Ανεπιθύμητοι μέχρι και στα πανηγύρια οι γαλάζιοι
Ανεπιθύμητοι ακόμη και στα πανηγύρια οι «γαλάζιοι» – Η εικόνα στη Σαμαρίνα, με κυβερνητικά στελέχη να αποχωρούν μετά την ένταση με κτηνοτρόφο, δείχνει ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται πλέον στα πολιτικά γραφεία
σχετικά άρθρα
Η πολιτική δεν σταματά επειδή είναι Δεκαπενταύγουστος. Και το φετινό καλοκαίρι φαίνεται πως το Μέγαρο Μαξίμου έχει έναν ακόμη λόγο να μην κάνει διακοπές.
Το περιστατικό στη Σαμαρίνα, όπου κυβερνητικά στελέχη βρέθηκαν αντιμέτωπα με την οργή κτηνοτρόφου και τελικά απομακρύνθηκαν από τον χώρο του παραδοσιακού χορού, δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε ένα πανηγύρι. Είναι μια εικόνα που αποτυπώνει με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο το κλίμα που διαμορφώνεται στην κοινωνία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν, το περιστατικό σημειώθηκε την Κυριακή 16 Αυγούστου στη Σαμαρίνα, όταν κτηνοτρόφος που είχε χάσει τα ζώα του από την ευλογιά στράφηκε λεκτικά εναντίον κυβερνητικών στελεχών που βρίσκονταν στην εκδήλωση. Στο σημείο βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης Κώστας Γκιουλέκας, ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ Μάξιμος Χαρακόπουλος και η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ Αλεξάνδρα Σδούκου.
Όταν η κοινωνική οργή συναντά την κυβερνητική παρουσία
Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο τι ειπώθηκε στη Σαμαρίνα. Βρίσκεται κυρίως στο συμβολισμό.
Ένας άνθρωπος της παραγωγής, ένας κτηνοτρόφος που έχει υποστεί σοβαρή οικονομική ζημιά, βλέπει μπροστά του εκπροσώπους της κυβέρνησης και επιλέγει να τους εκφράσει δημόσια την αγανάκτησή του.
Και μάλιστα σε έναν χώρο που παραδοσιακά αποτελεί πεδίο κοινωνικής επαφής, πολιτικής παρουσίας και «γαλάζιων» ανταμωμάτων.
Το πανηγύρι, δηλαδή, μετατρέπεται για λίγα λεπτά σε καθρέφτη της πραγματικότητας.
Και η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από μέτωπα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με επικοινωνιακές παρεμβάσεις.
Ανεπιθύμητοι στα πανηγύρια;
Η εικόνα είναι σκληρή για τη Νέα Δημοκρατία.
Για δεκαετίες, τα πανηγύρια, οι γιορτές, οι εκδηλώσεις στα χωριά και οι τοπικές συγκεντρώσεις αποτελούσαν έναν φυσικό χώρο παρουσίας των πολιτικών. Εκεί οι βουλευτές συναντούσαν ψηφοφόρους, έσφιγγαν χέρια, άκουγαν παράπονα και έδιναν υποσχέσεις.
Τώρα, όμως, το πολιτικό σκηνικό φαίνεται να αλλάζει.
Όταν ακόμη και μια παραδοσιακή γιορτή μπορεί να εξελιχθεί σε σκηνικό έντασης, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθύτερο.
Γιατί ο ψηφοφόρος που έχει χάσει το εισόδημά του, που βλέπει το κόστος παραγωγής να αυξάνεται και αισθάνεται ότι το κράτος δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα επικοινωνιακά μηνύματα της κυβέρνησης.
Θέλει απαντήσεις.
Τα προβλήματα δεν κάνουν διακοπές
Η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθεί να κατεβάσει τους τόνους μέσα στον Αύγουστο, όμως τα προβλήματα δεν κάνουν διακοπές.
Η αγροτική παραγωγή, οι αποζημιώσεις, η ευλογιά των αιγοπροβάτων, οι πυρκαγιές, η ακρίβεια, το κόστος ζωής και η καθημερινότητα δημιουργούν ένα συσσωρευμένο φορτίο δυσαρέσκειας.
