Ανδρουλάκης – Τσίπρας: Η μάχη για τα κλειδιά της Κεντροαριστεράς
Ποιος είναι ο ηγέτης της κεντροαριστεράς;
Από τη Θεσσαλονίκη ξεκινά η μεγάλη σύγκρουση για τη δεύτερη θέση και την επόμενη ημέρα του προοδευτικού χώρου
σχετικά άρθρα
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς ο επόμενος σταθμός της πολιτικής διαδρομής του Νίκου Ανδρουλάκη και του Αλέξη Τσίπρα. Με τη ΔΕΘ να λειτουργεί παραδοσιακά ως πολιτικό βαρόμετρο, η παρουσία των δύο ανδρών στην ίδια πολιτική «αρένα» αποκτά χαρακτηριστικά προαναγγελίας μιας σύγκρουσης που αναμένεται να απασχολήσει έντονα την Κεντροαριστερά μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η δεύτερη θέση. Μια θέση που, στην παρούσα συγκυρία, δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό στον εκλογικό πίνακα. Είναι το εισιτήριο για την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της αντιπολίτευσης και, ενδεχομένως, το πρώτο βήμα για τη διεκδίκηση της εξουσίας.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει να διατηρήσει τον ρόλο του βασικού αντιπάλου της Νέας Δημοκρατίας. Ο Αλέξης Τσίπρας, μέσα από την ΕΛ.Α.Σ., επιχειρεί να αποδείξει ότι ο πολιτικός χάρτης της Κεντροαριστεράς μπορεί να ξαναγραφτεί.
Ο Ανδρουλάκης θέλει να κατοχυρώσει το ΠΑΣΟΚ
Στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν καλά ότι η επιστροφή του Τσίπρα αλλάζει τα δεδομένα. Γι’ αυτό και η στρατηγική Ανδρουλάκη δεν περιορίζεται στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.
Το βασικό ζητούμενο είναι να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί απλώς έναν ενδιάμεσο σταθμό μέχρι να ξεκαθαρίσει η νέα αρχιτεκτονική της Κεντροαριστεράς.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επενδύει στο οργανωμένο κόμμα, στη θεσμική συνέχεια και στον προγραμματικό λόγο. Θέλει να παρουσιάσει το κόμμα του ως την πιο ασφαλή επιλογή για όσους αναζητούν κυβερνητική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Το μήνυμα είναι σαφές: η πολιτική αλλαγή, σύμφωνα με τη λογική της Χαριλάου Τρικούπη, δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο σε ένα πρόσωπο και στην προσωπική του δημοφιλία. Χρειάζεται κόμμα, μηχανισμό, πρόγραμμα και δυνατότητα διακυβέρνησης.
Αυτός είναι και ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία του στην κοινωνία και στην περιφέρεια, αναζητώντας μεγαλύτερη διείσδυση σε ψηφοφόρους που σήμερα εμφανίζονται πολιτικά μετέωροι.
Το στοίχημα του Τσίπρα είναι πολύ μεγαλύτερο
Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιστρέφει στο πολιτικό προσκήνιο απλώς για να αναμετρηθεί με το ΠΑΣΟΚ ή για να ανακτήσει ένα μέρος της παλιάς εκλογικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ.
Η φιλοδοξία είναι διαφορετική: να δημιουργήσει έναν νέο πολιτικό χώρο, ο οποίος θα ξεπερνά τα όρια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και θα μπορεί να συγκεντρώσει δυνάμεις από ολόκληρο το φάσμα της Κεντροαριστεράς.
Η Θεσσαλονίκη αποτελεί κομβικό σταθμό σε αυτή την προσπάθεια. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής μιας νέας πολιτικής περιόδου και όχι ως πολιτικός που επιστρέφει για να ξαναζήσει μια προηγούμενη εποχή.
Το οικονομικό πρόγραμμα αποτελεί βασικό εργαλείο αυτής της στρατηγικής. Μισθοί, κοινωνική πολιτική, παραγωγική ανασυγκρότηση και αναδιανομή αποτελούν τα σημεία πάνω στα οποία επιχειρεί να χτίσει ένα νέο αφήγημα.
Το κρίσιμο, όμως, είναι αλλού: ο Τσίπρας χρειάζεται να απευθυνθεί όχι μόνο στους πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε ένα πολύ μεγαλύτερο ακροατήριο.
Στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Στους πολίτες που έχουν στραφεί σε μικρότερους προοδευτικούς σχηματισμούς. Σε εκείνους που έχουν απομακρυνθεί από την κάλπη. Και κυρίως σε όσους θέλουν πολιτική αλλαγή αλλά δεν έχουν αποφασίσει ποιος μπορεί να την εκφράσει.
Εκεί βρίσκεται η πραγματική δεξαμενή . Και εδώ ακριβώς συναντώνται οι δύο στρατηγικές.
Ανδρουλάκης και Τσίπρας κοιτάζουν σε μεγάλο βαθμό προς την ίδια εκλογική δεξαμενή.
