Χέγκσεθ: Η αναλογία Νορμανδίας και μετανάστευσης – Κριτική και Ιράν
Η 6η Ιουνίου σηματοδοτεί την επέτειο της Απόβασης των Συμμάχων στη Νορμανδία το 1944. Η απόβαση αυτή αναγνωρίζεται ως ένα στρατιωτικό επίτευγμα άνευ προηγουμένου σε μέγεθος και δυσκολία, το οποίο σηματοδότησε την αρχή του τέλους για το Γ’ Ράιχ του Χίτλερ. Κάθε χρόνο, εκπρόσωποι των συμμαχικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων αρχηγών κρατών, συγκεντρώνονται για να τιμήσουν αυτή την ιστορική στιγμή, η οποία είχε ως στόχο την απελευθέρωση ευρωπαϊκών χωρών.

Ωστόσο, στην ομιλία του το περασμένο Σάββατο στη Νορμανδία, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, παραλλήλισε την Απόβαση των Συμμάχων με το σημερινό μεταναστευτικό ρεύμα που φτάνει στις ακτές της Ευρώπης, κυρίως από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Ο αρθρογράφος επισημαίνει την ατοπία της αναλογίας, αναφέροντας ως μοναδικό κοινό στοιχείο την ύπαρξη πλεούμενων: τον στόλο των περίπου 6.500 πλοίων στη Νορμανδία και τα ταχύπλοα που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά μεταναστών.
Η κριτική εστιάζει στο ότι η λογική του κ. Χέγκσεθ τοποθετεί τους μετανάστες στη θέση του επιτιθέμενου. Συγκεκριμένα, όταν ο ίδιος διερωτάται «πώς οι ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπουν σήμερα να δέχονται εισβολή οι ακτές τους», ο αρθρογράφος αντιτείνει ότι οι Αμερικανοί, μαζί με άλλες συμμαχικές δυνάμεις, ήταν οι εισβολείς στα αποβατικά σκάφη της 6ης Ιουνίου 1944, όχι οι υπερασπιστές των ακτών.
Σε άλλο σημείο, το άρθρο αναφέρεται στον Ρόμπερτ Μακναμάρα, πρώην υπουργό Άμυνας επί Κένεντι και Τζόνσον, ο οποίος είχε τη φήμη του εξυπνότερου ανθρώπου στην Ουάσιγκτον. Παρόλα αυτά, η ευφυΐα του δεν τον προστάτευσε από «καταστροφικά λάθη» στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπως η ιδέα για στράτευση ατόμων «οριακής νοημοσύνης» (τα λεγόμενα «McNamara’s Morons»), με τη φήμη του να μην ανακάμπτει ποτέ. Ο αρθρογράφος, συγκρίνοντας έμμεσα, εκφράζει την άποψη ότι η θέση του κ. Χέγκσεθ ως προς την ευφυΐα είναι αδιαμφισβήτητη, χωρίς να διευκρινίζει περαιτέρω, και κλείνει με μια σχολιαστική αναφορά περί πιθανής διακοπής της χρήσης αλκοόλ από τον υπουργό μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στην κυβέρνηση Τραμπ.
Τέλος, το άρθρο σχολιάζει την κατάσταση των διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός στον Περσικό Κόλπο, υποστηρίζοντας ότι ο Πρόεδρος Τραμπ διαπραγματεύεται από μειονεκτική θέση. Αναφέρει ότι οι Ιρανοί φέρονται να έχουν το πάνω χέρι λόγω των Στενών του Φάκιν, και ότι ο Τραμπ επιθυμεί την επίλυση του ζητήματος για να αποφύγει περαιτέρω «εξευτελισμό» του κύρους των ΗΠΑ. Ο αρθρογράφος προτείνει, με ειρωνικό τόνο, στον Τραμπ να υπογράψει μια συμφωνία, ακόμα και δυσμενή, και να διεκδικήσει ένα Βραβείο Νόμπελ, υπονοώντας ότι αυτό θα τον ικανοποιούσε περισσότερο.
