Μαλλιά κουβάρια στη ΝΔ – Σφάζονται μεταξύ τους και ο καθένας κοιτάζει να σώσει το κεφάλι του
Τσακώνονται και για το ποιος θα βγει όρθιος όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού.
Φλωρίδης, Λαζαρίδης, Δένδιας, Ζαχαράκη και Πετραλιάς στα διαφορετικά μέτωπα – Ο Μαρινάκης αναγκάστηκε να αδειάσει τον υπουργό Δικαιοσύνης, γαλάζιοι βουλευτές στριμώχνουν το οικονομικό επιτελείο και η υπόθεση των σχολικών βιβλίων άνοιξε νέο εσωκομματικό πόλεμο. Μια ωραία ατμόσφαιρα είναι όλοι στην κυβέρνηση.
σχετικά άρθρα
Κάτι έχει αρχίσει να στραβώνει πολύ στο γαλάζιο στρατόπεδο. Και το πρόβλημα δεν είναι πλέον ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό σε ένα μεγάλο κυβερνητικό κόμμα.
Το πρόβλημα είναι ότι οι διαφορετικές απόψεις βγαίνουν πλέον στην επιφάνεια με τρόπο που θυμίζει περισσότερο εσωτερικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών παρά οργανωμένη κυβερνητική λειτουργία.
Ο ένας υπουργός λέει κάτι και ο άλλος τρέχει να το μαζέψει. Ένας βουλευτής βγαίνει δημοσίως και επιτίθεται σε συνεργάτη κορυφαίου υπουργού. Άλλοι γαλάζιοι βουλευτές στριμώχνουν το οικονομικό επιτελείο για όσα δεν πήραν στη ΔΕΘ. Και στο μέτωπο της Παιδείας, η υπόθεση με τα σχολικά βιβλία άνοιξε έναν ακόμη κύκλο εσωτερικής γκρίνιας, με τη Σοφία Ζαχαράκη να βρίσκεται στο στόχαστρο και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να αναγκάζεται τελικά να παρέμβει.
Η εικόνα που δημιουργείται είναι αυτή μιας κυβέρνησης όπου όλο και περισσότεροι κοιτούν πρώτα την προσωπική τους πολιτική επιβίωση.
Το περίφημο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» αρχίζει να αποκτά κυριολεκτική πολιτική σημασία. Και σε όλο αυτό το σκηνικό ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρακολουθεί ανήμπορος να αντιδράσει…
Ο Φλωρίδης μίλησε και ο Μαρινάκης έτρεξε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα
Η τελευταία δημόσια κόντρα γύρω από τον Γιώργο Φλωρίδη είναι χαρακτηριστική.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης έκανε μια τοποθέτηση που προκάλεσε αντιδράσεις, ανεβάζοντας ιδιαίτερα τους τόνους για τα ελληνοτουρκικά και χρησιμοποιώντας εκφράσεις που δημιούργησαν την εντύπωση ότι επίκειται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σκηνικό.
Το Μαξίμου, όμως, δεν μπορούσε να αφήσει αυτή την εικόνα να κυριαρχήσει.
Ο Παύλος Μαρινάκης αναγκάστηκε ουσιαστικά να τραβήξει γραμμή και να ξεκαθαρίσει ότι δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται τέτοιο κλίμα.
Με απλά λόγια, χρειάστηκε να «μαζευτεί» ένας υπουργός από τον ίδιο τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Και αυτό δεν περνά απαρατήρητο.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση θέλει να εκπέμπει σταθερότητα και ενιαίο μήνυμα, δεν είναι ιδιαίτερα καλή εικόνα να χρειάζεται διαρκώς να διορθώνει δημόσιες τοποθετήσεις δικών της υπουργών.
Ο Λαζαρίδης στα κάγκελα με τον άνθρωπο του Δένδια
Και πριν καλά καλά προλάβει να κλείσει αυτό το μέτωπο, άνοιξε άλλο.
