Η άμυνα «στρατολογεί» τις αυτοκινητοβιομηχανίες: Ford, GM και Renault κυνηγούν νέα συμβόλαια δισεκατομμυρίων
Pickups, SUV, ανενεργές γραμμές παραγωγής και τεχνογνωσία μαζικής κατασκευής αποκτούν διαφορετική αξία, καθώς οι αυξανόμενες στρατιωτικές δαπάνες δημιουργούν ευκαιρίες πέρα από την παραδοσιακή αγορά αυτοκινήτου
Για δεκαετίες, η σχέση της αυτοκινητοβιομηχανίας με τις ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν άγνωστη. Αυτό που αλλάζει σήμερα είναι το οικονομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο επανέρχεται. Καθώς οι δυτικοί κατασκευαστές αντιμετωπίζουν χαμηλότερη αξιοποίηση ορισμένων εργοστασίων, πιέσεις στις πωλήσεις και εντονότερο ανταγωνισμό, η μεγάλη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών δημιουργεί μια αγορά στην οποία μπορούν να αξιοποιήσουν κάτι που ήδη διαθέτουν σε αφθονία: οχήματα, εγκαταστάσεις, εφοδιαστικές αλυσίδες και τεχνογνωσία μαζικής παραγωγής.
σχετικά άρθρα
Η τάση έχει πλέον περάσει από τις συζητήσεις στις προσφορές. Ford, General Motors και Jaguar Land Rover βρίσκονται μεταξύ των κατασκευαστών που διεκδικούν βρετανικό πρόγραμμα αξίας περίπου 900 εκατ. λιρών για ελαφρά στρατιωτικά οχήματα. Αντί να ξεκινήσουν από λευκό χαρτί, χρησιμοποιούν εμπορικά μοντέλα ως βάση: η Ford το Ranger, η GM το Chevrolet Silverado και η JLR το Defender.
Το pickup αλλάζει αποστολή
Η λογική είναι σχετικά απλή. Ένα υπάρχον όχημα παραγωγής προσφέρει έτοιμη αρχιτεκτονική, δοκιμασμένα μηχανικά μέρη και μια εφοδιαστική αλυσίδα που ήδη λειτουργεί. Με τις απαραίτητες μετατροπές μπορεί να αποκτήσει στρατιωτικό ρόλο πολύ ταχύτερα και δυνητικά φθηνότερα από ένα εντελώς νέο πρόγραμμα.
Για τις εταιρείες, αντίστοιχα, ανοίγει μια πρόσθετη πηγή εσόδων. Η GM περιμένει ότι η GM Defense μπορεί να φτάσει περίπου τα 1,5 δισ. δολάρια σε έσοδα έως το 2029. Το ποσό παραμένει μικρό σε σχέση με το συνολικό μέγεθος του αμερικανικού ομίλου και αυτό είναι κρίσιμο: τα στρατιωτικά προγράμματα δεν αποτελούν σήμερα υποκατάστατο της βασικής δραστηριότητας. Μπορούν όμως να δημιουργήσουν έναν συμπληρωματικό κλάδο με πολυετή κρατικά προγράμματα και διαφορετικό οικονομικό κύκλο από εκείνον της λιανικής αγοράς.
Το ενδιαφέρον μάλιστα δεν περιορίζεται στους ίδιους τους κατασκευαστές. Προμηθευτές όπως οι Valeo και Forvia εξετάζουν επίσης μεγαλύτερη παρουσία στον συγκεκριμένο χώρο, βλέποντας δυνατότητες αξιοποίησης τεχνολογιών και παραγωγικών δυνατοτήτων που έχουν αναπτυχθεί για τον κλάδο του αυτοκινήτου.
Οι Γάλλοι πηγαίνουν ένα βήμα μακρύτερα
Το γαλλικό παράδειγμα δείχνει πόσο μπορεί να διευρυνθεί αυτή η σχέση. Η Renault συνεργάζεται με τη Thales και παρουσίασε το 4 TROOP, ένα πρωτότυπο πολλαπλών αποστολών που βασίζεται σε όχημα παραγωγής και ενσωματώνει στρατιωτικά συστήματα επικοινωνίας, αισθητήρες και τεχνολογίες διοίκησης.
