Το Πεντάγωνο καταγράφει «στρατηγικά ελλείμματα» 22,3 δισ. – O Τραμπ τα αρνείται και η Ευρώπη περιμένει τα πυρομαχικά της
Έκθεση 44 σελίδων του Γενικού Επιθεωρητή του Πενταγώνου καταγράφει στρατηγικά ελλείμματα πυρομαχικών μετά από τέσσερις μήνες πολέμου με το Ιράν. Ο Ντόναλντ Τραμπ τα διαψεύδει, ενώ οι ευρωπαϊκές παραγγελίες και ο ανεφοδιασμός της Ουκρανίας περνούν από τις ίδιες γραμμές παραγωγής.
Η πρώτη επίσημη αποτίμηση της Επιχείρησης Epic Fury μιλάει για στενωπούς στη βιομηχανική βάση, τη στιγμή που Ουκρανία και ευρωπαϊκοί εξοπλισμοί εξαρτώνται από τις ίδιες γραμμές
σχετικά άρθρα
Το Πεντάγωνο δαπάνησε 22,3 δισ. δολάρια σε αναλωθέντα πυρομαχικά μέσα σε τέσσερις μήνες πολέμου με το Ιράν, και ο ίδιος του ο ελεγκτής καταγράφει πλέον στρατηγικά ελλείμματα αποθεμάτων. Ο Γενικός Επιθεωρητής του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας κατέθεσε στο Κογκρέσο τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026 έκθεση 44 σελίδων, την πρώτη επίσημη αποτίμηση της Επιχείρησης Epic Fury. Σύμφωνα με το NBC News, που τη δημοσιοποίησε πρώτο, η έκθεση κάνει λόγο για έλλειμμα πυρομαχικών και για στενωπούς στις αλυσίδες εφοδιασμού.
Οκτώ μέρες αργότερα, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι δεν ισχύει πως οι ΗΠΑ έχουν χαμηλά αποθέματα πυρομαχικών.
Τι λέει η έκθεση
Η διατύπωση του ελεγκτή δεν αφήνει περιθώρια ερμηνείας. Η κατανάλωση πυρομαχικών στην Epic Fury οδήγησε σε στρατηγικά ελλείμματα αποθεμάτων και αποκάλυψε στενωπούς της αμυντικής βιομηχανικής βάσης για τον ανεφοδιασμό, αναφέρει η έκθεση σύμφωνα με το CBS News.
Η καταγραφή καλύπτει την περίοδο από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 30 Ιουνίου, δηλαδή τους τέσσερις πρώτους από τους επτά μήνες του πολέμου. Το συνολικό κόστος υπολογίζεται σε 33,4 δισ. δολάρια, με τα 22,3 δισ. να αφορούν αποκλειστικά αναλωθέντα πυρομαχικά.
Οι υλικές απώλειες καταγράφονται ονομαστικά. Τέσσερα μαχητικά F-15 καταστράφηκαν, ένα F-35 υπέστη ζημιές, επτά ιπτάμενα τάνκερ KC-135 υπέστησαν ζημιές και έως 30 μη επανδρωμένα MQ-9 Reaper καταστράφηκαν.
Στο σκέλος των υποδομών η εικόνα είναι βαρύτερη. Ο Επιθεωρητής, επικαλούμενος επικοινωνία με την Κεντρική Διοίκηση, αναφέρει ότι ιρανικά πλήγματα έπληξαν ή κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια και κατασκευές σε αμερικανικές βάσεις σε Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Ομάν και Ιορδανία, όπως μετέδωσε το CNN. Η Washington Post προσθέτει ζημιές περίπου 184 εκατ. δολαρίων σε αμερικανικές διπλωματικές εγκαταστάσεις.
Το υπουργείο απαντά ότι επιχειρεί να απλοποιήσει τις διαδικασίες προμηθειών, να μειώσει τους χρόνους παραγωγής και να αποθηκεύσει κρίσιμα υλικά, εξαρτήματα και επιλεγμένα πυρομαχικά ώστε να ανταποκριθεί γρήγορα σε έκτακτη ανάγκη. Παραδέχεται ωστόσο ότι η επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητας απαιτεί σημαντικό χρόνο προετοιμασίας.
Η δημόσια διάψευση
Η έκθεση συγκρούεται μετωπικά με όσα λέει εδώ και μήνες ο πρόεδρος.
Στις αρχές Αυγούστου ο Τραμπ ανέφερε σε ανάρτησή του ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών, χαρακτήρισε προδοτικές τις αντίθετες δηλώσεις και προειδοποίησε ότι όσοι τις κάνουν θα εντοπιστούν και θα ζητηθούν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, σύμφωνα με το UPI. Στις 3 Σεπτεμβρίου επανήλθε λέγοντας ότι τα αποθέματα είναι «ουσιαστικά απεριόριστα».