Είναι οι ψηφοφόροι που δεν θέλουν τη Νέα Δημοκρατία, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν καταλήξει ποια δύναμη μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική. Είναι οι κεντροαριστεροί ψηφοφόροι που μετακινούνται, οι απογοητευμένοι πρώην ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, οι αναποφάσιστοι και όσοι περιμένουν να δουν ποιος μπορεί να εμφανιστεί ως ο πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης.
Και οι πρώτες δημοσκοπικές ενδείξεις που εμφανίζουν την ΕΛ.Α.Σ. να διεκδικεί σημαντικό εκλογικό χώρο, ακόμη και τη δεύτερη θέση σε συγκεκριμένες μετρήσεις, λειτουργούν ως προειδοποίηση για το ΠΑΣΟΚ.
Για τον Τσίπρα, αντίθετα, αποτελούν ένδειξη ότι το νέο εγχείρημα μπορεί να αποκτήσει δυναμική πολύ γρηγορότερα από ό,τι θα περίμεναν οι αντίπαλοί του.
Το δίλημμα του ΠΑΣΟΚ
Ο Ανδρουλάκης έχει μπροστά του μια δύσκολη εξίσωση. Πρέπει να μεγαλώσει το ΠΑΣΟΚ χωρίς να χάσει τον κεντρώο χαρακτήρα του. Να προσεγγίσει ψηφοφόρους από τα αριστερά χωρίς να απομακρύνει εκείνους που το βλέπουν ως κυβερνητική επιλογή. Να αυξήσει την πίεση προς τη Νέα Δημοκρατία χωρίς να μετατρέψει την πολιτική αντιπαράθεση αποκλειστικά σε σύγκρουση με τον Τσίπρα.
Γιατί αυτό ακριβώς θα επιδιώξει ο πρώην πρωθυπουργός: να μετατρέψει τη μάχη για τη δεύτερη θέση σε προσωπική πολιτική αναμέτρηση.
Η Χαριλάου Τρικούπη, επομένως, θα πρέπει να αποφύγει την παγίδα μιας αντιπαράθεσης που θα δώσει στον Τσίπρα τον ρόλο του απόλυτου πρωταγωνιστή.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει να μιλά για το μέλλον. Ο Τσίπρας θέλει να πείσει ότι αυτό το μέλλον περνά μέσα από τη δική του επιστροφή.
Η εξίσωση του Τσίπρα
Ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει ένα όπλο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: την προσωπική πολιτική αναγνωρισιμότητα.
Δεν χρειάζεται να εξηγήσει ποιος είναι. Το γνωρίζει ολόκληρο το εκλογικό σώμα.
Το στοίχημα είναι να πείσει ότι η νέα πολιτική του προσπάθεια δεν αποτελεί αναβίωση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ αλλά κάτι διαφορετικό.
Αυτό σημαίνει νέα πρόσωπα, διευρυμένες συμμαχίες, διαφορετική πολιτική γλώσσα και προσπάθεια προσέγγισης ψηφοφόρων που δεν θα επέλεγαν εύκολα έναν παραδοσιακό αριστερό σχηματισμό.
Με άλλα λόγια, ο Τσίπρας δεν επιχειρεί απλώς να ξαναβρεί τους παλιούς του ψηφοφόρους. Θέλει να δημιουργήσει καινούργιους.
Η δεύτερη θέση είναι μόνο η αρχή
Κάπου εδώ βρίσκεται και η ουσία της αναμέτρησης.
Η δεύτερη θέση δεν είναι ο τελικός στόχος κανενός από τους δύο. Είναι το πρώτο μεγάλο τρόπαιο.
Για τον Ανδρουλάκη σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο βασικός κορμός της Κεντροαριστεράς και ότι μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις την επόμενη ημέρα.
Για τον Τσίπρα σημαίνει κάτι πολύ πιο ανατρεπτικό: ότι ένας νέος πολιτικός σχηματισμός μπορεί να αλλάξει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τους συσχετισμούς και να ανατρέψει τις ισορροπίες που θεωρούνταν μέχρι σήμερα δεδομένες.
Γι’ αυτό η σύγκρουση δεν αφορά μόνο το ποιος θα βγει δεύτερος. Αφορά το ποιος θα αποκτήσει το δικαίωμα να μιλήσει πρώτος για την επόμενη ημέρα της Κεντροαριστεράς.
Και στο βάθος, η μεγάλη μάχη
Πίσω από την αντιπαράθεση Ανδρουλάκη – Τσίπρα υπάρχει ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα: ποια μορφή θα πάρει τελικά ο προοδευτικός χώρος;
Θα παραμείνει πολυδιασπασμένος; Θα οδηγηθεί σε νέες συνεργασίες; Θα προκύψει ένας ισχυρός ενιαίος πόλος; Και, κυρίως, ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε μια τέτοια εξέλιξη;
Η απάντηση δεν θα δοθεί στον Λευκό Πύργο ούτε στις κομματικές συσκέψεις. Θα δοθεί στην κάλπη.
Μέχρι τότε, Ανδρουλάκης και Τσίπρας θα επιχειρήσουν να κερδίσουν το ίδιο πολιτικό ακροατήριο, με εντελώς διαφορετικά όπλα.
