Καλίν στο Μαξίμου, σκιές στο Αιγαίο – Άγριο παρασκήνιο στα ελληνοτουρκικά
Μετέφερε κάποιο τελεσίγραφο ο Καλίν στον Έλληνα πρωθυπουργό;
Η Αθήνα δεν διαψεύδει τη συνάντηση Μητσοτάκη – Καλίν και η Άγκυρα ανεβάζει επικίνδυνα τον πήχη – Τι κρύβεται πίσω από το «δεν έχω να σχολιάσω κάτι» του Παύλου Μαρινάκη – Στο στόχαστρο τα ελληνικά νησιά, οι εξοπλισμοί και ο άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.
σχετικά άρθρα
Το πράγμα αρχίζει να σοβαρεύει. Και αυτή τη φορά δεν είναι απλώς μια ακόμη τουρκική ανακοίνωση ή μια πολεμική δήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Είναι το παρασκήνιο γύρω από την επίσκεψη του πανίσχυρου επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν στην Αθήνα, η φημολογούμενη είσοδός του στο Μέγαρο Μαξίμου και κυρίως η απουσία καθαρής κυβερνητικής διάψευσης.
Το νέο επεισόδιο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ιστορίας που μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από όσο αρχικά φάνηκε.
Ο Ιμπραήμ Καλίν βρέθηκε στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου και συναντήθηκε με τον διοικητή της ΕΥΠ Θεμιστοκλή Δεμίρη. Από εκεί και πέρα όμως αρχίζει το μυστήριο. Δημοσιεύματα και πληροφορίες επιμένουν ότι υπήρξε πέρασμα από το Μέγαρο Μαξίμου και επαφή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζουμί.
Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕ
Ο Παύλος Μαρινάκης, ερωτηθείς στο OPEN για τα όσα ακούγονται σχετικά με τον Καλίν, δεν είπε ότι η συνάντηση δεν έγινε.
Δεν είπε «ουδέποτε συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό».
Δεν είπε «είναι ψευδές».
Δεν είπε «δεν πέρασε ποτέ από το Μαξίμου».
Επέλεξε μια πολύ διαφορετική γραμμή: «Σε προηγούμενη ερώτηση που έχω δεχθεί, η απάντηση είναι πως δεν έχω να σχολιάσω κάτι. Και εδώ βάζω μια τελεία. Άρα, δεν γνωρίζω κάτι περισσότερο. Δεν μπορώ να πω κάτι περισσότερο».
Και αμέσως μετά πέρασε στην ουσία της κυβερνητικής θέσης: ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δέχεται τελεσίγραφα και ότι η Ελλάδα συνεχίζει να ενισχύει την αποτρεπτική της ισχύ.
Η επιλογή αυτή έχει τη δική της πολιτική σημασία.
Γιατί άλλο πράγμα είναι η διάψευση και άλλο το «δεν σχολιάζω».
Επισήμως, λοιπόν, δεν υπάρχει επιβεβαίωση ότι ο Καλίν συναντήθηκε με τον Μητσοτάκη. Όμως επίσης, με βάση τη σημερινή τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν υπήρξε η καθαρή διάψευση που θα έβαζε τέλος στα σενάρια.
Και αυτό αφήνει την ιστορία ανοιχτή.
ΤΙ ΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΠΕ Ο ΚΑΛΙΝ
Την ίδια ώρα, το τουρκικό δημοσίευμα που προκάλεσε τη νέα φωτιά ανεβάζει κατακόρυφα τη θερμοκρασία.
Σύμφωνα με το Geopolitico, το οποίο μεταφέρει πληροφορίες που αποδίδονται στην τουρκική πλευρά, η επίσκεψη του Καλίν δεν ήταν απλώς μια εθιμοτυπική επαφή των δύο υπηρεσιών πληροφοριών. Η φιλοερντογανική Yeni Şafak εμφανίζει τον επικεφαλής της ΜΙΤ να μεταφέρει στην Αθήνα μια σειρά από σκληρά μηνύματα: να μην υπάρξουν «τετελεσμένα» στο Αιγαίο, να μην ενισχύεται στρατιωτικά η άμυνα των ελληνικών νησιών και να μην προχωρά η Ελλάδα στον στρατηγικό άξονα με το Ισραήλ.
Πρέπει εδώ να μπει μια μεγάλη υποσημείωση: τα συγκεκριμένα μηνύματα δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως από την ελληνική κυβέρνηση. Αποτελούν περιγραφή της τουρκικής πλευράς και των σχετικών δημοσιευμάτων.
Όμως δεν είναι καθόλου αδιάφορο ότι αυτά ακριβώς τα ζητήματα βρίσκονται σήμερα στην καρδιά της τουρκικής ρητορικής.
ΣΤΟΧΟΣ ΤΑ ΝΗΣΙΑ – ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ
Η τουρκική ενόχληση δεν φαίνεται να περιορίζεται πλέον σε μία μόνο ελληνοτουρκική διαφορά.
