Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει εγκαινιάσει ένα νέο εμπορικό μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εστιάζοντας στις ονομασίες τυριών και άλλων παραδοσιακών προϊόντων. Η στρατηγική των ΗΠΑ αποσκοπεί στη διασφάλιση του δικαιώματος των Αμερικανών παραγωγών να χρησιμοποιούν ονόματα όπως φέτα, παρμεζάνα, ασιάγκο, ρομάνο και γκοργκοντζόλα σε αγορές εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών.
σχετικά άρθρα
Σύμφωνα με αναφορά της The Wall Street Journal, η πρωτοβουλία της κυβέρνησης Τραμπ για την ελεύθερη χρήση αυτών των ονομασιών κατέγραψε σημαντική πρόοδο το προηγούμενο έτος. Οι εξαγωγές αμερικανικών τυριών αυξήθηκαν κατά 20%, φθάνοντας σε νέο ρεκόρ 613.000 τόνων. Η Σόνα Μόρις, επικεφαλής πολιτικής εμπορίου στην Ομοσπονδία Εθνικών Γαλακτοπαραγωγών των ΗΠΑ, χαρακτήρισε την εξέλιξη ως «πραγματικό άλμα» για τον κλάδο. Η ίδια υποστήριξε ότι οι αμερικανικές γαλακτοβιομηχανίες, με τις μεγάλες και αποδοτικές μονάδες παραγωγής τους και τη μακρά παράδοση σε ευρωπαϊκά στυλ τυριών, είναι σε θέση να προσφέρουν προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές σε σύγκριση με τους ευρωπαϊκούς ανταγωνιστές.
Η ευρωπαϊκή απάντηση
Η πρωτοβουλία των ΗΠΑ έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στους Ευρωπαίους παραγωγούς. Ειδικότερα, το Consorzio del Formaggio Parmigiano Reggiano, εκπροσωπώντας εκατοντάδες Ιταλούς παραγωγούς, αντιτίθεται σθεναρά στη χρήση του όρου «παρμεζάνα» για προϊόντα που παράγονται εκτός της καθορισμένης περιοχής παραγωγής στη βόρεια Ιταλία. Το Consorzio εκτιμά ότι οι πωλήσεις «ψευτο-παρμεζάνας» εκτός ΕΕ υπερβαίνουν τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Οι Ιταλοί παραγωγοί τονίζουν ότι το ζήτημα υπερβαίνει την εμπορική διάσταση, αγγίζοντας και τη διαφάνεια προς τον καταναλωτή, ο οποίος συχνά οδηγείται στην πεποίθηση ότι αγοράζει ένα προϊόν με αυθεντική ιταλική προέλευση και μέθοδο παραγωγής. Ανάλογη είναι η περίπτωση της φέτας, την οποία οι Αμερικανοί θεωρούν ένα απλό «τυρί που θρυμματίζεται», ενώ η ΕΕ υποστηρίζει ότι πρόκειται για προϊόν άρρηκτα συνδεδεμένο με την ελληνική παράδοση και συγκεκριμένες περιοχές παραγωγής.
Πεδίο αντιπαράθεσης οι ονομασίες των τυριών
Καθώς οι ΗΠΑ και η ΕΕ εφαρμόζουν διαφορετικά καθεστώτα προστασίας στις εγχώριες αγορές τους, η αντιπαράθεση έχει μετατοπιστεί στις εμπορικές σχέσεις με τρίτες χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ινδονησία, όπου η ΕΕ ανακοίνωσε συμφωνία για την προστασία περισσότερων από 200 ευρωπαϊκών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της φέτας και της γκοργκοντζόλα. Λίγο αργότερα, η διοίκηση Τραμπ αντέδρασε με δική της εμπορική συμφωνία, μέσω της οποίας η Ινδονησία φέρεται να αποδέχθηκε τη χρήση των εν λόγω ονομασιών από Αμερικανούς παραγωγούς. Το αποτέλεσμα είναι ένα ιδιότυπο αδιέξοδο, καθώς οι δύο συμφωνίες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση και καμία δεν έχει ακόμη επικυρωθεί επισήμως. Παρόμοιες ισορροπίες διαμορφώνονται και στην Αυστραλία, όπου η συμφωνία με την ΕΕ προβλέπει προστασία εκατοντάδων ευρωπαϊκών προϊόντων, με μεταβατικές περιόδους και περιορισμούς στη χρήση ονομασιών από τοπικούς παραγωγούς.
Νέο εμπορικό ρήγμα
Πίσω από τη διαμάχη για τις ονομασίες βρίσκεται μια βαθύτερη σύγκρουση σχετικά με τους κανόνες του παγκόσμιου εμπορίου τροφίμων. Οι αμερικανικές γαλακτοκομικές επιχειρήσεις, χαρακτηριζόμενες από το μεγάλο τους μέγεθος και την εξωστρέφειά τους, αντιλαμβάνονται τις αναπτυσσόμενες αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής ως σημαντική ευκαιρία. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη επιδιώκει να προστατεύσει την προστιθέμενη αξία των προϊόντων ονομασίας προέλευσης. Οι εξαγωγές αμερικανικού τυριού καταγράφουν ήδη ισχυρή άνοδο, γεγονός που ενισχύει την πεποίθηση της Ουάσιγκτον ότι αυτή η διαμάχη φέρει ένα ουσιαστικό οικονομικό διακύβευμα.
