Ο Θοδωρής Γκόνης παρουσίασε «Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου»

Ο Θοδωρής Γκόνης παρουσίασε «Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου»
Ο Θοδωρής Γκόνης παρουσίασε «Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου»

Στο Μικρό Θέατρο της Παλαιάς Επιδαύρου, η ατμόσφαιρα καθοριζόταν από την παρουσία γλαστρών και πεσμένων φύλλων στην άκρη της ορχήστρας, ενώ κουρτίνες ανέμιζαν μπροστά από το μικρό κτίσμα. Οι μουσικοί Φώτης Σιώτας, Δημήτρης Χατζηζήσης και Γιώργος Θεοδωρόπουλος εμφανίστηκαν, ακολουθούμενοι από τον δημιουργό της παράστασης, Θοδωρή Γκόνη, ο οποίος εμπνεύστηκε από το ίδιο το περιβάλλον της περιοχής.

σχετικά άρθρα

Το σκηνικό της παράστασης, «Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου», που παρουσιάστηκε την περασμένη Παρασκευή και το Σάββατο, αξιοποίησε αυθεντικά στοιχεία από την καθημερινότητα της περιοχής, όπως πορτοκαλιές και μια αυλή. Ο Θοδωρής Γκόνης, σκηνοθέτης και συγγραφέας του έργου με καταγωγή από το Ναύπλιο, βασίστηκε σε βιωματικές αφηγήσεις των κατοίκων. Η έναρξη της παράστασης τον βρήκε να φροντίζει μια αυλή εντός του θεάτρου, προτού η αφήγηση περάσει στους ηθοποιούς.

Στη συνέχεια, οι ηθοποιοί Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους – Καζέπης και Ναταλία Μπάκα, εντός του σκηνικού με τις πορτοκαλιές και τις ελιές, αφηγήθηκαν τραγουδώντας ιστορίες του τόπου. Μεταξύ αυτών, αναφέρθηκε η απώλεια της κόρης ενός αγροτικού γιατρού της Επιδαύρου, ο οποίος έκτοτε μοίραζε πορτοκάλια στη μνήμη της. Επίσης, παρουσιάστηκε η ιστορία ενός λαουτιέρη που αρρώστησε από θλίψη, βλέποντας την αγαπημένη του να παντρεύεται τον καλύτερό του φίλο.

Στο πρόγραμμα της παράστασης, ο δημιουργός υπογραμμίζει ότι οι ιστορίες αφηγούνται με όλο το είναι, συνοδευόμενες από τραγούδια και λόγια αποχαιρετισμού. Η μουσική του Φώτη Σιώτα, με τη συμμετοχή των Δημήτρη Χατζηζήση και Γιώργου Θεοδωρόπουλου επί σκηνής, ενίσχυσε την ένταση των αφηγήσεων. Παρά τη θεματική εστίαση στον θάνατο και την απώλεια, η δράση έκλεισε με μια χειρονομία ζωής, καθώς ο ηθοποιός Χάρης Χαραλάμπους φύτεψε μια πορτοκαλιά. Αυτή η πράξη, σε συνδυασμό με τις ήδη υπάρχουσες γλάστρες, συμβόλισε τη συνεχή ροή της ζωής και της μνήμης.