Ο «γρίφος» Κασιδιάρη και η στρατηγική αναμονής του Μαξίμου

Η πρόσφατη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη στα μέσα Σεπτεμβρίου 2026 ανακάτεψε για τα καλά την πολιτική τράπουλα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Η προαναγγελία του για την επιστροφή στην ενεργό δράση και η δημιουργία ενός «νέου ισχυρού εθνικού κόμματος» σήμανε συναγερμό στα δημοσιογραφικά και πολιτικά γραφεία, επαναφέροντας στο προσκήνιο τα σενάρια για το πώς θα επιχειρήσει να παρακάμψει το υφιστάμενο νομικό «μπλόκο».

Οι νομικοί σύμβουλοι και το περιβάλλον του πρώην στελέχους της Χρυσής Αυγής εξετάζουν συγκεκριμένες διαδρομές, με στόχο να βρεθεί ένα «καθαρό» πολιτικό όχημα που δεν θα κοπεί στις επόμενες εθνικές εκλογές:

1. Η αξιοποίηση υφιστάμενων σχηματισμών: Το επικρατέστερο σενάριο θέλει την αξιοποίηση ενός ήδη εγγεγραμμένου και νομικά ενεργού κόμματος, όπως η «Ένωση των Ελλήνων» (ή μια παραλλαγή του, όπως η «Ελλήνων Συμμαχία»), όπου έχουν βρει στέγη ορισμένοι ανεξάρτητοι βουλευτές.
2. Ο ρόλος του «σκιώδους» καθοδηγητή: Επειδή ο ίδιος στερείται του δικαιώματος του εκλέγεσθαι λόγω της πρωτόδικης καταδίκης του για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, το σχέδιο προβλέπει να μην εμφανίζεται πουθενά ως τυπικός αρχηγός ή υποψήφιος βουλευτής. Θα λειτουργεί ως ο άτυπος πνευματικός και πολιτικός ηγέτης, επαναλαμβάνοντας το μοντέλο που δοκιμάστηκε στο παρελθόν.
3. Συμπράξεις με υφιστάμενα κόμματα: Δεν αποκλείονται οι υπόγειες γέφυρες επικοινωνίας και οι ανοιχτές γραμμές με ήδη υπάρχοντα μικρότερα κόμματα του εθνικιστικού χώρου που βρίσκονται εντός ή εκτός Κοινοβουλίου, με στόχο τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου.

Οι ψίθυροι στους διαδρόμους της Βουλής έχουν ανάψει για τα καλά, με φόντο την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη και το πολιτικό «λίφτινγκ» της δεξιάς πολυκατοικίας. Το κεντρικό σενάριο θέλει την «Ένωση των Ελλήνων» να μετατρέπεται σε εκλογικό όχημα και δεν είναι απλώς μια φήμη, αλλά ένα καλοκουρδισμένο σχέδιο με συγκεκριμένους πρωταγωνιστές.

Στο επίκεντρο της προσοχής βρίσκονται ανεξάρτητοι βουλευτές, όπως ο Χαράλαμπος Κατσιβαρδάς, ο Ιωάννης Δημητροκάλλης και ο Διονύσης Βαλτογιάννης, οι οποίοι κινούνται ενεργά γύρω από αυτόν τον υπό διαμόρφωση σχηματισμό.

Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, έχοντας κοινή αφετηρία και παρελθόν, διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με το περιβάλλον του Κασιδιάρη. Για τους γνωρίζοντες το παρασκήνιο, η «Ένωση» δεν είναι παρά το ιδανικό «κέλυφος»: ένας ήδη υφιστάμενος, καθαρός νομικά φορέας, έτοιμος να υποδεχτεί τη βάση των ψηφοφόρων που αναζητά στέγη.

Ο Κασιδιάρης, δεμένος από το αυστηρό νομοθετικό «μπλόκο», ξέρει ότι δεν μπορεί να βάλει το όνομά του στις μαρκίζες. Έτσι, ο ρόλος του θα είναι αυτός του «μεγάλου σκηνοθέτη» από τα παρασκήνια, καθοδηγώντας τους προαναφερθέντες βουλευτές και στελέχη.

Είτε το σχήμα κατεβεί ως «Ένωση» είτε μετονομαστεί σε «Συμμαχία Ελλήνων», το πολιτικό φλερτ είναι δεδομένο. Το ερώτημα πλέον στους κοινοβουλευτικούς κύκλους δεν είναι το «αν», αλλά το «πότε» θα πέσουν οι τελικές υπογραφές για τη μεγάλη αυτή σύμπραξη.

Στο Μέγαρο Μαξίμου η κατάσταση αντιμετωπίζεται με ψυχραιμία, αλλά και με σαφή επίγνωση του πολιτικού ρίσκου. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η κυβέρνηση δεν προτίθεται να φέρει καμία νέα νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή για να προλάβει τις κινήσεις του Κασιδιάρη.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται σε δύο άξονες:

• Ο φόβος της ηρωοποίησης: Στο κυβερνητικό επιτελείο θεωρούν ότι μια νέα, φωτογραφική τροπολογία θα λειτουργούσε ως επικοινωνιακό «μπουμερανγκ». Θα έδινε στον Κασιδιάρη το πάτημα να αυτοπαρουσιαστεί ως «διωκόμενος από το σύστημα», ενισχύοντας την αντισυστημική του γοητεία σε ένα ακροατήριο που έλκεται από τέτοιου είδους αφηγήματα.
• Επάρκεια του υπάρχοντος νόμου: Στο Υπουργείο Εσωτερικών και το Μαξίμου εκτιμούν ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο—το οποίο ισχύει έως το 2033—είναι υπεραρκετό και πλήρες.

Με την κυβέρνηση να επιλέγει τον ρόλο του θεατή, το βάρος της τελικής κρίσης πέφτει αποκλειστικά στους ώμους της Δικαιοσύνης. Το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου αποτελεί το μοναδικό αρμόδιο όργανο που θα κληθεί να ξεδιαλύνει τον γρίφο, όταν έρθει η ώρα της ανακήρυξης των κομμάτων για τις επόμενες εκλογές.

Ο νόμος δίνει στους ανώτατους δικαστές το δικαίωμα να εξετάσουν όχι μόνο τα τυπικά έγγραφα ενός κόμματος, αλλά και την πραγματική ή υποκρυπτόμενη ηγεσία του. Εάν αποδειχθεί ότι πίσω από την «Ένωση των Ελλήνων» ή οποιοδήποτε άλλο σχήμα κρύβεται η καθοδήγηση ενός καταδικασμένου για εγκληματική οργάνωση, ο Άρειος Πάγος έχει το νομικό «κλειδί» να ανάψει κόκκινο φως. Μέχρι τότε, το πολιτικό σκηνικό θα κινείται στον ρυθμό μιας ιδιότυπης αναμονής, με το Μαξίμου να παρακολουθεί στενά τις ισορροπίες στην ευρύτερη δεξιά πολυκατοικία.