BMW M7: Ένα μυστικό πρωτότυπο 400 ίππων που έμεινε κρυμμένο σχεδόν 30 χρόνια

Ένα ξεχασμένο πρωτότυπο της Σειράς 7 αποκαλύπτεται με ατμοσφαιρικό V8 από την εμβληματική M5, χειροκίνητο κιβώτιο έξι σχέσεων και εντυπωσιακά διακριτική εμφάνιση

BMW M7: Ένα μυστικό πρωτότυπο 400 ίππων που έμεινε κρυμμένο σχεδόν 30 χρόνια

Για σχεδόν τρεις δεκαετίες, η BMW έκρυβε ένα αυτοκίνητο που θα μπορούσε να είχε αλλάξει την ιστορία της κορυφαίας πολυτελούς σειράς της. Μια Σειρά 7 με την καρδιά της θρυλικής M5, χειροκίνητο κιβώτιο και επιδόσεις που την τοποθετούσαν πολύ πιο κοντά στον κόσμο των σπορ μοντέλων παρά σε εκείνον των παραδοσιακών λιμουζινών. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε, αλλά δεν έφτασε ποτέ στις εκθέσεις των αντιπροσώπων.

σχετικά άρθρα

Η ύπαρξή του επιβεβαιώθηκε πλέον από την ίδια την BMW Classic, η οποία παρουσίασε μέσω σύντομου βίντεο ένα πρωτότυπο της γενιάς E38, γνωστό εσωτερικά ως M7. Η αποκάλυψη έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η βαυαρική εταιρεία δεν έχει διαθέσει ποτέ κανονική έκδοση M7 στην παραγωγή, παρά το γεγονός ότι έχει προσφέρει κατά καιρούς εξαιρετικά ισχυρές εκδόσεις της Σειράς 7.

Η συγκεκριμένη κατασκευή βασίζεται σε μια 740i του 1997. Η χρονολογία αφορά το αρχικό αυτοκίνητο και όχι απαραίτητα την ολοκλήρωση του πρωτοτύπου, αφού η BMW δεν έχει δημοσιοποιήσει το ακριβές χρονοδιάγραμμα του προγράμματος. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι οι μηχανικοί αντικατέστησαν το αρχικό σύστημα κίνησης με έναν κινητήρα και ένα κιβώτιο που έγιναν συνώνυμα μιας από τις πιο αγαπημένες γενιές της M5.

Το εντυπωσιακότερο στοιχείο είναι ότι, εξωτερικά, η M7 μοιάζει σχεδόν με μια συνηθισμένη E38. Δεν διαθέτει τεράστιους αεραγωγούς, φαρδύτερα φτερά ή επιθετικά αεροδυναμικά βοηθήματα. Η BMW φαίνεται πως διατήρησε τη διακριτική σχεδίαση της μεγάλης λιμουζίνας, δημιουργώντας ένα αυτοκίνητο του οποίου οι πραγματικές δυνατότητες αποκαλύπτονται κυρίως όταν ανοίξει το καπό.

Η μηχανική καρδιά μιας θρυλικής κατασκευής

Κάτω από το εμπρός καπό βρίσκεται ο S62, ο ατμοσφαιρικός V8 που χρησιμοποιούσε η BMW M5 E39. Με κυβισμό 4.941 κ.εκ., ο συγκεκριμένος κινητήρας απέδιδε 400 μετρικούς ίππους στις 6.600 σ.α.λ. και 500 Nm ροπής. Ήταν ένα μηχανικό σύνολο που ξεχώριζε για την απόκριση στο γκάζι και τον τρόπο με τον οποίο συνδύαζε υψηλή απόδοση με γραμμική λειτουργία.

Η ισχύς μεταφέρεται στους πίσω τροχούς μέσω χειροκίνητου κιβωτίου έξι σχέσεων, επίσης προερχόμενου από την M5. Η επιλογή αυτή είναι ίσως το πιο ασυνήθιστο χαρακτηριστικό του πρωτοτύπου, καθώς η Σειρά 7 απευθυνόταν παραδοσιακά σε αγοραστές που έδιναν προτεραιότητα στην άνεση, στην πολυτέλεια και στην ξεκούραστη μετακίνηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το βάρος του αυτοκινήτου φτάνει τα 1.875 κιλά και η μέγιστη ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα. Η BMW δεν ανακοίνωσε χρόνο επιτάχυνσης από στάση στα 100 χλμ./ώρα, ούτε δημοσιοποίησε πλήρη στοιχεία για πιθανές τροποποιήσεις στις αναρτήσεις, στα φρένα ή στο διαφορικό. Επομένως, οι επιδόσεις της M5 δεν μπορούν να αποδοθούν αυτομάτως και στη μεγαλύτερη λιμουζίνα.

