Τελειώνει ο πόλεμος στο Ιράν — και τα αμερικανικά πλοία στρέφονται ξανά στην Κίνα
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ανακατευθύνει αμφίβια δύναμη στη Νότια Σινική Θάλασσα. Ένα σημάδι ότι η Ουάσιγκτον ξαναβάζει την Κίνα στο επίκεντρο — και αφήνει στην Ευρώπη τη δική της γειτονιά.
Αμερικανικό πλοίο στη Νότια Σινική Θάλασσα· καθώς τελειώνει ο πόλεμος στο Ιράν, οι ΗΠΑ φαίνεται να ξαναστρέφονται στον Ειρηνικό.
Τα αμερικανικά πολεμικά πλοία αρχίζουν να γυρίζουν το βλέμμα στην Κίνα. Συγκεκριμένα, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ανακατεύθυνε μια αμφίβια δύναμη στη Νότια Σινική Θάλασσα. Μάλιστα, η δύναμη αυτή είχε αρχικό προορισμό τη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, καθώς τελειώνει ο πόλεμος στο Ιράν, αλλάζει η εστίαση. Όμως οι ειδικοί βλέπουν εδώ ένα μεγαλύτερο μήνυμα. Έτσι, η Ουάσιγκτον δείχνει να ξαναβάζει τον Ειρηνικό στο επίκεντρο.
σχετικά άρθρα
Τι συνέβη
Η κίνηση αφορά συγκεκριμένα πλοία και χρονισμό. Πρώτον, το αμφίβιο USS Boxer μπήκε στη Νότια Σινική Θάλασσα από τις αρχές Ιουνίου. Δηλαδή, μαζί με το USS Portland εντάχθηκε στον 7ο Στόλο. Μάλιστα, νωρίτερα φέτος οι ΗΠΑ τράβηξαν δυνάμεις από τον Ειρηνικό προς το Ιράν. Συγκεκριμένα, ανάμεσά τους η ομάδα του USS Tripoli, με έδρα το Σασέμπο της Ιαπωνίας. Όμως η Tripoli παραμένει ακόμη στη Μέση Ανατολή. Γι’ αυτό η επιστροφή φαίνεται τώρα μέσα από άλλα πλοία.
Η ανάγνωση των ειδικών
Οι αναλυτές διαβάζουν την κίνηση ως στροφή. Πρώτον, θεωρούν τον πόλεμο στο Ιράν έναν προσωρινό «περισπασμό». Δηλαδή, ένα διάλειμμα από τον κύριο ανταγωνισμό με την Κίνα. Μάλιστα, εκτιμούν ότι η Ουάσιγκτον ξαναγυρίζει στον δυτικό Ειρηνικό. Επιπλέον, η Νότια Σινική Θάλασσα μένει το πιο εκρηκτικό σημείο. Όμως η ίδια η εκτίμηση προέρχεται από κινεζοκεντρική ανάγνωση. Γι’ αυτό αξίζει να τη διαβάσουμε ως ερμηνεία, όχι ως βεβαιότητα.
Το ευρύτερο πλαίσιο: η στροφή στην Ασία
Η κίνηση πατά πάντως σε μια πραγματική τάση. Πρώτον, το Πεντάγωνο μετατοπίζει βάρος προς τον Ινδοειρηνικό και την Κίνα. Δηλαδή, μιλά ανοιχτά για ένα «ΝΑΤΟ 3.0». Μάλιστα, μόλις προχθές περιόρισε δεσμεύσεις δυνάμεων στην Ευρώπη. Επιπλέον, ο ίδιος ο ΓΓ του ΝΑΤΟ αναγνώρισε αυτή τη μετατόπιση. Γι’ αυτό η επιστροφή πλοίων στον Ειρηνικό μοιάζει συνεπής με τη στρατηγική. Όμως μένει το ερώτημα αν τελειώνει πραγματικά ο πόλεμος.
Η άλλη όψη και η αναγκαία προσοχή
Εδώ χρειάζεται όμως ψυχραιμία και μέτρο. Πρώτον, μία αμφίβια δύναμη δεν συνιστά από μόνη της μεγάλη στρατηγική. Δηλαδή, τα πλοία αλλάζουν θέση συνεχώς σε ρουτίνα. Μάλιστα, αναλυτές σημειώνουν ότι η συνολική διάταξη μένει σχεδόν ίδια. Επιπλέον, ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών ισχύει ακόμη. Όμως η Ουάσιγκτον παρουσιάζει την παρουσία της ως αποτροπή και σταθερότητα. Γι’ αυτό και η Κίνα τη διαβάζει αντίθετα, ως «περικύκλωση». Συνεπώς, η ίδια κίνηση σηκώνει δύο τελείως αντίθετες αναγνώσεις.
Γιατί αφορά την Ευρώπη και την Ελλάδα
Η εξέλιξη αφορά κατευθείαν και την Ευρώπη. Πρώτον, όσο οι ΗΠΑ κοιτούν την Ασία, η Ευρώπη σηκώνει μεγαλύτερο βάρος. Δηλαδή, καλείται να φυλάει μόνη της τη δική της γειτονιά. Μάλιστα, η Ελλάδα ηγείται ήδη της αποστολής Aspides στην Ερυθρά. Επιπλέον, το Στενό του Ορμούζ ανοίγει ξανά με τη νέα συμφωνία. Γι’ αυτό η ελληνόκτητη ναυτιλία παρακολουθεί στενά και τα δύο θέατρα. Όμως η Αθήνα ξοδεύει ήδη από τους υψηλότερους αμυντικούς προϋπολογισμούς στο ΝΑΤΟ.
Η μεγάλη εικόνα
Η μεγάλη εικόνα δείχνει το νέο κέντρο βάρους. Πρώτον, ο κύριος ανταγωνισμός των ΗΠΑ παραμένει η Κίνα. Δηλαδή, η Μέση Ανατολή μοιάζει με παρένθεση στη μεγάλη στρατηγική. Όμως οι παρενθέσεις συχνά κρατούν περισσότερο από το αναμενόμενο. Μάλιστα, η Ευρώπη βρίσκει εδώ την ευκαιρία να ωριμάσει αμυντικά. Γι’ αυτό η πορεία των πλοίων λειτουργεί σαν πυξίδα της εποχής. Τελικά, την επόμενη φάση την ορίζουν τα αεροπλανοφόρα, οι εντάσεις και οι συμμαχίες.