Στο στόχαστρο μπαίνει συνολικά η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα εξοπλίζεται. Τα Rafale και οι Belharra έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Τα F-35 βρίσκονται στον σχεδιασμό. Η συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ αποκτά όλο και μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος. Και η Αθήνα επιχειρεί να διαμορφώσει ένα πλέγμα συμμαχιών που δεν αφήνει τη χώρα μόνη απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι το τουρκικό δημοσίευμα βάζει στο κάδρο την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και συνολικά την αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ.
Με απλά λόγια: η Άγκυρα βλέπει ότι αλλάζει ο συσχετισμός στην περιοχή και δεν κρύβει την ενόχλησή της.
Ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕ «ΟΧΙ ΣΤΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ»
Και εδώ αποκτά ιδιαίτερη σημασία η σημερινή τοποθέτηση του Παύλου Μαρινάκη.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μπήκε στη διαδικασία να υιοθετήσει την πληροφορία περί τουρκικού τελεσιγράφου. Το αντίθετο. Την απέρριψε ως κάτι που δεν γνωρίζει, αλλά ταυτόχρονα έστειλε το πολιτικό μήνυμα της κυβέρνησης:
«Ούτε τελεσίγραφα δέχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε υπακούει σε αυτά».
Και δεν έμεινε εκεί.
Υπερασπίστηκε τη γραμμή του διαλόγου, αλλά ταυτόχρονα υπογράμμισε ότι η Ελλάδα δεν υποχωρεί από τις κόκκινες γραμμές της και ότι η εξωτερική πολιτική συνοδεύεται από πραγματική ενίσχυση της χώρας.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της σημερινής παρέμβασης.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κρατήσει δύο πόρτες ανοιχτές: διάλογο με την Τουρκία, αλλά μηδενική ανοχή σε υποδείξεις για την ελληνική άμυνα.
ΑΠΟ ΤΑ «ΗΡΕΜΑ ΝΕΡΑ» ΣΤΑ… ΤΑΡΑΓΜΕΝΑ
Το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον αν συνδεθεί με τα όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ.
Ο πρωθυπουργός μίλησε για έναν κόσμο όπου «οι θάλασσες των διεθνών σχέσεων αγριεύουν» και προειδοποίησε ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη για απρόβλεπτες εξελίξεις.
Δεν πρόκειται πλέον για την εικόνα μιας ανέφελης περιόδου στα ελληνοτουρκικά.
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να μιλά για διάλογο και ειρηνική συνύπαρξη. Ο ίδιος ο Μαρινάκης υπερασπίστηκε τα «ήρεμα νερά» ως πολιτική επιλογή που δεν σημαίνει υποχώρηση.
Όμως την ίδια στιγμή η Άγκυρα ανεβάζει τον τόνο για τα νησιά, η τουρκική πλευρά επιτίθεται στη στρατηγική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ και η συζήτηση για το τι ακριβώς ειπώθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες αποκτά πλέον άλλη διάσταση.
ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΡΑΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΤΟΥ
Το πιο ενδιαφέρον πολιτικό ερώτημα πλέον είναι ένα:
Τι ακριβώς συζητήθηκε στην Αθήνα;
Αν υπήρξε συνάντηση Καλίν–Μητσοτάκη, ποιο ήταν το περιεχόμενό της;
Αν δεν υπήρξε, γιατί δεν υπάρχει μια καθαρή και κατηγορηματική διάψευση;
Και εάν πράγματι ο Καλίν μετέφερε μηνύματα από τον Ερντογάν, πόσο κοντά βρίσκονται αυτά στα όσα σήμερα βλέπουμε να δημοσιοποιούνται από την τουρκική πλευρά;
Σε κάθε περίπτωση, το σκηνικό έχει αλλάξει.
Η Αθήνα δεν δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει την αμυντική της θωράκιση ούτε τις στρατηγικές της συνεργασίες. Η Άγκυρα, από την άλλη, δείχνει να θέλει να βάλει όρια στις ελληνικές κινήσεις πριν αυτές αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερο βάθος.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Καλίν εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που ταξίδεψε αθόρυβα στην Αθήνα, συναντήθηκε με την ελληνική πλευρά και άφησε πίσω του περισσότερα ερωτήματα από όσα πήρε μαζί του.
Το εάν υπήρξε τελικά τετ α τετ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη παραμένει επισήμως αναπάντητο.
Αλλά ένα πράγμα είναι πλέον ξεκάθαρο:
η υπόθεση Καλίν δεν είναι μια απλή ιστορία υπηρεσιακών επαφών. Έχει μετατραπεί σε σοβαρό γεωπολιτικό θρίλερ με φόντο το Αιγαίο, τα ελληνικά νησιά, τους εξοπλισμούς και τη μεγάλη μάχη επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και όσο το Μαξίμου δεν ανοίγει τα χαρτιά του, τόσο μεγαλώνει η καχυποψία για το τι πραγματικά ειπώθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες.
