Τρία πεντάλ, δύο Ιταλοί, αντίθετες φιλοσοφίες: Η Ferrari κατασκευάζει αναλογική αίσθηση με λογισμικό, η Lamborghini λέει «όχι»
Το Μαρανέλο επαναφέρει την αίσθηση του χειροκίνητου με ηλεκτρονική τεχνολογία, την ώρα που η μεγάλη αντίπαλός του επιλέγει να αναζητήσει το συναίσθημα μέσα από τη νέα υβριδική γενιά
Στον κόσμο των supercars, όπου οι χρόνοι επιτάχυνσης έχουν φτάσει σε επίπεδα που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν εξωπραγματικά, η επόμενη μάχη δεν φαίνεται να αφορά αποκλειστικά τους ίππους. Αφορά όλο και περισσότερο το συναίσθημα πίσω από το τιμόνι. Και δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της Ιταλίας έχουν επιλέξει πολύ διαφορετικούς δρόμους για να το αναζητήσουν.
σχετικά άρθρα
Η Ferrari αποφάσισε να επαναφέρει στη 12Cilindri Manuale τον λεβιέ με μεταλλική σχάρα και το πεντάλ συμπλέκτη, έστω και μέσα από μια εντελώς σύγχρονη ηλεκτρονική εφαρμογή. Η Lamborghini, αντίθετα, δεν δείχνει διατεθειμένη να ακολουθήσει. Ο Paolo Racchetti, product line director της Temerario, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν πελάτες που εξακολουθούν να ζητούν χειροκίνητο κιβώτιο και στοιχεία βαθιά συνδεδεμένα με την ιστορία της μάρκας. Η απάντηση από τη Sant’Agata Bolognese, όμως, παραμένει αρνητική.
Δύο δρόμοι προς το ίδιο συναίσθημα
Η θέση του Racchetti έχει ενδιαφέρον επειδή δεν απορρίπτει τη νοσταλγία ως κάτι άνευ σημασίας. Παραδέχεται ότι η σχετική ζήτηση υπάρχει, αλλά αντιπαραθέτει σε αυτήν μια διαφορετική αντίληψη για την ταυτότητα της Lamborghini: μια εταιρεία που, όπως λέει, ορίζεται από τη συνεχή εξέλιξη και τη σκέψη προς το μέλλον.
Αυτό σημαίνει ότι η προτεραιότητα σήμερα βρίσκεται στην περαιτέρω εξέλιξη της νέας αρχιτεκτονικής των υβριδικών supercars. Η Temerario αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας, συνδυάζοντας έναν V8 twin-turbo με τρεις ηλεκτροκινητήρες και οκτατάχυτο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη. Το ζητούμενο για τη Lamborghini είναι να αντλήσει περισσότερη οδηγική εμπλοκή από αυτή τη συνταγή και όχι να επαναφέρει τεχνολογίες προηγούμενων δεκαετιών.
Η συγκεκριμένη στάση δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Ήδη από τον Αύγουστο, ο CEO Stephan Winkelmann είχε ξεκαθαρίσει ότι μια τέτοια επιστροφή δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας ουσιαστικά αυτή τη λύση περισσότερο κατάλληλη για συλλεκτικές ειδικές εκδόσεις.
Η ψευδαίσθηση που κατασκεύασε το Μαρανέλο
Η Ferrari επέλεξε σχεδόν το αντίθετο μονοπάτι, αλλά με μια τεχνολογική ανατροπή. Η 12Cilindri Manuale δεν διαθέτει συμβατικό μηχανικό κιβώτιο έξι σχέσεων. Κρατά το υπάρχον οκτατάχυτο διπλού συμπλέκτη και χρησιμοποιεί το σύστημα «Manuale By-Wire» για να δημιουργήσει την εμπειρία που θυμούνται οι οδηγοί από τις παλιότερες Ferrari.
