Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της ΝΔ είναι… ο κακός της εαυτός
Ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Σαμαράς - Οι γκάφες των στελεχών της ΝΔ φτάνουν για να χάσει τις εκλογές
Οι συνεχείς γκάφες, οι αστοχίες στελεχών και οι υποθέσεις που προκαλούν πολιτικό κόστος απειλούν να ακυρώσουν το κυβερνητικό αφήγημα λίγους μήνες πριν από τις κάλπες.
σχετικά άρθρα
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη εισέρχεται στην πιο κρίσιμη προεκλογική περίοδο έχοντας απέναντί της όχι μόνο μια αντιπολίτευση που αναζητεί ευκαιρίες να ανακάμψει, αλλά και έναν αντίπαλο πολύ πιο επικίνδυνο: τον ίδιο της τον εαυτό.
Το τελευταίο διάστημα, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση πολιτικής πυρόσβεσης, καθώς οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης επισκιάζονται από γκάφες, ατυχείς δηλώσεις, προσωπικά λάθη και υποθέσεις που προκαλούν έντονη δημόσια συζήτηση. Αντί η πολιτική ατζέντα να καθορίζεται από το κυβερνητικό έργο, συχνά μονοπωλείται από περιστατικά που δημιουργούν αρνητικές εντυπώσεις και δίνουν στην αντιπολίτευση πολύτιμα επιχειρήματα.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτέλεσε η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη. Οι αποκαλύψεις γύρω από τους τίτλους σπουδών του και η πολιτική θύελλα που ακολούθησε ανάγκασαν την κυβέρνηση να διαχειριστεί μία κρίση που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με στοιχειώδη προληπτικό έλεγχο. Η εικόνα της «αριστείας», την οποία επί χρόνια προβάλλει η Νέα Δημοκρατία, δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, ενώ τελικά ο ίδιος οδηγήθηκε σε παραίτηση, προκαλώντας νέα φθορά στην κυβέρνηση.
Ο σύμβουλος και το δις εξαμαρτείν
Εξίσου προβληματική ήταν η υπόθεση του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Θάνου Ντόκου, ο οποίος παραδέχθηκε ότι έπεσε θύμα ηλεκτρονικής επίθεσης από Ρώσους χάκερ. Ανεξάρτητα από το εύρος της παραβίασης, το περιστατικό δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για την κυβερνοασφάλεια και την προστασία ευαίσθητων επικοινωνιών σε τόσο κρίσιμες κρατικές θέσεις. Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που πριν μερικά χρόνια απομακρύνθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη επειδή δήλωσε ότι στο Αιγαίο πρέπει να υπάρξει συνεκμετάλλευση με τους τούρκους.
Ο… φευγάτος Φεύγας
Στο ίδιο κάδρο προστέθηκε και η επιστολή του Βασίλη Φεύγα, με τις αναφορές του στα ομόφυλα ζευγάρια και τον Αντώνη Σαμαρά. Αντί να περιορίσει μια εσωκομματική ένταση, η δημόσια παρέμβασή του επανέφερε στην επικαιρότητα τις υπαρκτές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, δίνοντας την εικόνα ενός κόμματος που εξακολουθεί να αναζητεί ισορροπίες ανάμεσα στη φιλελεύθερη και τη συντηρητική του πτέρυγα.
Η πληγή του ΟΠΕΚΕΠΕ
Το μεγαλύτερο όμως πολιτικό βάρος εξακολουθεί να προέρχεται από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η εμπλοκή ονομάτων που συνδέονται με τη Νέα Δημοκρατία στη σχετική δικογραφία, οι παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών και οι συνεχείς αποκαλύψεις έχουν προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στο κυβερνητικό αφήγημα περί διαφάνειας και αποτελεσματικής διαχείρισης. Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να διαχωρίσει τις ατομικές ευθύνες από τη συνολική εικόνα της κυβέρνησης, ωστόσο η πολιτική ζημιά παραμένει σημαντική και δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Υπουργοί, πρώην υπουργοί, βουλευτές, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας χασάπηδες, φραπέδες και λοιποί πλήγωσαν ανεπανόρθωτα την εικόνα της παράταξης.
Κάθε μία από αυτές τις υποθέσεις, από μόνη της, ίσως να μπορούσε να αντιμετωπιστεί επικοινωνιακά. Η συσσώρευσή τους όμως δημιουργεί ένα διαφορετικό πολιτικό φαινόμενο. Καλλιεργεί την αίσθηση μιας κυβέρνησης που αναγκάζεται συνεχώς να απολογείται για λάθη δικών της στελεχών, αντί να επιβάλλει τη δική της ατζέντα.
Στη Νέα Δημοκρατία γνωρίζουν ότι οι εκλογές δεν κρίνονται μόνο από την οικονομία ή τις δημοσκοπήσεις. Κρίνονται και από την εικόνα αξιοπιστίας, σοβαρότητας και πειθαρχίας που εκπέμπει ένα κυβερνών κόμμα. Και όταν αυτή η εικόνα τραυματίζεται από διαδοχικές αστοχίες ανθρώπων που ανήκουν στον ίδιο τον κομματικό μηχανισμό, το πολιτικό κόστος πολλαπλασιάζεται.
Γι’ αυτό και όσο πλησιάζουν οι κάλπες, η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ίσως να μην είναι οι επιθέσεις της αντιπολίτευσης, αλλά η ανάγκη να περιορίσει τα αυτογκόλ που προέρχονται από το ίδιο του το κόμμα. Γιατί στις επόμενες εκλογές, ο πιο δύσκολος αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας μπορεί τελικά να αποδειχθεί ο… κακός της εαυτός.
