24 νεκροί, 12 παιδιά: η Διεθνής Αμνηστία ζητά έρευνα για εγκλήματα πολέμου στον Λίβανο
Μια νέα έκθεση εξετάζει τρεις ισραηλινές επιδρομές που εξαφάνισαν ολόκληρες οικογένειες στον νότιο Λίβανο. Και προειδοποιεί ότι η ίδια η ειρηνευτική συμφωνία μπορεί να θάψει τη δικαιοσύνη.
Ερείπια κατοικιών στον νότιο Λίβανο μετά από ισραηλινή επιδρομή· η Διεθνής Αμνηστία ζητά έρευνα για εγκλήματα πολέμου
Η Διεθνής Αμνηστία ζητά έρευνα για εγκλήματα πολέμου στον Λίβανο. Το αίτημα αφορά τρεις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές του Μαρτίου. Δηλαδή, επιθέσεις που σκότωσαν 24 αμάχους, ανάμεσά τους 12 παιδιά. Μάλιστα, ολόκληρες οικογένειες χάθηκαν κάτω από τα ερείπια. Ωστόσο, το Ισραήλ επικαλείται στρατιωτικούς στόχους. Έτσι, ανοίγει ξανά το ερώτημα της λογοδοσίας.
Τι εξέτασε η έκθεση
Η οργάνωση επικεντρώθηκε σε τρία συγκεκριμένα περιστατικά. Συγκεκριμένα, εξέτασε επιθέσεις σε κατοικίες στην Τύρο, στη Σαϊντά και στη Ναμπατίεχ. Οι επιδρομές έγιναν στις 6, 12 και 13 Μαρτίου. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν δώδεκα παιδιά ηλικίας πέντε έως δεκαέξι ετών. Επιπλέον, σκοτώθηκαν έξι γυναίκες, μία εγκυμονούσα, και έξι άνδρες. Παράλληλα, τουλάχιστον δεκαοκτώ άνθρωποι τραυματίστηκαν.
Πώς τεκμηριώθηκε
Η μεθοδολογία της έρευνας ήταν αναλυτική. Η οργάνωση πήρε συνεντεύξεις από δεκαπέντε άτομα. Ανάμεσά τους επιζώντες, συγγενείς, παραϊατρικοί και τοπικοί αξιωματούχοι. Ταυτόχρονα, ειδικό εργαστήριο ανέλυσε δορυφορικές εικόνες. Επιπλέον, επαλήθευσε είκοσι φωτογραφίες και έντεκα βίντεο. Κατά συνέπεια, η Αμνηστία κατέληξε σε «εύλογη βάση» για παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.
Το ανθρώπινο κόστος
Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται πραγματικές ζωές. Ένας επιζών περιέγραψε πώς έχασε τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του. Άλλος αφηγήθηκε ότι σκοτώθηκαν επτά μέλη της οικογένειάς του. Ανάμεσά τους η μητέρα του και η δωδεκάχρονη κόρη του. Μάλιστα, παραϊατρικοί περιέγραψαν σκηνές διαμελισμού και ολικής καταστροφής. Ωστόσο, οι μαρτυρίες αυτές συγκλίνουν σε μια κοινή εικόνα. Πράγματι, οι περισσότεροι νεκροί ήταν γυναίκες και παιδιά.
Η ισραηλινή θέση
Δίκαιο είναι να αποδοθεί και η άλλη πλευρά. Το Ισραήλ απάντησε στα αιτήματα της οργάνωσης. Ανέφερε ότι ορισμένες επιθέσεις έγιναν εναντίον στρατιωτικών στόχων της Χεζμπολάχ. Παράλληλα, δήλωσε ότι άλλες παραπέμφθηκαν για εξέταση. Επιπλέον, τόνισε ότι δεσμεύεται να μετριάσει τη ζημιά σε πολίτες. Κατά το Ισραήλ, η Χεζμπολάχ εκμεταλλεύεται συστηματικά πολιτικές υποδομές. Ωστόσο, ο στρατός δεν έδωσε συγκεκριμένα στοιχεία για τους στόχους των τριών επιθέσεων.