Ο μεταλλικός επιλογέας κινείται σε παραδοσιακή διάταξη έξι σχέσεων και διαθέτει μηχανισμούς που αναπαράγουν την αντίσταση, την αίσθηση και ακόμη και τον χαρακτηριστικό ήχο της αλλαγής. Το πεντάλ συμπλέκτη επίσης δεν συνδέεται μηχανικά με τη μετάδοση. Αισθητήρες και λογισμικό μεταφράζουν τις κινήσεις του οδηγού σε ηλεκτρονικές εντολές προς το πραγματικό κιβώτιο.
Η προσομοίωση φτάνει επίτηδες μέχρι τις ατέλειες. Λάθος χειρισμός του συμπλέκτη μπορεί να προκαλέσει απότομη εκκίνηση ή ακόμη και να «σβήσει» τον κινητήρα, ενώ υποστηρίζεται και η τεχνική συγχρονισμού φρένου και γκαζιού στα κατεβάσματα. Όταν ο οδηγός κουραστεί από όλη αυτή την αναλογική τελετουργία, μπορεί απλώς να επιλέξει την αυτόματη λειτουργία.
Η νοσταλγία απέκτησε λογισμικό
Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της αντιπαράθεσης. Η Ferrari δεν γύρισε πραγματικά στην παλιά τεχνολογία. Χρησιμοποίησε τη σύγχρονη για να αναπαράγει όσα οι πελάτες νοσταλγούν από εκείνη. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν παράδοξο: ένα σύστημα υψηλής τεχνολογίας σχεδιασμένο ώστε να κάνει τον οδηγό να αισθάνεται ότι οδηγεί κάτι λιγότερο ψηφιακό.
Και η αγορά στην οποία απευθύνεται είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Η 12Cilindri Manuale περιορίζεται σε 1.499 αυτοκίνητα, με ευρωπαϊκή τιμή εκκίνησης 590.000 ευρώ. Κάτω από το καπό παραμένει ο ατμοσφαιρικός V12 των 6,5 λίτρων, με την κανονική 12Cilindri να αποδίδει 830 ίππους και να φτάνει έως τις 9.500 σ.α.λ.
Το τελευταίο πραγματικό κεφάλαιο της Sant’Agata
Για τη Lamborghini, το παραδοσιακό χειροκίνητο έχει ήδη περάσει στην ιστορία. Η Gallardo ήταν το τελευταίο μοντέλο της που προσφέρθηκε με αυτή την επιλογή, μέχρι το 2014. Η Huracán που ακολούθησε πέρασε αποκλειστικά στο επτατάχυτο διπλού συμπλέκτη, ενώ οι σημερινές Revuelto και Temerario χρησιμοποιούν οκτατάχυτες μονάδες διπλού συμπλέκτη.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η εταιρεία δεν υποστηρίζει πως η οδηγική συμμετοχή έπαψε να έχει σημασία. Το αντίθετο. Ο Racchetti θεωρεί ότι η ταχύτητα και η επιτάχυνση από μόνες τους δεν αρκούν πλέον για να διαφοροποιήσουν ένα supercar, ακριβώς επειδή οι ακραίες επιδόσεις έχουν γίνει πολύ πιο προσιτές τεχνολογικά. Εκεί όπου διαφωνεί με τη Ferrari είναι στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιστρέψει το συναίσθημα.
Έτσι διαμορφώνονται δύο διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο πρόβλημα. Στο Μαρανέλο, η ψηφιακή τεχνολογία επιστρατεύεται για να ξαναχτίσει μια χαμένη αναλογική εμπειρία. Στη Sant’Agata, η πρόκληση είναι να δημιουργηθεί η επόμενη χωρίς να αντιγραφεί η προηγούμενη. Και κάπως έτσι, ο παλιός λεβιές ταχυτήτων έχει μετατραπεί ξανά σε πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα στους δύο μεγαλύτερους ιταλικούς αντιπάλους.