Και αυτό το φορτίο δεν μένει στα κοινωνικά δίκτυα ούτε περιορίζεται στις δημοσκοπήσεις.
Κάποια στιγμή βγαίνει στον δρόμο.
Βγαίνει στο καφενείο.
Βγαίνει στην πλατεία.
Βγαίνει ακόμη και στο πανηγύρι.
Το Μαξίμου πρέπει να προσέξει το μήνυμα
Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική δεν κρίνεται μόνο στις κάλπες.
Κρίνεται και στο αν ένας βουλευτής μπορεί να περπατήσει άνετα στην εκλογική του περιφέρεια. Στο αν μπορεί να καθίσει σε ένα τραπέζι χωρίς να δημιουργηθεί ένταση. Στο αν ο κόσμος θέλει να τον ακούσει ή θέλει να του πει όσα έχει μέσα του.
Γι’ αυτό και το περιστατικό στη Σαμαρίνα δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια γραφική καλοκαιρινή ιστορία.
Είναι ένα προειδοποιητικό καμπανάκι.
Δεν σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία έχασε την κοινωνική της βάση. Σημαίνει όμως ότι τμήματα της παραδοσιακής της εκλογικής πελατείας δεν είναι πλέον διατεθειμένα να χαρίζουν την ψήφο τους χωρίς εξηγήσεις.
Η απόσταση μεγαλώνει
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι η απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που θέλει να εκπέμπει και στην εικόνα που βιώνουν ορισμένοι πολίτες στην καθημερινότητά τους.
Από τη μία πλευρά υπάρχει η εικόνα της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας.
Από την άλλη υπάρχει ο άνθρωπος που βλέπει την παραγωγή του να καταστρέφεται και αισθάνεται ότι δεν έχει πάρει τις απαντήσεις που περιμένει.
Και όταν αυτές οι δύο εικόνες συναντώνται πρόσωπο με πρόσωπο, η σύγκρουση μπορεί να είναι αναπόφευκτη.
Το δύσκολο φθινόπωρο
Το πραγματικό τεστ, πάντως, δεν είναι ο Αύγουστος.
Είναι το φθινόπωρο.
Όταν ανοίξει ξανά η Βουλή, όταν επιστρέψει η πολιτική αντιπαράθεση, όταν τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα επανέλθουν στο προσκήνιο και όταν η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις για την καθημερινότητα των πολιτών.
Τότε θα φανεί αν η ένταση στη Σαμαρίνα ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό ή ένα μικρό δείγμα μιας μεγαλύτερης κοινωνικής δυσφορίας.
Γιατί το πιο δύσκολο για μια κυβέρνηση δεν είναι να αντιμετωπίσει έναν πολιτικό αντίπαλο.
Είναι να αντιμετωπίσει την απογοήτευση ανθρώπων που κάποτε θεωρούσε δεδομένους.
Από το χειροκρότημα στην αποδοκιμασία
Η Νέα Δημοκρατία έχει οικοδομήσει μεγάλο μέρος της πολιτικής της δύναμης στην εικόνα της κοινωνικής επαφής και της σχέσης με την περιφέρεια.
Ακριβώς γι’ αυτό το περιστατικό στη Σαμαρίνα έχει μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα από ένα συνηθισμένο επεισόδιο.
Γιατί το μήνυμα είναι απλό:
Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να χειροκροτούν επειδή οι πολιτικοί εμφανίζονται στο πανηγύρι.
Και όταν οι πολιτικοί αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι η παρουσία τους σε μια γιορτή μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αντί για χαμόγελα και φωτογραφίες, τότε κάτι έχει αλλάξει στο πολιτικό κλίμα.
Το ερώτημα πλέον είναι αν το Μαξίμου θα ακούσει εγκαίρως αυτό το μήνυμα.
Γιατί τα πράγματα ζορίζουν.
Και φαίνεται πως τα ζόρια της κυβέρνησης δεν περιορίζονται πλέον στα πολιτικά γραφεία και στις δημοσκοπήσεις.
Έφτασαν μέχρι τα πανηγύρια και αυτό πρέπει να το δει εγκαίρως ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
