Deutsche Bank: Έρχεται η «εποχή σπανιότητας»; Η παγκόσμια οικονομία αλλάζει!

Deutsche Bank: Έρχεται η «εποχή σπανιότητας»; Η παγκόσμια οικονομία αλλάζει!

Η Deutsche Bank κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας για την έλευση μιας νέας «εποχής σπανιότητας» στην παγκόσμια οικονομία. Ξεχάστε την περίοδο όπου η έλλειψη ζήτησης ήταν το πρόβλημα. Τώρα, η προσφορά αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες, φέρνοντας συχνότερα κύματα πληθωρισμού, ελλείψεις και περιορισμένες επιλογές για κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες.

σχετικά άρθρα

Η γερμανική τράπεζα, στην ανάλυσή της «Η εκδίκηση της προσφοράς: ένα νέο καθεστώς για την Οικονομία», αντιστρέφει το σκηνικό της δεκαετίας του 2010. Τότε, τα επιτόκια ήταν στο μηδέν, ο πληθωρισμός χαμηλός, και όλοι προσπαθούσαν να μας πείσουν να δανειστούμε και να ξοδέψουμε.

Σήμερα, η εικόνα είναι δραματικά διαφορετική. Πόλεμοι, εμπορικές συγκρούσεις, δασμοί, ενεργειακές αναταράξεις και γεωπολιτικοί περιορισμοί, σε συνδυασμό με προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ελλείψεις εργατικού δυναμικού, δημιουργούν ασφυκτικά όρια στην παραγωγή. Ταυτόχρονα, οι τεράστιες επενδύσεις σε τεχνητή νοημοσύνη, ενέργεια και νέες υποδομές εκτοξεύουν τη ζήτηση για κεφάλαια, πρώτες ύλες και εργαζόμενους.

Ο Χένρι Άλεν, στρατηγικός αναλυτής της Deutsche Bank, υπογραμμίζει πως η δεκαετία του 2020 επαναφέρει την προσφορά ως τον κυριότερο περιορισμό της οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό δημιουργεί έναν γρίφο για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Τα παραδοσιακά «φάρμακα», όπως η αύξηση των δημόσιων δαπανών ή οι μειώσεις επιτοκίων, κινδυνεύουν πλέον να τροφοδοτήσουν τον πληθωρισμό, αντί να θεραπεύσουν την Επιχειρηματική δραστηριότητα, αν οι εταιρείες δεν μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή τους.

Φανταστείτε: ένα διυλιστήριο λειτουργεί στα όριά του, η αγορά δεν έχει αρκετό πετρέλαιο, ένα εργοστάσιο δεν βρίσκει εργαζόμενους. Τότε, η αύξηση της ζήτησης δεν φέρνει περισσότερη παραγωγή, αλλά απλώς υψηλότερες τιμές.

Και το δημογραφικό; Η γενιά των baby boomers αποχωρεί από την αγορά εργασίας, μειώνοντας την προσφορά εργατών, ενώ πολλοί από αυτούς, με συσσωρευμένο πλούτο, συνεχίζουν να καταναλώνουν. Αυτή η ιδιόμορφη ανισορροπία – λιγότεροι παραγωγοί, πολλοί καταναλωτές – ενισχύει τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων. Οι υψηλότεροι μισθοί, αν δεν συνοδεύονται από αντίστοιχη αύξηση της παραγωγικότητας, μετακυλίονται στις τιμές, γεννώντας έναν νέο κύκλο μισθών-πληθωρισμού.

Η Deutsche Bank τονίζει πως οι πληθωριστικές εξάρσεις θα γίνουν συχνότερες. Σε μια οικονομία χωρίς πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα, ακόμα και μια μικρή διαταραχή μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογη άνοδο των τιμών. Η λύση; Οι κυβερνήσεις πρέπει να αλλάξουν εστίαση. Αντί να τονώνουν μόνο τη ζήτηση, οφείλουν να επενδύσουν στην ικανότητα των οικονομιών να παράγουν: σε ενέργεια, υποδομές, παραγωγικότητα, συμμετοχή στην αγορά εργασίας και πολιτικές για τη γήρανση του πληθυσμού. Το νέο ερώτημα δεν είναι πώς θα ξοδέψουμε περισσότερα, αλλά πώς θα παράγουμε αρκετά για να καλύψουμε όσα θέλουμε να αγοράσουμε.