Οι αλλαγές στην εμφάνιση είναι περιορισμένες αλλά χαρακτηριστικές. Οι σκουρόχρωμες ζάντες BBS και οι τέσσερις απολήξεις της εξάτμισης, δύο σε κάθε πλευρά του πίσω προφυλακτήρα, προδίδουν ότι πρόκειται για κάτι περισσότερο από μια συνηθισμένη 740i. Στο εσωτερικό, το μαύρο και μπεζ δέρμα συνδυάζεται με τιμόνι M και χειροκίνητο επιλογέα που αναδύεται από την ξύλινη κεντρική κονσόλα.

Ιδιαίτερη λεπτομέρεια αποτελεί το τηλέφωνο στο πίσω μέρος της καμπίνας, ένα χαρακτηριστικό στοιχείο πολυτέλειας της δεκαετίας του 1990. Η εικόνα ενός τέτοιου εξοπλισμού δίπλα σε ένα χειροκίνητο σύστημα μετάδοσης υψηλών επιδόσεων αποτυπώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τον ασυνήθιστο χαρακτήρα του αυτοκινήτου.

Γιατί δεν πέρασε ποτέ τη γραμμή παραγωγής;

Η BMW Classic δεν αποκάλυψε τους λόγους για τους οποίους το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε. Ωστόσο, η θέση της M7 στην τότε γκάμα δημιουργεί ενδιαφέροντα ερωτήματα για την εμπορική στρατηγική της εταιρείας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Σειρά 7 διέθετε ήδη την κορυφαία 750i με δωδεκακύλινδρο κινητήρα, ένα αυτοκίνητο που απευθυνόταν σε αγοραστές οι οποίοι αναζητούσαν υψηλή απόδοση χωρίς συμβιβασμούς στην άνεση. Μια M7 με χειροκίνητο κιβώτιο και σαφώς πιο σπορ προσανατολισμό θα μπορούσε να προσελκύσει διαφορετικό κοινό, αλλά και να δημιουργήσει επικάλυψη με την M5.

Η τελευταία προσέφερε ήδη τον ίδιο κινητήρα και το ίδιο κιβώτιο σε μικρότερο και περισσότερο οδηγοκεντρικό αμάξωμα. Από επιχειρηματική άποψη, λοιπόν, η παραγωγή μιας ακόμη ακριβότερης σπορ λιμουζίνας θα απαιτούσε μια ξεκάθαρη τοποθέτηση στην αγορά. Πρόκειται, πάντως, για πιθανή ερμηνεία και όχι για αιτιολογία που έχει επιβεβαιώσει η BMW.

Η εταιρεία ακολούθησε τελικά διαφορετική πορεία, διατηρώντας τη Σειρά 7 ως κορυφαία έκφραση της πολυτέλειας και προσφέροντας ισχυρές εκδόσεις χωρίς να δημιουργήσει μια πλήρη M7. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υπήρξε η μεταγενέστερη M760Li με V12, ενώ σήμερα η ηλεκτρική i7 M70 εκπροσωπεί τη φιλοσοφία των υψηλών επιδόσεων στη μεγάλη κατηγορία, χωρίς να αποτελεί αντίστοιχο μιας M5.

Η αποκάλυψη της E38 προστίθεται σε μια σειρά από ασυνήθιστα πρωτότυπα που η BMW έχει παρουσιάσει εκ των υστέρων. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι πειραματικές Σειρές 7 με κινητήρα V16, αλλά και κατασκευές όπως η M3 Touring της γενιάς E46, οι οποίες αποδεικνύουν ότι οι μηχανικοί της εταιρείας εξέταζαν συχνά ιδέες που δεν κατέληγαν σε εμπορικά προϊόντα.

Η M7 δεν προαναγγέλλει κάποιο νέο μοντέλο, ούτε υπάρχουν ενδείξεις ότι η BMW σχεδιάζει να την επαναφέρει. Αποτελεί, όμως, ένα σπάνιο τεκμήριο της εποχής κατά την οποία οι μεγάλες ατμοσφαιρικές μηχανές, τα χειροκίνητα κιβώτια και η διακριτική σχεδίαση μπορούσαν να συνυπάρχουν ακόμη και σε μια πολυτελή λιμουζίνα. Και ίσως γι’ αυτό η αποκάλυψή της, σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από πολλές σύγχρονες παρουσιάσεις.