Ο Πάπας Λέων ΙΔ’ επισκέπτεται Λαμπεντούζα εν μέσω πολιτικών συζητήσεων
Στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών μεταναστευτικών πολιτικών, η ιταλική κυβέρνηση εξέτασε την εφαρμογή κινήτρων για τον «εθελοντικό» επαναπατρισμό μεταναστών. Αρχικά, η πρόταση προέβλεπε την παροχή μπόνους 615 ευρώ ανά άτομο σε δικηγόρους, με την καταβολή να πραγματοποιείται μετά την ολοκλήρωση του επαναπατρισμού. Με ξεχωριστή τροπολογία που εγκρίθηκε στις 24 Απριλίου, η ιταλική κυβέρνηση διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής του μπόνους και σε άλλους επαγγελματίες που παρέχουν σχετική υποστήριξη, αφαιρώντας παράλληλα τον όρο της ολοκλήρωσης του επαναπατρισμού.
σχετικά άρθρα
Παρόμοια πρωτοβουλία υιοθετήθηκε και στην Ελλάδα, όπου Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), η οποία υπογράφεται από τους υπουργούς Μετανάστευσης, Δικαιοσύνης και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομίας, θεσπίζει αμοιβή 250 ευρώ ανά άτομο (πλέον ΦΠΑ). Η αμοιβή αυτή προορίζεται αποκλειστικά για δικηγόρους και καταβάλλεται εφόσον αποδειχθεί ο επαναπατρισμός του μετανάστη στη χώρα καταγωγής του. Οι εξελίξεις αυτές εντάσσονται στο ευρύτερο πεδίο της Πολιτικής διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη.
Παράλληλα, στο πλαίσιο των συζητήσεων για τις μεταναστευτικές πολιτικές, είχε αναφερθεί η πρόθεση της κυβέρνησης Τραμπ να απαγορεύσει την είσοδο εγκύων στο αμερικανικό έδαφος.
Σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ επέλεξε να επισκεφθεί το «Σημείο Μηδέν της ευρωπαϊκής μετανάστευσης», τη Λαμπεντούζα, την ώρα που η χώρα στην οποία γεννήθηκε γιόρταζε την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας της. Σκοπός της επίσκεψης ήταν να αποτίσει φόρο τιμής στους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έχουν χάσει τη ζωή τους επιχειρώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Κατά την ομιλία που εκφώνησε, ο Ποντίφικας ευχαρίστησε τους κατοίκους του νησιού για «το θαύμα της συμπόνιας» που επιδεικνύουν στους μετανάστες και κάλεσε την Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της. Τόνισε ότι «πριν από οποιαδήποτε διανοητική προσέγγιση ή ιδεολογική πεποίθηση, η συνάντηση με τους ικέτες, ανθρώπους που έχουν χάσει τα πάντα, είναι ένα κάλεσμα για να σταθούμε κοντά τους». Αυτή η προσέγγιση αναδεικνύει μια διαφορετική οπτική στη διαχείριση του ζητήματος των μεταναστευτικών ροών διεθνώς, όπως συχνά αναλύεται στα Διεθνή δρώμενα.
Ο προβληματισμός για το μέλλον της Ευρώπης σε σχέση με τις μεταναστευτικές ροές έχει εκφραστεί και από διανοούμενους. Ο Ουμπέρτο Έκο, το 2010, είχε δηλώσει πως «Ο Τρίτος Κόσμος χτυπά την πόρτα της Ευρώπης και μπαίνει ακόμη κι αν η Ευρώπη δεν είναι σύμφωνη. Το πρόβλημα δεν είναι να αποφασίσουμε αν θα δεχθούμε στο Παρίσι φοιτήτριες με τσαντόρ ή πόσα τζαμιά να χτίσουμε στη Ρώμη. Το πρόβλημα είναι ότι την επόμενη χιλιετία η Ευρώπη θα είναι μια πολυφυλετική ή, αν προτιμάτε, «έγχρωμη» ήπειρος. Αν σας αρέσει, έτσι θα γίνει. Αν δεν σας αρέσει, πάλι έτσι θα γίνει».