Η ιδέα δεν είναι να δημιουργηθεί ακόμη ένα εξειδικευμένο όχημα από την αρχή. Η ηλεκτρονική αρχιτεκτονική και οι τεχνολογίες της Thales ενσωματώνονται σε υπάρχουσα πλατφόρμα της Renault, ώστε η λύση να μπορεί να διατεθεί γρηγορότερα και με ελεγχόμενο κόστος. Η ίδια προσέγγιση μπορεί, σύμφωνα με τον όμιλο, να εφαρμοστεί σε διαφορετικά SUV και ελαφρά επαγγελματικά μοντέλα.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εμπλοκή της στο TOUTATIS. Εκεί η Renault δεν προσφέρει αυτοκίνητο αλλά αυτό που γνωρίζει καλύτερα: πώς ένα σύνθετο προϊόν μετατρέπεται σε προϊόν μεγάλης σειράς. Οι μηχανικοί της συνεργάστηκαν με τη Thales για την απλοποίηση του drone, μειώνοντας κατά 20% τον αριθμό των εξαρτημάτων και κατά 40% τα στοιχεία στερέωσης, χωρίς να μεταβληθούν οι επιδόσεις και οι λειτουργίες του. Η παραγωγή σχεδιάζεται να αρχίσει το 2027 σε γαλλική εγκατάσταση του ομίλου, με στόχο σημαντική κλιμάκωση της δυναμικότητας.
Το πραγματικό όπλο είναι η μαζική παραγωγή
Ακριβώς εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο επιχειρηματικό πλεονέκτημα του κλάδου. Μια εταιρεία αυτοκινήτων δεν γνωρίζει απλώς πώς να κατασκευάζει οχήματα. Γνωρίζει πώς να σχεδιάζει ένα προϊόν ώστε να παράγεται σε μεγάλη κλίμακα, με συγκεκριμένο κόστος, επαναλαμβανόμενη ποιότητα και σύντομους χρόνους.
Η Renault περιγράφει αυτή τη δυνατότητα ως βασική συνεισφορά της: οι αμυντικές εταιρείες παραδοσιακά ειδικεύονται σε σύνθετα προϊόντα μικρότερων σειρών και μεγαλύτερων κύκλων εξέλιξης, ενώ η αυτοκινητοβιομηχανία έχει μάθει να περνά από το πρωτότυπο στη μαζική κατασκευή. Η γαλλική εταιρεία ξεκαθαρίζει, πάντως, ότι δεν επιδιώκει να μετατραπεί σε κατασκευαστή οπλικών συστημάτων και ότι η βασική στρατηγική ανάπτυξής της εξακολουθεί να αφορά το αυτοκίνητο.
Μια δεύτερη ζωή για τις γραμμές συναρμολόγησης
Υπάρχει και μια δεύτερη διάσταση. Η ευρωπαϊκή και αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία διαθέτουν παραγωγικές εγκαταστάσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις υποαπασχολούνται ή αναζητούν διαφορετική χρήση. Το Reuters καταγράφει ενδιαφέρον τόσο για συνεργασίες όσο και για αξιοποίηση ή μεταβίβαση τέτοιων εγκαταστάσεων σε εταιρείες του αμυντικού κλάδου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα εργοστάσια αυτοκινήτων πρόκειται ξαφνικά να μετατραπούν μαζικά σε στρατιωτικές μονάδες παραγωγής. Τα οικονομικά μεγέθη παραμένουν δυσανάλογα και οι ίδιοι οι κατασκευαστές αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη δραστηριότητα ως συμπληρωματική.
Η συγκυρία, όμως, δημιουργεί μια ασυνήθιστη σύμπτωση αναγκών. Από τη μία πλευρά βρίσκονται κυβερνήσεις και αμυντικές εταιρείες που θέλουν να αυξήσουν γρήγορα την παραγωγή. Από την άλλη, ένας από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς κλάδους του κόσμου διαθέτει ανθρώπους, μηχανήματα και δεκαετίες εμπειρίας στο να κατασκευάζει εκατομμύρια σύνθετα προϊόντα. Και κάπως έτσι, ένα εργοστάσιο που μέχρι χθες μετρούσε την παραγωγή του αποκλειστικά σε αυτοκίνητα αρχίζει να ανακαλύπτει ότι η ίδια γραμμή συναρμολόγησης μπορεί να έχει και δεύτερη αποστολή.