Πώς φτάσαμε εδώ
Το πλαίσιο της κλιμάκωσης είναι απαραίτητο. Η Χεζμπολάχ ξανάρχισε τις επιθέσεις της στις 2 Μαρτίου. Αφορμή στάθηκε η δολοφονία του Ιρανού ηγέτη Χαμενεΐ. Ακολούθως, το Ισραήλ απάντησε με κύμα αεροπορικών επιδρομών. Έκτοτε, κατά το λιβανικό υπουργείο Υγείας, οι νεκροί ξεπέρασαν τους 4.300. Παράλληλα, οι τραυματίες πλησιάζουν τους 12.000. Επιπλέον, ισραηλινές δυνάμεις προχώρησαν πάνω από δέκα χιλιόμετρα σε λιβανικό έδαφος.
Η συμφωνία που θάβει τη λογοδοσία
Και εδώ η έκθεση θέτει μια βαθύτερη ανησυχία. Η Αμνηστία στρέφει το βλέμμα στην ειρηνευτική συμφωνία. Πρόκειται για τη συμφωνία-πλαίσιο που διαμεσολάβησαν οι ΗΠΑ. Κατά την οργάνωση, όμως, ίσως γίνει εμπόδιο στη δικαιοσύνη. Δηλαδή, μπορεί να στερήσει από τα θύματα τον δρόμο προς τη λογοδοσία. Ωστόσο, αυτή η ανησυχία δεν είναι καινούργια. Άλλωστε, το ζήτημα του Λιβάνου το έχουμε ήδη αναλύσει.
Το μοτίβο των τετελεσμένων
Η υπόθεση επιβεβαιώνει ένα σχήμα που ξανασυναντήσαμε. Πρώτον, οι μάχες συνεχίζονται παρά τις εκεχειρίες. Δεύτερον, οι ισραηλινές δυνάμεις παραμένουν σε λιβανικό έδαφος. Μάλιστα, ο υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι θα μείνουν ώσπου να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ. Επιπλέον, το ίδιο μοτίβο είδαμε στη Συρία και στους οικισμούς. Ωστόσο, το κοινό στοιχείο παραμένει σταθερό. Τελικά, τα τετελεσμένα προηγούνται κάθε διαπραγμάτευσης.
Το ευρωπαϊκό δίλημμα
Η Αμνηστία απευθύνει και ένα σαφές αίτημα προς τα κράτη. Ζητά άμεσο και ολοκληρωμένο εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ. Το αίτημα αυτό, όμως, διχάζει βαθιά την Ευρώπη. Ορισμένες χώρες πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, άλλες αντιστέκονται, επικαλούμενες στρατηγικές σχέσεις. Ωστόσο, η ΕΕ επικαλείται το διεθνές δίκαιο ως θεμελιώδη αξία. Γι’ αυτό η συνέπειά της δοκιμάζεται για μία ακόμη φορά.
Το ελληνικό μέτρο
Η υπόθεση αγγίζει την Ελλάδα με πολλούς τρόπους. Πρώτον, Έλληνες στρατιωτικοί υπηρετούν στην ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ στον νότιο Λίβανο. Παράλληλα, η αστάθεια στην περιοχή τροφοδοτεί νέες προσφυγικές ροές. Επιπλέον, η Ελλάδα διατηρεί στενές σχέσεις με το Ισραήλ. Ταυτόχρονα, όμως, στηρίζει το διεθνές δίκαιο και τους θεσμούς του. Ωστόσο, η ισορροπία αυτή γίνεται όλο και πιο λεπτή.
Το συμπέρασμα
Στο τέλος μένει μια εικόνα που δεν σβήνει εύκολα. Τρεις επιθέσεις, είκοσι τέσσερις νεκροί, δώδεκα παιδιά. Η Αμνηστία ζητά έρευνα, το Ισραήλ επικαλείται στρατιωτικούς στόχους. Ωστόσο, η απουσία στοιχείων για τους στόχους βαραίνει. Γι’ αυτό το αίτημα για λογοδοσία παραμένει ανοιχτό. Τελικά, καμία ειρήνη δεν στέκεται γερά πάνω σε ατιμώρητο θάνατο αμάχων.