Την ίδια μέρα που κατατέθηκε η έκθεση, ο πρόεδρος έγραψε ότι οι ΗΠΑ παράγουν περισσότερα εκλεκτά όπλα από κάθε άλλη στιγμή της ιστορίας τους και ότι παραδίδονται καθημερινά στις δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και αλλού. Δεν σχολίασε τα ευρήματα. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έχει επίσης αρνηθεί τις αναφορές περί έλλειψης.
Από την πλευρά του Κογκρέσου, η γερουσιαστής Τάμι Ντάκγουορθ, που είχε ζητήσει τον Μάιο ελεγκτική εποπτεία του πολέμου, δήλωσε μετά τη δημοσιοποίηση ότι ο αμερικανικός λαός αποκτά επιτέλους επίσημη εικόνα του κόστους, αναφέροντας εξαντλημένο προσωπικό, μειωμένα αποθέματα και 18 στρατιωτικούς που δεν θα γυρίσουν σπίτι.
Πού χτυπάει το έλλειμμα
Ο Μαρκ Κάνσιαν του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών τοποθέτησε το ζήτημα στη σωστή του κλίμακα μιλώντας στο CBS News. Τα αμερικανικά πυρομαχικά πιθανότατα επαρκούν για τον πόλεμο με το Ιράν. Η διατήρηση όμως παρατεταμένης σύγκρουσης απέναντι σε μεγαλύτερο αντίπαλο, όπως η Κίνα, πέρα από τον πρώτο ή δεύτερο μήνα συνιστά σοβαρή πρόκληση.
Εδώ μπαίνει η Ευρώπη, και μπαίνει χωρίς να το επιλέξει.
Οι γραμμές παραγωγής που εφοδιάζουν τις αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή είναι οι ίδιες που τροφοδοτούν την Ουκρανία και που εκτελούν τις ευρωπαϊκές παραγγελίες. Οι στενωποί που περιγράφει ο Επιθεωρητής δεν είναι γεωγραφικοί, είναι βιομηχανικοί: αφορούν εργοστάσια, εξαρτήματα και χρόνους παράδοσης. Όταν το Πεντάγωνο δηλώνει ότι αποθηκεύει κρίσιμα υλικά και επιλεγμένα πυρομαχικά για να καλύψει δική του έκτακτη ανάγκη, ουσιαστικά μπαίνει πρώτο στην ουρά.
Η χρονική συγκυρία επιβαρύνει την εικόνα. Οι ευρωπαϊκές χώρες τρέχουν ταυτόχρονα προγράμματα ανασυγκρότησης αποθεμάτων μετά τους στόχους που έθεσε το ΝΑΤΟ, ενώ η Ουκρανία εξαρτάται από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για αμερικανικό υλικό.
Το ελληνικό σκέλος
Για την Ελλάδα το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό. Ο ελληνικός εξοπλιστικός σχεδιασμός στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό σε αμερικανικά συστήματα και στα πυρομαχικά τους, και κάθε επιμήκυνση των χρόνων παράδοσης μετατοπίζει χρονοδιαγράμματα που έχουν ήδη κλειδώσει σε προϋπολογισμούς.
Η ουσία όμως είναι πολιτική. Το τελευταίο διάστημα η συζήτηση για το πόσο μπορεί να βασίζεται η Αθήνα στην αμερικανική στήριξη έχει ανοίξει και μέσα στην κυβερνώσα παράταξη. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Άγγελος Συρίγος, μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1 FM, υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να βασιστεί στην Αμερική και οφείλει να χτίσει μόνη της συμμαχίες και συμφέροντα στην περιοχή.
Η έκθεση του Επιθεωρητή δίνει σε αυτή τη συζήτηση κάτι που της έλειπε: αριθμούς. Το ερώτημα παύει να αφορά προθέσεις και μετατοπίζεται στη δυναμικότητα. Μια συμμαχία μετριέται και σε ώρες παραγωγής, όχι μόνο σε δηλώσεις.
Τι μένει ανοιχτό
Η έκθεση αφήνει αναπάντητα δύο πρακτικά ζητήματα. Πρώτον, εάν θα ανοικοδομηθούν όλες οι πληγείσες βάσεις. Δεύτερον, ποιος θα πληρώσει τις επισκευές των υποδομών.
Υπάρχει και ένα τρίτο, που δεν το θέτει ο Επιθεωρητής αλλά προκύπτει από τη σύγκριση. Η έκθεση σταματά στις 30 Ιουνίου. Ο πόλεμος συνεχίζεται από τότε άλλους τρεις μήνες, με την επόμενη επίσημη αποτίμηση να μην έχει ημερομηνία. Μέχρι να έρθει, η μόνη δημόσια εικόνα για τα αποθέματα του ισχυρότερου στρατού του κόσμου προέρχεται από δύο πηγές που λένε αντίθετα πράγματα, και η μία από τις δύο είναι ο έλεγχος του ίδιου του υπουργείου.
