Η ώρα της αλήθειας: η ΕΕ βάζει προθεσμία στην Κίνα — μπορεί όμως να γίνει γεωοικονομική δύναμη;

Η Ευρώπη δίνει μια κρίσιμη μάχη για το εμπορικό της μέλλον. Συγκεκριμένα, η ΕΕ και η Κίνα ξεκίνησαν νέα υπουργική πλατφόρμα διαλόγου. Μάλιστα, οι Βρυξέλλες έθεσαν προθεσμία ως τον Οκτώβριο για «απτά αποτελέσματα». Δηλαδή, σε ανισορροπίες, ελέγχους εξαγωγών και πνευματική ιδιοκτησία. Όμως πίσω από τη διπλωματική γλώσσα κρύβεται μια δοκιμασία. Έτσι, η Ευρώπη ελέγχει αν μπορεί να γίνει πραγματική δύναμη.

σχετικά άρθρα

Το καναρίνι στο ορυχείο: γιατί η κρίση της Volkswagen είναι η κρίση όλης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας

Η Ευρώπη καίγεται, η Κίνα πουλάει – Η νέα οικονομία της ζέστης αλλάζει τον οικονομικό χάρτη της Ευρώπης

Η επόμενη ημέρα στη Σερβία μπορεί να αλλάξει τα Βαλκάνια – Τι κρύβεται πίσω από την παραίτηση Βούτσιτς

Το έλλειμμα-ρεκόρ

Στην καρδιά της έντασης βρίσκεται ένα τεράστιο χάσμα. Πρώτον, το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ με την Κίνα εκτοξεύτηκε. Δηλαδή, έφτασε περίπου το ένα δισεκατομμύριο ευρώ την ημέρα. Μάλιστα, ξεπέρασε τα 360 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025. Επιπλέον, η πρόβλεψη για φέτος αγγίζει τα 400 δισεκατομμύρια. Όμως η τάση αυτή θεωρείται πλέον μη βιώσιμη. Γι’ αυτό οι Βρυξέλλες μιλούν για επείγουσα ανάγκη δράσης.

Το νέο «σοκ Κίνας»

Οι Ευρωπαίοι περιγράφουν ένα νέο, βαθύ πρόβλημα. Πρώτον, ο επίτροπος εμπορίου μιλά για νέο «σοκ Κίνας» στη βιομηχανία. Δηλαδή, η Κίνα παράγει περίπου το 30% της παγκόσμιας μεταποίησης. Μάλιστα, καταναλώνει εσωτερικά μόλις το 13% αυτής. Επιπλέον, αυτή η ανισορροπία πλημμυρίζει τις αγορές με φθηνά προϊόντα. Όμως πάνω από το μισό της ευρωπαϊκής βιομηχανίας μένει εκτεθειμένο. Γι’ αυτό η πίεση στην ευρωπαϊκή παραγωγή γίνεται ασφυκτική.

Η τριλογία της κρίσης

Η σημερινή συζήτηση κλείνει έναν κύκλο που παρακολουθούμε. Πρώτον, οικονομολόγοι προειδοποίησαν για τον «εξαγώγιμο αποπληθωρισμό» της Κίνας. Δηλαδή, για υπερπαραγωγή που εξάγεται σε χαμηλές τιμές. Μάλιστα, η Volkswagen έγινε το ζωντανό σύμπτωμα με τις μαζικές περικοπές. Επιπλέον, τώρα η ΕΕ ψάχνει τη θεσμική θεραπεία. Όμως η διάγνωση, το σύμπτωμα και η θεραπεία ενώνονται. Γι’ αυτό η υπόθεση αφορά όλη την ευρωπαϊκή οικονομία.

Τα όπλα που ετοιμάζει η ΕΕ

Οι Βρυξέλλες προετοιμάζουν πλέον σκληρότερα εργαλεία. Πρώτον, σχεδιάζουν ένα μηχανισμό κατά της υπερπαραγωγής. Δηλαδή, με νέους δασμούς και όρια στις εισαγωγές. Μάλιστα, ετοιμάζουν και εργαλείο διαφοροποίησης προμηθευτών. Επιπλέον, εξετάζουν αποκλεισμό κινεζικών προϊόντων από δημόσιες προμήθειες. Όμως προωθούν και μέτρα προστασίας σε ευαίσθητους κλάδους. Γι’ αυτό η ΕΕ δείχνει διάθεση για πιο επιθετική στάση.

