Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί ευρέως η άποψη πως οι Ηνωμένες Πολιτείες σέρνονται πίσω από τα συμφέροντα του Ισραήλ, θυσιάζοντας την οικονομία τους για έναν πόλεμο που δεν τους ανήκει. Η πραγματικότητα όμως, αν αφαιρέσουμε το συναίσθημα και την ηθική, είναι εντελώς αντίστροφη. Στη μεγάλη σκακιέρα της παγκόσμιας ισχύος, η Ουάσιγκτον δεν είναι ο ακόλουθος, αλλά ο σκηνοθέτης.
σχετικά άρθρα
Το διακύβευμα δεν είναι η δημοκρατία ή τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά η διατήρηση της αμερικανικής ηγεμονίας στην κορυφή της πυραμίδας. Για να το πετύχει αυτό, το δολάριο πρέπει να παραμείνει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Και ο μόνος τρόπος να συμβεί αυτό είναι μέσω του πετροδολαρίου.
Η στρατηγική της «πυραμίδας» και η ισορροπία ισχύος
Η δουλειά των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το ποιος κάθεται στον Λευκό Οίκο, είναι να διαχειρίζεται τις παγκόσμιες υποθέσεις έτσι ώστε καμία άλλη χώρα να μην πλησιάσει το επίπεδό της. Ιστορικά, οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει πως δεν έχουν μόνιμους φίλους, αλλά μόνιμα συμφέροντα.
Θυμηθείτε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: βοήθησαν τη Σοβιετική Ένωση εναντίον της Γερμανίας επειδή η τελευταία απειλούσε την παγκόσμια ισορροπία. Στη συνέχεια, επέβαλαν στη Μεγάλη Βρετανία τον Ατλαντικό Χάρτη, διαλύοντας ουσιαστικά τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια. Ακόμα και το Ισραήλ το 1956 βρέθηκε αντιμέτωπο με τις αμερικανικές απειλές κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ, όταν ο Αϊζενχάουερ απείλησε να καταστρέψει τη βρετανική λίρα για να διατηρήσει τον έλεγχο.
Το φάντασμα του πετρογουάν και η απειλή του Ιράν
Από το 1974, η τεχνητή ζήτηση για το δολάριο βασίζεται στο γεγονός ότι το πετρέλαιο πωλείται αποκλειστικά με αυτό το νόμισμα. Το Ιράν είναι η μόνη χώρα στη Μέση Ανατολή με τον πληθυσμό (100 εκατομμύρια) και τη γεωγραφική θέση που μπορεί να αμφισβητήσει αυτό το καθεστώς.
Το Πεκίνο, από την πλευρά του, χτίζει μεθοδικά τις υποδομές για το πετρογουάν. Το 2018 ξεκίνησε τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σε γουάν, το 2021 δημιούργησε το σύστημα mBridge για συναλλαγές εκτός δολαρίου και το 2024 είδε τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ να εντάσσονται στους BRICS. Η υποδομή για την πλήρη παράκαμψη του δολαρίου ήταν έτοιμη για τον Μάιο του 2025.
Το Ισραήλ ως ο «μοχλός» πίεσης στην περιοχή
Εδώ έρχεται ο ρόλος του Ισραήλ. Οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν σύμμαχο που «ξέρει και μπορεί να πολεμήσει». Η σύγκρουση με το Ιράν, η οποία εντάθηκε με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον, δεν είναι τυχαία. Με το να επιτρέπουν ή να ωθούν το Ισραήλ σε μια αντιπαράθεση με την Τεχεράνη, οι ΗΠΑ πετυχαίνουν ένα στρατηγικό μπλοκάρισμα.
Αν το Ιράν, αμυνόμενο, ναρκοθετήσει τα Στενά του Ορμούζ, το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής παγιδεύεται. Οι χώρες του Κόλπου δεν μπορούν να εξάγουν. Το σχέδιο για πωλήσεις σε γουάν καταρρέει στην πράξη, καθώς το προϊόν δεν φτάνει ποτέ στην αγορά. Έτσι, το πετρογουάν μένει μια θεωρία στα χαρτιά, ενώ ο κόσμος αναγκάζεται να στραφεί ξανά προς την αμερικανική παραγωγή.
Η αναδιάρθρωση της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας
Ενώ η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε εμπόλεμη ζώνη, οι ΗΠΑ αυξάνουν τη δική τους παραγωγή και τον έλεγχο σε άλλες πηγές, όπως η Βενεζουέλα. Χώρες όπως η Ιαπωνία και οι ασιατικές οικονομίες, βλέποντας την αστάθεια στον Κόλπο, στρέφονται προς το αμερικανικό πετρέλαιο.
Ο στόχος είναι απλός: η πλήρης αναδιάρθρωση της αγοράς έτσι ώστε το δολάριο να παραμείνει η μόνη ασφαλής επιλογή. Το Ισραήλ, σε αυτή την περίπτωση, λειτουργεί ως ο επιχειρησιακός βραχίονας που διασφαλίζει ότι η Μέση Ανατολή θα παραμείνει σε κατάσταση που δεν ευνοεί τα κινεζικά συμφέροντα.
Οι επιπτώσεις και το μέλλον της ισραηλινής οικονομίας
Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Μακροπρόθεσμα, η οικονομία του Ισραήλ θα υποφέρει περισσότερο από την αμερικανική. Οι ΗΠΑ βρίσκονται στην άλλη πλευρά του πλανήτη, προστατευμένες από την απόσταση και την ενεργειακή τους επάρκεια. Το Ισραήλ όμως είναι στην «πρώτη γραμμή».
Για τον ψυχρό επενδυτή, το συμπέρασμα είναι σαφές: η ηθική δεν παίζει ρόλο στις αγορές. Οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα —θα «κάψουν» συμμάχους, θα εργαλειοποιήσουν θρησκείες και ιδεολογίες— για να μην πέσουν από την κορυφή. Η κατανόηση αυτής της κυνικής πραγματικότητας είναι το κλειδί για τη σωστή επενδυτική στρατηγική σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια.
