«3,45 δισ. για τον πόλεμο του βυθού: η άλλη πλευρά της κούρσας που ξεκίνησε το κινεζικό Fujian»
Η Lockheed Martin αγοράζει εταιρεία ανθυποβρυχιακών όπλων. Και αποκαλύπτει το νέο, αόρατο μέτωπο του παγκόσμιου ανταγωνισμού: ο πόλεμος κάτω από τη θάλασσα.
Υποβρύχιο σε κατάδυση· ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος αναδεικνύεται σε νέο πεδίο του παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Ο αμερικανικός αμυντικός γίγαντας κάνει μια στρατηγική κίνηση. Η Lockheed Martin εξαγοράζει την Ultra Maritime. Δηλαδή, μια εταιρεία ανθυποβρυχιακού και υποθαλάσσιου πολέμου. Μάλιστα, το τίμημα φτάνει τα 3,45 δισεκατομμύρια δολάρια. Όμως η κίνηση κρύβει κάτι μεγαλύτερο. Έτσι, αποκαλύπτεται το νέο μέτωπο του παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Τι ακριβώς αγόρασε
Ας δούμε πρώτα τα γεγονότα. Η εξαγορά αφορά εξειδικευμένη τεχνολογία. Πρώτον, η Ultra Maritime φτιάχνει συστήματα σόναρ και ηχοσημαδούρες. Δηλαδή, εργαλεία εντοπισμού υποβρυχίων. Μάλιστα, αναπτύσσει και συστήματα άμυνας από τορπίλες. Επιπλέον, κατασκευάζει αυτόνομες πλατφόρμες θαλάσσιας ανίχνευσης. Όμως όλα αυτά έχουν έναν κοινό σκοπό. Γι’ αυτό ενισχύουν τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο.
Η άλλη πλευρά της κούρσας
Και εδώ δένει με κάτι που ήδη γράψαμε. Θυμηθείτε το κινεζικό αεροπλανοφόρο Fujian. Πρώτον, η Κίνα το θωράκισε απέναντι στα δυτικά υποβρύχια. Δηλαδή, με σύστημα άμυνας κατά των τορπιλών. Μάλιστα, τώρα οι ΗΠΑ κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση. Επιπλέον, ενισχύουν την ικανότητά τους να κυνηγούν υποβρύχια. Όμως πρόκειται για την ίδια ακριβώς κούρσα. Γι’ αυτό βλέπουμε τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Το ίδιο όπλο, αντίθετες πλευρές
Ας το εξηγήσουμε καθαρά, γιατί είναι εντυπωσιακό. Οι δύο υπερδυνάμεις αναπτύσσουν παρόμοια τεχνολογία. Πρώτον, η Κίνα φτιάχνει σύστημα άμυνας κατά τορπιλών για το Fujian. Δηλαδή, για να προστατεύσει τα πλοία της. Μάλιστα, η Ultra ανέπτυξε πρόσφατα ακουστικό δόλωμα κατά τορπιλών. Επιπλέον, το έκανε για λογαριασμό του αμερικανικού Ναυτικού. Όμως η μία θωρακίζεται και η άλλη επιτίθεται. Γι’ αυτό η κούρσα εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο.
Ο αόρατος πόλεμος του βυθού
Πέρα από τη μία εξαγορά, μετρά η μεγάλη εικόνα. Ο βυθός γίνεται νέο πεδίο μάχης. Πρώτον, τα κινεζικά και ρωσικά υποβρύχια πληθαίνουν. Δηλαδή, απειλούν τη δυτική ναυτική υπεροχή. Μάλιστα, ο εντοπισμός τους γίνεται στρατηγική προτεραιότητα. Επιπλέον, ο πόλεμος αυτός διεξάγεται σιωπηλά και αόρατα. Όμως τα διακυβεύματα είναι τεράστια. Γι’ αυτό οι επενδύσεις στον τομέα εκτοξεύονται.
Η απειλή στα καλώδια
Υπάρχει και μια ακόμη, κρυφή διάσταση. Ο βυθός κρύβει ζωτικές υποδομές. Πρώτον, τα υποθαλάσσια καλώδια μεταφέρουν το παγκόσμιο ίντερνετ. Δηλαδή, και τεράστιο μέρος των χρηματοοικονομικών ροών. Μάλιστα, οι αγωγοί ενέργειας περνούν επίσης από τον βυθό. Επιπλέον, όλα αυτά είναι ευάλωτα σε σαμποτάζ. Όμως η προστασία τους απαιτεί ακριβώς τέτοια τεχνολογία. Γι’ αυτό ο υποθαλάσσιος πόλεμος αφορά και την ασφάλεια υποδομών.
Το αυτόνομο μέλλον
Η κατεύθυνση της τεχνολογίας είναι σαφής. Οδεύει προς τα αυτόνομα συστήματα. Πρώτον, η Ultra συνεργάζεται με εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης. Δηλαδή, για αυτόνομη ανίχνευση στον ωκεανό. Μάλιστα, αναπτύσσει και μη επανδρωμένα ανθυποβρυχιακά μέσα. Επιπλέον, αυτό δένει με τη γενικότερη στροφή στη στρατιωτική ΤΝ. Όμως εγείρει και τα γνωστά ερωτήματα ελέγχου. Γι’ αυτό ο πόλεμος του βυθού γίνεται και πόλεμος αλγορίθμων.
Ο γίγαντας που καταπίνει την Ευρώπη
Και εδώ κρύβεται μια ευρωπαϊκή διάσταση. Η εξαγορά έχει και άλλη ανάγνωση. Πρώτον, η Ultra έχει βρετανικές ρίζες και τεχνολογία. Δηλαδή, ήταν κομμάτι ενός ευρωπαϊκού αμυντικού ομίλου. Μάλιστα, τώρα την απορροφά ένας αμερικανικός γίγαντας. Επιπλέον, ο ευρωπαϊκός κλάδος συρρικνώνεται σταδιακά. Όμως η στρατηγική αυτονομία απαιτεί δική του βιομηχανία. Γι’ αυτό η κίνηση δείχνει την ασυμμετρία ΗΠΑ-Ευρώπης.
Το ελληνικό διακύβευμα
Και τώρα το κομμάτι που αφορά την Αθήνα. Ο υποθαλάσσιος πόλεμος δεν είναι μακρινή υπόθεση. Πρώτον, η Ελλάδα διαθέτει ισχυρό στόλο υποβρυχίων. Δηλαδή, από τα καλύτερα της Μεσογείου. Μάλιστα, η Ανατολική Μεσόγειος είναι πεδίο έντονου ναυτικού ανταγωνισμού. Επιπλέον, εκεί περνούν καλώδια, αγωγοί και θαλάσσιοι δρόμοι. Όμως η προστασία τους απαιτεί προηγμένα ανθυποβρυχιακά μέσα. Γι’ αυτό η υπόθεση αγγίζει άμεσα την ελληνική ασφάλεια.
Η ουσία
Στο τέλος μένει μια καθαρή εικόνα. Ο ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων βυθίζεται στη θάλασσα. Πρώτον, μετά τον αέρα και το διάστημα, σειρά έχει ο βυθός. Όμως ο πόλεμος αυτός παραμένει αόρατος για τους πολλούς. Μάλιστα, οι μεγάλες εταιρείες τοποθετούνται ήδη στρατηγικά. Γι’ αυτό η εξαγορά είναι σύμπτωμα μιας μεγάλης κούρσας. Τελικά, η επόμενη μεγάλη αναμέτρηση κρύβεται κάτω από την επιφάνεια.
