Τι θα γινόταν αν σας έλεγα ότι το μέλλον της Μέσης Ανατολής, αλλά και της ίδιας της Δύσης, δεν αποφασίζεται μόνο στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ουάσιγκτον ή των Βρυξελλών, αλλά σε μια πολιτεία της αμερικανικής καρδιάς, το Οχάιο; Για πολλούς, το Οχάιο είναι μια βιομηχανική περιοχή που παλεύει με τις μνήμες του παρελθόντος. Στην πραγματικότητα όμως, τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί στον κρίσιμο “κόμβο” μιας νέας, παγκόσμιας τεχνο-αριστοκρατίας.
σχετικά άρθρα
Η πρόσφατη, σοκαριστική ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, μετά από 16 χρόνια αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας, αποτελεί την αιχμή του δόρατος σε μια ιστορία που οι περισσότεροι αναλυτές φοβούνται να αγγίξουν. Ο Όρμπαν δεν ήταν απλώς ένας “εθνικιστής” ηγέτης. Ήταν ο στρατηγικός εταίρος του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην Ευρώπη, ο άνθρωπος που κρατούσε το “κλειδί” του βέτο στην ΕΕ, εμποδίζοντας κάθε απόπειρα κυρώσεων κατά του Ισραήλ. Με την πτώση του, το οικοδόμημα αυτό τρίζει συθέμελα.
Η Σοβιετική κληρονομιά και η Γέφυρα του Οχάιο
Για να κατανοήσουμε το σήμερα, πρέπει να κοιτάξουμε το 1993. Μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, το Οχάιο και η ανεξάρτητη πλέον Ουγγαρία εγκαινίασαν το Ohio-Hungary National Guard State Program. Δεν ήταν μια απλή τυπική συνεργασία. Ήταν η πρώτη στρατιωτική σύνδεση των ΗΠΑ με το πρώην ανατολικό μπλοκ. Γιατί όμως το Οχάιο;
Η απάντηση βρίσκεται στη δημογραφία. Το Οχάιο φιλοξενεί έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς Ουγγροεβραίων που μετανάστευσαν από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Αυτή η κοινότητα, με ισχυρούς δεσμούς με τη θρησκευτική οργάνωση Habad, δημιούργησε μια πολιτιστική και οικονομική γέφυρα που επέτρεψε σε δισεκατομμυριούχους και πολιτικούς παίκτες να χτίσουν μια “δεύτερη βάση” εξουσίας μακριά από τις φιλελεύθερες ακτές της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνια.
Arthur Finkelstein: Ο αρχιτέκτονας των “βασιλιάδων”
Στο παρασκήνιο αυτής της ανόδου βρίσκεται ένα όνομα που πρέπει να συγκρατήσετε: Arthur Finkelstein. Ο θρυλικός πολιτικός σύμβουλος, γνωστός ως “Kingmaker”, ήταν ο άνθρωπος που το 1996 σχεδίασε την εκλογική επικράτηση του Νετανιάχου έναντι του Σιμόν Πέρες. Χρόνια αργότερα, το 2008, ήταν πάλι ο Finkelstein –με τις ευλογίες του Νετανιάχου– που ανέλαβε να “αναστήσει” πολιτικά τον Βίκτορ Όρμπαν.
Ο Όρμπαν δεν ήταν απλώς ένας σύμμαχος· ήταν ένας “Uber-Zionist” στην καρδιά της Ευρώπης. Οι δεσμοί του με το κόμμα Λικούντ ήταν τόσο βαθείς, που πολλές πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ουγγαρία λειτούργησε ως διαμετακομιστικός κόμβος ακόμη και για ευαίσθητες επιχειρήσεις ασφαλείας, όπως η πρόσφατη υπόθεση με τους τηλεειδοποιητές (pagers) που κατέληξαν στη Χεζμπολάχ. Η Ουγγαρία του Όρμπαν ήταν το ασφαλές καταφύγιο της ισραηλινής στρατηγικής στην ΕΕ.
Les Wexner, Jeffrey Epstein και το Mega Group
Η ιστορία περιπλέκεται όταν εισέρχεται ο παράγοντας του χρήματος. Ο Les Wexner, ο δισεκατομμυριούχος από το Οχάιο και ιδρυτής της Limited Brands, είναι μια κεντρική φιγούρα. Ο Wexner ήταν ο μοναδικός πελάτης του Jeffrey Epstein στον τομέα των χρηματοοικονομικών για δεκαετίες, φτάνοντας στο σημείο να του παραχωρήσει πλήρες “πληρεξούσιο” (power of attorney) επί της περιουσίας και της ζωής του.
