Για ποιον πολιτικό παράγοντα, που «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει» και είναι – κατά κοινή ομολογία – μέσα σε όλα τα «κόλπα», κυκλοφορεί πλέον ότι τα σοβαρά ραντεβού με επιχειρηματίες και νταραβεριτζήδες δεν τα κάνει ούτε στα υπουργεία, ούτε στα ξενοδοχεία, αλλά στο… σαλόνι του;
Μακριά από περίεργα μάτια, αυτόπτες μάρτυρες, κακοπροαίρετους, αλλά και από όσους έχουν την κακή συνήθεια να βγάζουν κινητό και να τραβάνε φωτογραφίες – θεωρητικά τουλάχιστον, γιατί στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, πάντα θα βρεθεί κάποιος να μιλήσει στο αφτί του διπλανού του.
Κουίζ, λοιπόν, για πολύ μυημένους: για ποιον προβεβλημένο πολιτικό, που «όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει» και τον οποίο οι κακές γλώσσες θέλουν μέσα – και πίσω – από κάθε «δουλειά» και κάθε «ρύθμιση», λένε πως φροντίζει τα «σοβαρά» ραντεβού με παράγοντες και νταραβεριτζήδες να γίνονται μόνο εντός οικίας;
Μακριά από μάρτυρες, σε περιβάλλον με κλειστές κουρτίνες και καλά εκπαιδευμένα σερβιτόρια, για να μην υπάρχει ούτε μάτι ούτε αυτί που να καταλαβαίνει τι συμφωνείται πάνω από ένα ουίσκι και δύο φιλικές κουβέντες.
Έλα όμως που, όπως συμβαίνει πάντα σε αυτή τη χώρα, οι συναντήσεις διαρρέουν: μια κουβέντα στον διάδρομο, ένα «ξέρεις ποιον είδα χθες» στο πηγαδάκι, ένα ταξί που περίμενε δυο ώρες… κι έτσι γράφεται το παρασκήνιο.
Γιατί καλώς ή κακώς, κανείς δεν κρατάει το στόμα του κλειστό. Το πολύ‑πολύ να παριστάνει ότι δεν θυμάται.

