Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναδεικνύει την απόκλιση ΗΠΑ-Ευρώπης
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναδεικνύει την απόκλιση ΗΠΑ-Ευρώπης
Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να αποτελέσει ένα κρίσιμο σημείο καμπής για τις σχέσεις ΗΠΑ και Ευρώπης. Ανεξαρτήτως του επίσημου χαρακτήρα της, εκτιμάται ότι η ουσία της θα σηματοδοτήσει μία σημαντική απόκλιση στους δρόμους των δύο πλευρών, πέρα από το πλαίσιο του ΝΑΤΟ που ιδρύθηκε το 1949, πέντε χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
σχετικά άρθρα
Η ιστορία των σχέσεων μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο περιλαμβάνει την καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ στη σωτηρία της Ευρώπης από τη Γερμανία και αργότερα στην προστασία της, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, από την τότε Σοβιετική Ένωση. Η απόβαση στη Νορμανδία, μία κορυφαία στρατιωτική επιχείρηση, είχε ως στόχο την απελευθέρωση της Ευρώπης και τη μεταπολεμική της ανασυγκρότηση. Οι ΗΠΑ συνέβαλαν ενεργά στην ανοικοδόμηση της Γερμανίας μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ, στην αποποίηση πολεμικών αποζημιώσεων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στην παροχή προηγμένης άμυνας έναντι της Μόσχας, χωρίς η Γερμανία να επιβαρυνθεί οικονομικά. Επίσης, υποστήριξαν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την επανένωση της Γερμανίας χωρίς όρους, αναλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του κόστους ασφαλείας της, παρόλο που η Γερμανία είναι σήμερα μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο.
Παρά τη μακροχρόνια αυτή στήριξη, αναλυτές εκτιμούν ότι η Γερμανία επιδεικνύει πλέον μια ισχυρή πολιτική βούληση για μεγαλύτερη αυτονομία από τις ΗΠΑ. Αυτή η τάση, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, εντείνεται σήμερα, με τη Γερμανία να αισθάνεται έτοιμη να ηγηθεί μιας Ευρώπης που παρουσιάζεται ως αδύναμη και αναποφάσιστη. Το ρήγμα στις σχέσεις έχει ήδη εμβαθύνει σημαντικά, κάτι που θεωρείται πρωταρχική επιδίωξη του Βερολίνου. Η παρουσία των ΗΠΑ στην Ευρώπη εκλαμβανόταν ως ο μόνος παράγοντας που μπορούσε να ανασχέσει μία ολοκληρωτική γερμανική ηγεμονία στην ήπειρο, ένα σενάριο που το Βερολίνο φέρεται να μην επιθυμεί πλέον.
Συνεπώς, η Σύνοδος στην Άγκυρα, ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων της, υπογραμμίζει την πορεία των ΗΠΑ προς μία πιθανή απομάκρυνση από τον παραδοσιακό τους ρόλο στην Ευρώπη. Αυτό αφήνει την Ευρώπη αντιμέτωπη με την πρόκληση να διαμορφώσει τη δική της αυτόνομη πορεία, με την ανησυχία για τον κυρίαρχο ρόλο της Γερμανίας στο μέλλον της.