Η Κίνα έρχεται με απειλή

Η άλλη πλευρά δεν ήρθε με συμβιβαστική διάθεση. Πρώτον, η Κίνα προειδοποίησε πριν τις συνομιλίες. Δηλαδή, απείλησε να αναστείλει τις οικονομικές σχέσεις με την ΕΕ. Μάλιστα, ζήτησε «απτά αποτελέσματα» με δικούς της όρους. Επιπλέον, ακύρωσε προπαρασκευαστικές συναντήσεις ως τακτική πίεσης. Όμως κρατά και ισχυρά χαρτιά, όπως οι σπάνιες γαίες. Γι’ αυτό η διαπραγμάτευση ξεκινά με ανισορροπία ισχύος.

Ο διχασμός που εκμεταλλεύεται το Πεκίνο

Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αδυναμία της Ευρώπης. Πρώτον, η Γαλλία ηγείται όσων ζητούν σκληρά εργαλεία. Δηλαδή, μέτρα κατά της κινεζικής υπερπαραγωγής και των επιδοτήσεων. Μάλιστα, η Γερμανία και η Ισπανία δείχνουν μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα. Επιπλέον, φοβούνται αντίποινα και απώλεια της κινεζικής αγοράς. Όμως η Κίνα διαπραγματεύεται ουσιαστικά με είκοσι επτά κράτη. Γι’ αυτό εκμεταλλεύεται τον ευρωπαϊκό διχασμό.

Το βρετανικό παράλληλο

Η ένταση δεν σταματά στα σύνορα της ΕΕ. Πρώτον, ο Κινέζος υπουργός επισκέπτεται μετά και τη Βρετανία. Δηλαδή, μια χώρα που εθνικοποιεί τη χαλυβουργία British Steel. Μάλιστα, η κινεζικής ιδιοκτησίας εταιρεία ζητά αποζημίωση ενός δισεκατομμυρίου. Επιπλέον, η ΕΕ έκοψε ήδη κατά 47% τις κινεζικές εισαγωγές χάλυβα. Όμως το Πεκίνο δείχνει διάθεση για σκληρή αντίδραση. Γι’ αυτό η σύγκρουση απλώνεται σε όλη την Ευρώπη.

Το δίλημμα της εξάρτησης

Η Ευρώπη όμως δεν μπορεί να χτυπήσει ελεύθερα. Πρώτον, εξαρτάται από την Κίνα για κρίσιμα ορυκτά και σπάνιες γαίες. Δηλαδή, υλικά απαραίτητα για τη βιομηχανία της. Μάλιστα, χρειάζεται και τα φθηνά κινεζικά προϊόντα για την πράσινη μετάβαση. Επιπλέον, κάθε δασμός κινδυνεύει να φέρει αντίποινα. Όμως η αδράνεια αφήνει τη βιομηχανία εκτεθειμένη. Γι’ αυτό η ΕΕ ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί.

Γιατί αφορά την Ελλάδα

Η Ελλάδα βρίσκεται κι αυτή μέσα σε αυτή την εξίσωση. Πρώτον, το λιμάνι του Πειραιά λειτουργεί ως πύλη κινεζικών προϊόντων. Δηλαδή, με την COSCO να ελέγχει βασικές υποδομές. Μάλιστα, τα φθηνά κινεζικά αγαθά ωφελούν τον καταναλωτή. Επιπλέον, πιέζουν όμως ευρωπαϊκές και τοπικές βιομηχανίες. Όμως κάθε πλήγμα στην ΕΕ αδυνατίζει και την ελληνική οικονομία. Γι’ αυτό η έκβαση αφορά άμεσα και την Αθήνα.

Η μεγάλη εικόνα

Η μεγάλη εικόνα δείχνει μια Ευρώπη σε καθοριστική στιγμή. Πρώτον, η προθεσμία του Οκτωβρίου γίνεται τεστ αξιοπιστίας. Δηλαδή, θα δείξει αν η ΕΕ έχει πραγματική ισχύ. Όμως ο εσωτερικός διχασμός υπονομεύει το μέγεθός της. Μάλιστα, η αμοιβαία εξάρτηση περιορίζει τις επιλογές της. Γι’ αυτό το διακύβευμα ξεπερνά μια απλή εμπορική διαφορά. Τελικά, την ισχύ της Ευρώπης την κρίνει η ενότητα, όχι το μέγεθος.