Ο Μακάριος Λαζαρίδης επέλεξε να βγάλει δημοσίως τα παράπονά του για τον διευθυντή του Νίκου Δένδια, Δημήτρη Περδίκη, καταγγέλλοντας ουσιαστικά συμπεριφορά που θεώρησε απαξιωτική.
Το «να τον χαίρεται ο Νίκος Δένδιας» δεν είναι ακριβώς έκφραση που χρησιμοποιείται όταν όλα λειτουργούν αρμονικά στο εσωτερικό μιας κυβερνητικής παράταξης.
Το αντίθετο.
Είναι δημόσιο μήνυμα.
Και μάλιστα μήνυμα προς συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Γιατί άλλο να υπάρχει ένας καβγάς στους διαδρόμους της Βουλής και άλλο ένας βουλευτής της ΝΔ να αισθάνεται την ανάγκη να βγει δημοσίως και να καταγγείλει συνεργάτη κορυφαίου υπουργού.
Εκεί η εσωτερική γκρίνια παύει να είναι εσωτερική.
Γίνεται δημόσιο πολιτικό επεισόδιο.
Και από κάτω βράζουν οι βουλευτές με το οικονομικό επιτελείο
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και το μέτωπο των γαλάζιων βουλευτών με το οικονομικό επιτελείο.
Μετά τη ΔΕΘ, αρκετοί βουλευτές εξέφρασαν παράπονα για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν και κυρίως για όσα περίμεναν αλλά δεν είδαν.
Ο Θάνος Πετραλιάς βρέθηκε να δέχεται ερωτήσεις και πιέσεις από βουλευτές που θέλουν περισσότερα μέτρα για τις εκλογικές τους περιφέρειες και τις κοινωνικές ομάδες που πιέζουν πολιτικά τη ΝΔ.
Η απάντηση του οικονομικού επιτελείου είναι ότι τα περιθώρια δεν είναι απεριόριστα και ότι οι νέες παρεμβάσεις εξαντλούν ουσιαστικά τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο για την επόμενη περίοδο.
Και εδώ υπάρχει ένα πολύ απλό πολιτικό πρόβλημα.
Οι υπουργοί Οικονομικών κοιτούν τους αριθμούς.
Οι βουλευτές κοιτούν τις εκλογικές τους περιφέρειες.
Και ανάμεσα στα δύο υπάρχει ένα χάσμα που μεγαλώνει.
Ο βουλευτής θέλει να γυρίσει στην περιφέρειά του και να έχει κάτι να πει στους ψηφοφόρους του. Το οικονομικό επιτελείο απαντά ότι το ταμείο δεν είναι ανεξάντλητο.
Κάπως έτσι αρχίζει η γκρίνια.
Η Ζαχαράκη και η ιστορία που άνοιξε νέο μέτωπο
Και μετά ήρθε η υπόθεση των σχολικών βιβλίων.
Οι αναφορές σε οικογένειες με ομόφυλους γονείς προκάλεσαν αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, με γαλάζιους βουλευτές να σηκώνουν το θέμα και να δημιουργείται σημαντική πολιτική πίεση γύρω από τη Σοφία Ζαχαράκη. Μάλιστα, δημοσιεύματα έφτασαν να μιλούν ακόμη και για θέμα παραίτησης της υπουργού.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο είναι ότι μέσα στη ΝΔ δημιουργήθηκε η αίσθηση πως η υπόθεση δεν πήρε τυχαία τέτοιες διαστάσεις.
Υπήρξαν γαλάζιοι που θεώρησαν ότι κάποιος φρόντισε να αναδείξει το θέμα με τρόπο που θα εξέθετε την υπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου και θα την έφερνε σε δύσκολη θέση.
Δεν υπάρχει, βεβαίως, δημόσια τεκμηρίωση για το ποιος βρίσκεται πίσω από μια τέτοια κίνηση. Το πολιτικό παρασκήνιο όμως έχει τη δική του σημασία: όταν μέσα σε ένα κυβερνητικό κόμμα αρχίζουν να κυκλοφορούν τέτοιες υποψίες, αυτό από μόνο του δείχνει το επίπεδο της εσωτερικής καχυποψίας.
