Eurovision Asia: Πρεμιέρα στη Μπανγκόκ. Φιάσκο ή… νέα εποχή;
σχετικά άρθρα
Απόψε το βράδυ, η Μπανγκόκ ετοιμάζεται να φιλοξενήσει ένα ιστορικό γεγονός: τον πρώτο μεγάλο τελικό της Eurovision Asia. Ένας θεσμός που ταξιδεύει από την Ευρώπη στην Άπω Ανατολή, γιορτάζοντας τα 70 του χρόνια, αλλά η πρεμιέρα του μοιάζει να γίνεται με… κλυδωνισμούς. Οργανωτικά προβλήματα, ηχηρές απουσίες και ένα τεράστιο «ψαλίδι» στον προϋπολογισμό ρίχνουν σκιές στην αισιόδοξη έναρξη.
Μόλις 11 χώρες συμμετέχουν στον παρθενικό αυτό διαγωνισμό, ενώ ονόματα-κολοσσοί όπως η Ινδία, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Ινδονησία λάμπουν διά της απουσίας τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, η διοργάνωση βρέθηκε αντιμέτωπη με μια αιφνίδια περικοπή ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων (περίπου 760.000 λιρών) μόλις τρεις εβδομάδες πριν τον τελικό, οδηγώντας σε παραιτήσεις τεχνικών και προβλήματα στο στήσιμο της σκηνής. Αυτές οι επιχειρησιακές δυσκολίες αφήνουν μια πικρή γεύση.
Η αρχική Eurovision γεννήθηκε το 1956, ως ένα μεταπολεμικό εγχείρημα πολιτιστικής σύγκλισης της Ευρώπης. Στην Ασία, όμως, φτάνει σε μια εντελώς διαφορετική εποχή, την ψηφιακή, όπου τα παραδοσιακά τηλεοπτικά φορμάτ αγωνίζονται να βρουν το κοινό τους. Η διαφορά φιλοσοφίας είναι εμφανής: στην Ευρώπη πρωταγωνιστεί το τραγούδι, στην Ασία συχνά ο ίδιος ο καλλιτέχνης.
Ο Ταϊλανδός τραγουδιστής Sarun «Note» Kungbunpot, φανατικός της Eurovision, εκτιμά ότι ο θεσμός χρειάζεται χρόνο για να εδραιωθεί. «Είναι κάτι πολύ καινούργιο στην Ασία. Δεν είμαι σίγουρος ότι το έχουν ακούσει πολλοί», δηλώνει. Οι χώρες που θα διαγωνιστούν είναι: Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος, Νότια Κορέα, Μογγολία, Μπαγκλαντές, Νεπάλ και Μπουτάν.
Παρά τις σημερινές δυσκολίες, πηγές αναφέρουν ότι γίνονται ήδη διαπραγματεύσεις για να ενταχθούν οι μεγάλοι «απόντες» στον διαγωνισμό της επόμενης χρονιάς. Η αποψινή πρεμιέρα θα δείξει αν η Eurovision Asia θα καταφέρει να ξεπεράσει τα αρχικά της προβλήματα και να δημιουργήσει μια νέα lifestyle τάση στην πολυπληθή ήπειρο ή αν θα παραμείνει ένα πείραμα με σύντομη διάρκεια ζωής. Η μπάλα, ή μάλλον το μικρόφωνο, βρίσκεται στα χέρια των διοργανωτών και του κοινού.
