Ανοιχτή ανταρσία από τον Σαλμά προς όφελος Σαμαρά – Η αμφισβήτηση του πρωθυπουργού και το σχέδιο για εναλλακτική δεξιά
Πώς ο ανεξάρτητος βουλευτής στρώνει το χαλί για τη νέα πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού στοχεύοντας στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ΝΔ.
Ο Μάριος Σαλμάς φρόντισε να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά, τοποθετώντας τον εαυτό του στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων και λειτουργώντας ως η αιχμή του δόρατος για τις διεργασίες που καταγράφονται γύρω από το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αντώνη Σαμαρά.
σχετικά άρθρα
Αξιοποιώντας το ελευθέρας και την ευελιξία που του προσφέρει η ιδιότητα του ανεξάρτητου βουλευτή, ο κ. Σαλμάς δεν δίστασε να προχωρήσει σε μια ιδιαίτερα καυστική εκτίμηση. Υποστήριξε ευθέως πως ο πρώην πρωθυπουργός ίσως τώρα συνειδητοποιεί το μέγεθος του «λάθους» του να στηρίξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ηγεσία της παράταξης στην κρίσιμη εκείνη εσωκομματική αναμέτρηση.
Η αποστροφή αυτή αποκτά ξεχωριστό βάρος σήμερα, σε μια συγκυρία που το κυβερνών κόμμα βλέπει τα δημοσκοπικά του ποσοστά να πιέζουν προς τα κάτω και τις κοινωνικές αναταράξεις να συσσωρεύονται.
Το ουσιαστικό ενδιαφέρον πάντως σε αυτή τη δημόσια παρέμβαση δεν εντοπίζεται απλώς στις αιχμές για το παρελθόν ή στην απόδοση ευθυνών για τις επιλογές του χθες. Έγκειται κυρίως στην μεθοδική προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί το αφήγημα της νέας πρωτοβουλίας.
Η κυοφορούμενη κίνηση Σαμαρά επιχειρείται να εμφανιστεί όχι ως ένα προσωπικό καπρίτσιο ή μια εκδικητική επιστροφή ενός πρώην αρχηγού, αλλά ως το ώριμο και επιτακτικό αίτημα μιας ευρύτερης δυσαρεστημένης κοινωνικής βάσης. Μιας βάσης που νιώθει παραγκωνισμένη από τις τρέχουσες επιλογές της Μεγάρου Μαξίμου, βλέπει τις παραδοσιακές αξίες της παράταξης να υποχωρούν και αναζητά απεγνωσμένα μια αυθεντική πολιτική εναλλακτική.
Ο Σαλμάς, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του προπομπού, επιχειρεί να δώσει ιδεολογικό και κοινωνικό περιεόμενο σε μια σύγκρουση που απειλεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς στον συντηρητικό χώρο. Το αν αυτή η παλιά διαμάχη θα εξελιχθεί σε δομικό ρήγμα ή αν θα μείνει ως άλλη μια επεισοδιακή σελίδα στην ιστορία της κεντροδεξιάς, μένει να αποδειχθεί. Το σίγουρο είναι πως το φυτίλι άναψε και η πολιτική σκακιέρα αποκτά ξανά απρόβλεπτες διαστάσεις.