Και τελικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάλυψε πολιτικά τη Ζαχαράκη, ενώ παράλληλα προανήγγειλε διορθώσεις στα βιβλία.
Δηλαδή και εδώ το Μαξίμου βρέθηκε να κάνει διαχείριση μιας εσωτερικής φωτιάς.
Ποιος φοβάται ποιον στη γαλάζια πολυκατοικία;
Αν βάλει κανείς όλα αυτά τα περιστατικά δίπλα δίπλα, προκύπτει ένα μοτίβο.
Ο Φλωρίδης λέει κάτι και ο Μαρινάκης καλείται να το περιορίσει.
Ο Λαζαρίδης συγκρούεται δημοσίως με άνθρωπο του Δένδια.
Οι βουλευτές πιέζουν το οικονομικό επιτελείο και ο Πετραλιάς εξηγεί ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Η Ζαχαράκη βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα για τα σχολικά βιβλία και στο εσωτερικό της ΝΔ αναζητούνται ευθύνες και… υπεύθυνοι.
Αυτό δεν είναι εικόνα ενιαίου μετώπου.
Είναι εικόνα ενός κόμματος που έχει αρχίσει να κοιτάζει προς πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις.
Ο καθένας φτιάχνει τη δική του γραμμή
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Όσο μια κυβέρνηση είναι πολιτικά ισχυρή, τα στελέχη της έχουν κάθε λόγο να λειτουργούν συλλογικά. Όταν όμως αρχίζει να υπάρχει αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα, οι ισορροπίες αλλάζουν.
Ο υπουργός θέλει να προστατεύσει το δικό του χαρτοφυλάκιο.
Ο βουλευτής θέλει να προστατεύσει την εκλογική του περιφέρεια.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θέλει να προστατεύσει την εικόνα της κυβέρνησης.
Και όσοι κοιτούν την επόμενη μέρα θέλουν να προστατεύσουν το δικό τους πολιτικό κεφάλαιο.
Έτσι δημιουργείται ένα επικίνδυνο μείγμα.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει οργανωμένη ανταρσία για να δημιουργηθεί πρόβλημα.
Αρκεί να αρχίσει ο καθένας να κινείται με τη λογική «εγώ να είμαι καλυμμένος».
Το «όλοι μαζί» έγινε «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μήνυμα για το Μαξίμου.
Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα ενιαίο εσωκομματικό μέτωπο που να λειτουργεί με απόλυτο συντονισμό.
Υπάρχουν επιμέρους ομάδες, προσωπικές στρατηγικές, υπουργοί που θέλουν να διαφοροποιούνται, βουλευτές που πιέζουν για την εκλογική τους επιβίωση και στελέχη που δεν θέλουν να χρεωθούν πολιτικά λάθη άλλων.
Και το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά αρχίζουν να βγαίνουν δημοσίως.
Από τα υπουργικά γραφεία στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Από τα πηγαδάκια της Βουλής στα social media.
Από τις εσωτερικές συζητήσεις στις δημόσιες αλληλοκατηγορίες.
Η ΝΔ δεν έχει γίνει ξαφνικά ένα κόμμα χωρίς συνοχή.
Έχει όμως αρχίσει να εμφανίζει κάτι πολύ πιο δύσκολο για μια κυβέρνηση: ρωγμές στην εικόνα της πειθαρχίας.
Και όταν οι ρωγμές πολλαπλασιάζονται, το πρόβλημα δεν είναι πλέον ποιος τσακώθηκε με ποιον.
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι ο επόμενος.
Γιατί στη γαλάζια πολυκατοικία φαίνεται πως δεν τσακώνονται πλέον μόνο για την πολιτική.
Τσακώνονται και για το ποιος θα βγει όρθιος όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού.
Και κάπου εκεί το «όλοι μαζί» αρχίζει να δίνει τη θέση του στο παλιό, κυνικό και απολύτως πολιτικό: ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
