Το κόλπο με τη «δημιουργική λογιστική», οι συμβάσεις ημετέρων και οι ατέρμονες φορολογικές απαλλαγές χορηγών
Έτσι «τρώνε» τις δωρεές εφοπλιστών και μεγαλόσχημων: παρέχοντας στους ευεργέτες φορολογική απαλλαγή για χρόνια ολόκληρα και όχι εφάπαξ, ενώ τα κοινωνικά υπουργεία σπάνε τις συμβάσεις σε φάσεις και τις μοιράζουν σε ημέτερους εργολάβους και προμηθευτές.
σχετικά άρθρα
Καλά πληροφορημένες πηγές που γνωρίζουν από μέσα πρόσωπα και πράγματα μιλούν για μια περίεργη φάμπρικα, στημένη γύρω από χορηγίες προς υπουργείο με κοινωνικό προφίλ και πρόσβαση σε όλα τα στρώματα. Μια φάμπρικα που μυρίζει «δημιουργική λογιστική» και πολιτική πελατεία από χιλιόμετρο.
Βάσει πρόσφατης νομοθετικής διάταξης, όπως αναφέρουν έγκυροι κύκλοι, η φορολογική απαλλαγή μιας δωρεάς δεν είναι ενός έτους και τέλος, αλλά διαρκεί όσο ακριβώς χρειάζεται για να ολοκληρωθεί πλήρως το έργο – δηλαδή όσο αποφασίσουν όσοι υπογράφουν τις συμβάσεις.
Σε απλά ελληνικά: οι ισχυροί νταραβεριτζήδες του υπουργείου «σπάνε» την υλοποίηση της δωρεάς σε πολλά χρόνια, μέσα από συνεχείς συμβάσεις με «δικούς τους» κατασκευαστές και προμηθευτές. Κάθε κομμάτι και μια νέα σύμβαση, κάθε σύμβαση και νέα παράταση της φορολογικής απαλλαγής.
Με αυτόν τον τρόπο, αφενός τρώνε – σε δόσεις ολόκληρες – τα λεφτά των δωρεών, μοιράζοντας τις δουλειές σε φίλους και γνωστούς, αφετέρου προσφέρουν στους ευεργέτες ένα μόνιμο φορολογικό μαξιλάρι που κρατάει για όσο κρατάει και το έργο‑λάστιχο. Στην πιάτσα το έχουν βαφτίσει «win‑win κατάσταση»: υπουργοί και νταραβεριτζήδες μαδάνε τις χορηγίες, ευεργέτες κερδίζουν χρόνια φορολογικής ασυλίας και το μόνο που μένει να διαπιστωθεί είναι αν στο τέλος θα υπάρχει και ένα πραγματικό έργο – ή μόνο φωτογραφίες από τις κορδέλες.