Μαζί με τον Charles Bronfman, ο Wexner ίδρυσε το Mega Group, μια άτυπη αλλά πανίσχυρη ομάδα εβραίων δισεκατομμυριούχων που στόχο είχε τον στρατηγικό επηρεασμό της αμερικανικής πολιτικής υπέρ του Ισραήλ. Αυτό το δίκτυο χρηματοδότησε την άνοδο πολιτικών που σήμερα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, όπως ο JD Vance.
Η εποχή της Anduril και του Peter Thiel
Σήμερα, το Οχάιο δεν είναι πλέον μόνο η έδρα του Wexner, αλλά και το ορμητήριο της Anduril Industries. Η εταιρεία αμυντικής τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης, υποστηριζόμενη από τον Peter Thiel, ανακοίνωσε την κατασκευή μιας τεράστιας παραγωγικής μονάδας στο Pickerington του Οχάιο.
Η Anduril συνεργάζεται στενά με την ισραηλινή κυβέρνηση, αναπτύσσοντας τεχνολογία αιχμής για τα σύνορα και τα πεδία των μαχών. Ο Peter Thiel, ο άνθρωπος πίσω από την Palantir και την Anduril, μαζί με τον Wexner, ήταν οι βασικοί “κηδεμόνες” της πολιτικής καριέρας του JD Vance, προωθώντας τον μέχρι τη θέση του Αντιπροέδρου. Αυτή η νέα νεοσυντηρητική ελίτ μεταφέρει το κέντρο βάρους της αμερικανικής ισχύος στην ενδοχώρα, χτίζοντας ένα οχυρό “εθνικού συντηρητισμού” που στην πραγματικότητα είναι βαθιά διεθνιστικό.
Το σχέδιο για τη νέα “Εργατική Τάξη”
Εδώ βρίσκεται το σημείο που αφορά κάθε εργαζόμενο. Η ρητορική προσώπων όπως ο Vivek Ramaswamy (επίσης από το Οχάιο και στενός φίλος του Vance από το Yale) περί “επιστροφής της παραγωγής” στο αμερικανικό έδαφος, κρύβει μια άλλη αλήθεια. Οι θέσεις εργασίας στα εργοστάσια τύπου Anduril δεν προορίζονται απαραίτητα για τον μέσο Αμερικανό εργάτη.
Το μοντέλο που προωθείται βασίζεται στη μαζική χρήση της βίζας H-1B για την εισαγωγή εργατικού δυναμικού κυρίως από την Ινδία. Πρόκειται για μια στρατηγική “εξαρτημένης εργασίας”, όπου οι εργαζόμενοι είναι απόλυτα δέσμιοι της εταιρείας, συμπιέζοντας το κόστος και περιθωριοποιώντας την παραδοσιακή εργατική τάξη. Αυτό που παρουσιάζεται ως πατριωτική οικονομία, μοιάζει περισσότερο με τη δημιουργία μιας τεχνο-ολιγαρχίας που θα κυβερνά μέσω AI και φθηνού, εισαγόμενου δυναμικού.
Ο Διεθνισμός πίσω από το “εθνικό” προσωπείο
Η ανάλυση αυτή οδηγεί σε ένα συμπέρασμα που πολλοί αρνούνται να δουν: Αυτό που ζούμε δεν είναι μια δεξιά επιστροφή στις εθνικές αξίες, αλλά ένας νέος διεθνισμός. Ένα δίκτυο που συνδέει το Οχάιο με το Τελ Αβίβ και τη Βουδαπέστη, με κοινό παρονομαστή την εθνοτική αλληλεγγύη και τη συσσώρευση τεχνολογικής ισχύος.
Η ήττα του Όρμπαν στην Ουγγαρία δείχνει ότι αυτός ο άξονας άρχισε να γίνεται αντιληπτός ως πολιτικό βαρίδι. Οι εθνικιστικές ομάδες στην Ευρώπη άρχισαν να αποστρέφονται τον Όρμπαν λόγω της απόλυτης ταύτισής του με το Ισραήλ, αποδεικνύοντας ότι η στρατηγική του “Zionist populist” έχει πλέον ημερομηνία λήξης.
Το Οχάιο παραμένει το πεδίο δοκιμής για το τι θα ακολουθήσει στη μετά-Τραμπ εποχή. Με τον JD Vance στην εξουσία και τον Peter Thiel να ελέγχει την τεχνολογική υποδομή της άμυνας, η μάχη για την κυριαρχία περνά από τους αλγόριθμους και τις διεθνείς συμμαχίες. Η πτώση του Όρμπαν είναι μια προειδοποίηση: Κανένα δίκτυο, όσο ισχυρό κι αν είναι, δεν είναι άτρωτο όταν οι πολίτες αρχίζουν να συνδέουν τις κουκκίδες.
