Ο Κώστας Τσιάνος μιλά για τον «Ματωμένο Γάμο» και το Θεσσαλικό Θέατρο
Ο σκηνοθέτης Κώστας Τσιάνος, μια προσωπικότητα στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του Θεσσαλικού Θεάτρου και την αρχαιοελληνική τραγωδία, παραχώρησε συνέντευξη με αφορμή την παράσταση «Ματωμένος Γάμος» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Ο Κώστας Τσιάνος μιλά για τον «Ματωμένο Γάμο» και το Θεσσαλικό Θέατρο
Η φετινή παραγωγή του Θεσσαλικού Θεάτρου έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς συμπίπτει με τη συμπλήρωση 50 ετών λειτουργίας του θεάτρου, καθώς και 90 ετών από τον θάνατο του Λόρκα.
σχετικά άρθρα
Ο «Ματωμένος Γάμος», ένα εμβληματικό έργο που παραμένει επίκαιρο, πραγματεύεται διαχρονικές θεματικές όπως ο έρωτας, η τιμή, η μοίρα και η βία που απορρέει από την κοινωνική επιβολή. Τη μουσική επιμέλεια υπογράφει ο Διονύσης Τσακνής, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τους Τζένη Καζάκου, Αστέρη Κρικώνη, Ντίνα Αβαγιανού, Αγγελο Ανδριόπουλο και Αγγελική Λεμονή. Η παράσταση, έπειτα από την πρεμιέρα της στη Λάρισα, θα πραγματοποιήσει περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ο κ. Τσιάνος τοποθετεί την αφήγηση του έργου σε μια κλειστή αγροτική κοινωνία, όπου ένας επικείμενος γάμος φέρνει αντιμέτωπη τη νύφη με έναν απαγορευμένο έρωτα και τις κοινωνικές επιταγές. Η επιστροφή του εραστή πυροδοτεί μια αλυσίδα εκδίκησης, καθώς το πάθος υπερισχύει του καθήκοντος. Ο σκηνοθέτης προσεγγίζει το κείμενο του Λόρκα ως μια σύγχρονη τραγωδία με έντονο λυρικό και συμβολικό χαρακτήρα, συνδέοντας το δράμα με τις λαϊκές παραδόσεις και τους μύθους.
Σχετικά με τα 50 χρόνια του Θεσσαλικού Θεάτρου, ο κ. Τσιάνος εξέφρασε τη συγκίνησή του για την αδιάλειπτη λειτουργία του από το 1975, τονίζοντας το ουσιαστικό αποτύπωμά του στο ελληνικό θέατρο. Υπογράμμισε ότι το Θεσσαλικό Θέατρο απέδειξε πως ένα μόνιμο επαγγελματικό θέατρο στην περιφέρεια μπορεί να διατηρήσει διάρκεια, ταυτότητα και σημαντική καλλιτεχνική παρουσία, με στόχο να είναι ένα γνήσιο λαϊκό θέατρο.
Ο άξονας που συνδέει τον «Ματωμένο Γάμο» με την αρχαιοελληνική τραγωδία, την οποία ο κ. Τσιάνος έχει ερευνήσει εκτενώς, βρίσκεται στις λαϊκές τελετουργίες και τους θρύλους που συγγενεύουν μεταξύ των δύο λαών. Αναφέρθηκε στη βεντέτα και το μαχαίρι ως σύμβολα θανάτου και αρχαϊκών θυσιών, καθώς και στην επίδραση των «Βακχών» του Ευριπίδη στον Λόρκα, όπου οι γυναίκες διεκδικούν την ελευθερία του πάθους με τραγικό τίμημα. Ο σκηνοθέτης τόνισε ότι η μακρόχρονη έρευνά του στην αρχαία τραγωδία και την ελληνική λαϊκή παράδοση τον οδήγησε στην προσέγγιση του «Ματωμένου Γάμου» ως μιας σύγχρονης λαϊκής τραγωδίας που υπερβαίνει τον τόπο, αναζητώντας αρχέγονες δυνάμεις όπως το αίμα, τον έρωτα, τη μοίρα, την εκδίκηση και τον θάνατο. Αυτή η διεθνής προσέγγιση του έργου αναδεικνύει την παγκόσμια απήχηση της δραματουργίας του Λόρκα.
Κατά τον κ. Τσιάνος, τα κλασικά έργα διατηρούν την αξία τους γιατί αναφέρονται σε διαχρονικά ανθρώπινα πάθη. «Επανερχόμαστε στο αρχετυπικό, για να γεννήσουμε το νέο», ανέφερε χαρακτηριστικά. Τέλος, εξέφρασε την εκτίμησή του για το θέατρο που διαθέτει αλήθεια και δεν απομακρύνεται από το κοινό του, επιβεβαιώνοντας την πίστη του σε ένα λαϊκό, ουσιαστικό και αληθινό θέατρο, όπως αυτό που συνεχίζει να υπηρετεί το Θεσσαλικό Θέατρο.
