Έπσταϊν: Η τρομακτική αλήθεια των θυμάτων του
Νέες, συγκλονιστικές μαρτυρίες θυμάτων του Τζέφρι Έπσταϊν φέρνουν στο φως τη φρικτή αλήθεια πίσω από το δίκτυο κακοποίησης: ψυχολογική χειραγώγηση που άγγιζε τα όρια της αίρεσης, απειλές και ακόμη και παραμορφωτικές χειρουργικές επεμβάσεις. Το BBC αποκαλύπτει πώς ο διαβόητος χρηματιστής παγίδευε γυναίκες, μετατρέποντας υποσχέσεις για καριέρα σε έναν εφιάλτη ελέγχου και εξάρτησης.
Μία από αυτές τις γυναίκες, η «Άνια» (ψευδώνυμο), μίλησε στο βρετανικό δίκτυο, περιγράφοντας χρόνια κακοποίησης σε ένα διαμέρισμα της Νέας Υόρκης που ανήκε στον Έπσταϊν. Μετά τον θάνατό του το 2019, ο αδελφός του, Μαρκ Έπσταϊν, της ζήτησε να φύγει, αν και αρνείται οποιαδήποτε γνώση των πράξεων του αδελφού του. «Τα δεσμά ήταν λιγότερο ορατά, αλλά υπήρχαν», τονίζει η Άνια.
Ο Έπσταϊν είχε στήσει ένα «δίκτυο βοηθών», περίπου δώδεκα γυναίκες κάθε φορά. Ζούσαν στα σπίτια του, εργάζονταν αδιάκοπα υπό τις εντολές του και υφίσταντο συστηματική σεξουαλική κακοποίηση. Τις προσελκύε με υποσχέσεις για εργασία και ευκαιρίες καριέρας, πριν τις υποβάλλει σε πλήρη έλεγχο.
Ο χρηματιστής καθόριζε τα οικονομικά τους, τις κοινωνικές τους επαφές, ακόμη και την εμφάνισή τους, φτάνοντας στο σημείο να επιβάλλει περιττές και παραμορφωτικές επεμβάσεις. Μια πρώην βοηθός, η Σάρα Κέλεν, επιβεβαίωσε στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των ΗΠΑ ότι ο Έπσταϊν εμφανιζόταν ως «σωτήρας» τους, καταστρέφοντας την ικανότητά τους για λήψη αποφάσεων.
Η κλινική ψυχολόγος Δρ Τάρα Κουίν-Σιρίλο εξηγεί ότι η ψυχολογική «στρατολόγηση» ενηλίκων δεν είναι σπάνια. «Μπορείς να γίνεις ευάλωτη σε αυτό, ακόμη και ως ενήλικας», σημειώνει.
Από τη Ρωσία στα Μανχάταν: Το διεθνές δίκτυο
Μετά την καταδίκη του το 2008 για κακοποίηση ανήλικης, ο Έπσταϊν στόχευσε κυρίως ενήλικες γυναίκες από τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη. Η Άνια, απόφοιτη πανεπιστημίου και πρώην μοντέλο, γνώρισε τον Έπσταϊν μέσω του ατζέντη Ντάνιελ Σιάδ στο Παρίσι, τον οποίο χαρακτηρίζει «ουσιαστικά επαγγελματία διακινητή». Διαβάστε περισσότερα για τα Διεθνή παρασκήνια του εγκλήματος.
Στην πρώτη τους συνάντηση στο πολυτελές διαμέρισμα του Έπσταϊν στο Παρίσι, της ζήτησε να γδυθεί για να «δει το σώμα της» για τη δουλειά του μοντέλου. Ο χρηματιστής γνώριζε πώς να κερδίσει την εμπιστοσύνη της, λέγοντάς της: «Δεν θέλω να κοιμηθώ μαζί σου».
Η «εκπαίδευση» και η απόλυτη εξάρτηση

Η διαδικασία χειραγώγησης κράτησε μήνες. Την πίεζε να στέλνει φωτογραφίες, ενώ η βοηθός του, Λέσλι Γκροφ, παρακολουθούσε την πρόοδό της. Όταν την κάλεσε στη Φλόριντα, όπου εξέτιε ποινή με ημερήσια άδεια, τη βίασε για πρώτη φορά. Η Άνια ένιωθε ενοχές, πιστεύοντας πως ίσως έφταιγε η ίδια.
Αργότερα, μέσα από δημοσιοποιημένα έγγραφα, συνειδητοποίησε πως η «ευκαιρία» ήταν προσχεδιασμένη παγίδα. Ο Έπσταϊν κρατούσε τις βοηθούς του σε απόλυτη εξάρτηση: χωρίς τραπεζικούς λογαριασμούς ή ανεξαρτησία κινήσεων. «Εγώ είμαι η ιατρική σου ασφάλιση», της έλεγε. Ο μικρός μισθός ήταν μόνο για τη βίζα.
Η Σάρα Κέλεν περιέγραψε παρόμοια εμπειρία: «Δεν είχα χρήματα, οικογένεια ή εκπαίδευση. Ο Τζέφρι με έκανε να πιστέψω ότι η ανυπακοή θα μου κόστιζε τη ζωή».
Η «βιβλιοθήκη αποδείξεων» και ο φόβος
Όταν μια βοηθός προσπάθησε να δραπετεύσει, ο Έπσταϊν προσέλαβε ιδιωτικό ερευνητή και της έδειξε email με «οφειλές» 700.000 δολαρίων. Παράλληλα, συγκέντρωνε γυμνές φωτογραφίες και βίντεο, λέγοντάς τους: «Έτσι ξέρω ότι δεν θα στραφείς ποτέ εναντίον μου». Τις ανάγκαζε να του γράφουν «γράμματα ευγνωμοσύνης». «Ήταν ένας ακόμη μηχανισμός ελέγχου», λέει η Άνια. «Πώς μπορείς να στραφείς εναντίον κάποιου που ευχαριστείς συνέχεια;»
Το «οικοσύστημα της κακοποίησης» και η ελπίδα
Η Άνια θεωρεί πιο επώδυνη ανάμνηση τη στρατολόγηση άλλων γυναικών. «Ήταν σαν να συμμετέχεις κι εσύ στο έγκλημα», λέει. Για εκείνη, το σύστημα του Έπσταϊν ήταν ένα «οικοσύστημα κακοποίησης» που νομιμοποιούνταν από τις ισχυρές γνωριμίες του. «Όταν βλέπεις ανθρώπους όπως ο Μπιλ Γκέιτς να τρώνε μαζί του, σκέφτεσαι: ποια είμαι εγώ να μιλήσω;» αναφέρει χαρακτηριστικά. Το πώς οργανώνονται τέτοια δίκτυα, αγγίζει και τον κόσμο των Επιχειρήσεων, όπου η δύναμη μπορεί να διαφθείρει.
Η Άνια και η Σάρα Κέλεν έχουν λάβει αποζημίωση από το Ταμείο Αποζημίωσης Θυμάτων του Έπσταϊν. «Όσο ζούσε, δεν μίλησα ποτέ σε κανέναν», λέει η Άνια. «Τώρα ελπίζω η φωνή μου να βοηθήσει έστω μία γυναίκα να ξεφύγει από μια κακοποιητική σχέση. Δεν είμαι ξεχωριστή, απλώς βρήκα τη δύναμη να επιβιώσω. Αν μπορώ εγώ, μπορείς κι εσύ».

