Όταν και το Ισραήλ «κόβει» την αμερικανική βοήθεια: η κινεζική ανάγνωση για τις συμμαχίες των ΗΠΑ
Σχόλιο από κινεζικό πανεπιστημιακό κύκλο βλέπει στην προσπάθεια του Ισραήλ να αποεξαρτηθεί μια ρωγμή του «America First». Μια θέση που αφορά άμεσα την Ευρώπη και την ελληνική εξάρτηση από την αμερικανική πλευρά.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου· το σχέδιο αποεξάρτησης από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια ανοίγει συζήτηση για τις συμμαχίες των ΗΠΑ.
Ένας Κινέζος αναλυτής βλέπει «παρακμή» στις συμμαχίες των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, ο Ζου Ζαόγι σχολίασε την προσπάθεια του Ισραήλ να κόψει την αμερικανική βοήθεια. Μάλιστα, τη συνέδεσε με την πολιτική «America First» της Ουάσιγκτον. Δηλαδή, με την απαίτηση οι σύμμαχοι να πληρώσουν περισσότερα για την ασφάλειά τους. Όμως η ανάγνωση αυτή σηκώνει σοβαρή συζήτηση. Έτσι, το ερώτημα αφορά άμεσα και την Ευρώπη.
σχετικά άρθρα
Τι υποστηρίζει ο Κινέζος αναλυτής
Ο αναλυτής ξεκινά από μια πραγματική εξέλιξη. Συγκεκριμένα, ο Ζου διευθύνει ινστιτούτο μεσανατολικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πεκίνου. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι το Ισραήλ παίρνει σταδιακά αποστάσεις από την αμερικανική βοήθεια. Δηλαδή, βλέπει εκεί ένα σημάδι φθοράς των αμερικανικών συμμαχιών. Επιπλέον, αποδίδει την τάση στις οικονομικές πιέσεις και στο «America First». Όμως όλα αυτά παραμένουν δική του ερμηνεία. Γι’ αυτό πρέπει να δούμε πρώτα τι ισχύει στην πραγματικότητα.
Τι ισχύει για τη βοήθεια
Η βάση του σχολίου στέκει σε γεγονότα. Πρώτον, οι ΗΠΑ δίνουν στο Ισραήλ 3,8 δις. δολάρια στρατιωτικής βοήθειας τον χρόνο. Δηλαδή, μέσα από μια δεκαετή συμφωνία που λήγει το 2028. Μάλιστα, ο Νετανιάχου δήλωσε ανοιχτά ότι θέλει να τη μηδενίσει. Συγκεκριμένα, μίλησε για σταδιακή αποχώρηση μέσα στην επόμενη δεκαετία. Επιπλέον, οι Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές κατέθεσαν σχετικό ψήφισμα τον Ιούνιο. Γι’ αυτό η συζήτηση για το μέλλον της βοήθειας μπαίνει επίσημα στο τραπέζι.
Η άλλη αναγνώριση
Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή και αντίλογος. Πρώτον, η μείωση της βοήθειας δείχνει και η δύναμη, όχι μόνο αμερικανική αδυναμία. Δηλαδή, το Ισραήλ πατά πια σε μια ισχυρή, δική του αμυντική βιομηχανία. Μάλιστα, η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ μιλούν για «εμπόριο βοήθειας». Συγκεκριμένα, για βαθύτερη συνεργασία σε συμπαραγωγή και τεχνολογία. Γι’ αυτό πολλοί βλέπουν την εξέλιξη της σχέσης, όχι ρήξη. Όμως η κινεζική αφήγηση επενδύει φυσικά στην εικόνα μιας Δύσης που φθίνει.
«America First» και οι σύμμαχοι
Πίσω από όλα τα στέκια μιας ευρύτερης αμερικανικής στροφής. Συγκεκριμένα, το «America First» ζητά από τους συμμάχους να πληρώσουν περισσότερα. Μάλιστα, ο Τραμπ πιέζει το ΝΑΤΟ για δαπάνες έως και 5% της ΑΕΠ. Δηλαδή, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο η Ουάσιγκτον βλέπει τις συμμαχίες. Επιπλέον, η λογική «του κόστους» αγγίζει σχεδόν κάθε εταίρο των ΗΠΑ. Όμως η μετατόπιση αυτή γεννά και μεγαλύτερη αυτονομία. Γι’ αυτό κάθε σύμμαχος ξαναμετρά τι μπορεί να κάνει μόνος του.
Γιατί αφορά την Ευρώπη και την Ελλάδα
Η εικόνα αυτή καθρεφτίζει άμεσα την Ευρώπη. Πρώτον, η ΕΕ συζητά ήδη τη δική της στρατηγική αυτονομία. Δηλαδή, σχέδια όπως το «ReArm Europe» και μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες. Μάλιστα, αν ακόμη και το Ισραήλ ψάχνει αυτάρκεια, το μήνυμα για την Ευρώπη είναι σαφές. Γι’ αυτό η εξάρτηση από την αμερικανική «ομπρέλα» μπαίνει υπό αμφισβήτηση. Επιπλέον, η Ελλάδα ξοδεύει πάνω από το 3% της ΑΕΠ και αγοράζει αμερικανικά και γαλλικά όπλα. Όμως οφείλει να διαβάζει κριτικά και τις κινεζικές αφηγήσεις περί «παρακμής». Έτσι, κρατά τις συμμαχίες της χωρίς να χάνει την ψυχραιμία της.
Η μεγάλη εικόνα
Η μεγάλη εικόνα ξεπερνά το ίδιο το Ισραήλ. Πρώτον, οι συμμαχίες περνούν από μια βαθιά αναδιάταξη. Δηλαδή, η «βοήθεια» δίνει σιγά τη θέση της στην «εταιρική σχέση». Όμως κάθε πλευρά αφηγείται την αλλαγή με τον δικό της τρόπο. Μάλιστα, η Κίνα τη διαβάζει ως παρακμή, οι ΗΠΑ ως εξέλιξη. Γι’ αυτό η πραγματικότητα στέκει κάπου ανάμεσα, με ανοιχτά ερωτήματα. Τελικά, την απάντηση την ορίζουν τα νούμερα, οι πόλεμοι και οι επόμενες συμφωνίες.