Ο άνθρωπος πίσω από τη Monsoon αδειάζει τους τοίχους του: Έως £126,7 εκατ. για 35 χρόνια τέχνης
Ο Peter Simon βγάζει σχεδόν 200 έργα των Bacon, Mondrian, Picasso και Warhol σε τρεις δημοπρασίες των Christie’s στο Λονδίνο, χωρίς να εγκαταλείπει τη συλλεκτική του δραστηριότητα
Ο Peter Simon πέρασε δεκαετίες κοιτάζοντας χρώματα, σχέδια και υφάσματα. Στα πρώτα χρόνια της Monsoon καθόταν μαζί με τους σχεδιαστές, ξεφυλλίζοντας portfolios και επιλέγοντας μοτίβα που αργότερα μεταφέρονταν στα ρούχα της εταιρείας. Εκείνη η καθημερινή άσκηση του ματιού απέκτησε με τον χρόνο μια πολύ ακριβότερη προέκταση: μια συλλογή μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης που περιλαμβάνει από Francis Bacon και Piet Mondrian μέχρι Joan Miró, Pablo Picasso και Andy Warhol.
σχετικά άρθρα
Τώρα ένα σημαντικό τμήμα της βγαίνει στην αγορά. Οι Christie’s θα διαθέσουν σχεδόν 200 έργα από τη συλλογή του Βρετανού επιχειρηματία σε τρεις ξεχωριστές δημοπρασίες τον Οκτώβριο, με συνολική εκτίμηση 86,5–126,7 εκατ. λιρών. Πρόκειται, σύμφωνα με τον οίκο, για την υψηλότερης αξίας συλλογή ενός ιδιοκτήτη που έχει παρουσιαστεί ποτέ στους Christie’s του Λονδίνου στο πλαίσιο μίας Marquee Week.
Δύο Bacon στην κορυφή
Το βαρύτερο όνομα της πώλησης είναι ο Francis Bacon. Το Figure in Movement του 1978, ένα μεγάλο έργο από την ώριμη περίοδο του ζωγράφου, έχει εκτίμηση 14–18 εκατ. λίρες και αποτελεί το ακριβότερο από τα ανακοινωμένα highlights. Δίπλα του βρίσκεται το πολύ παλαιότερο Study for a Figure, περίπου του 1945, με εκτίμηση 4–6 εκατ. λίρες. Το τελευταίο συνδέεται χρονικά και εικαστικά με την περίοδο του Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion, του έργου που καθιέρωσε τον Bacon στη μεταπολεμική βρετανική ζωγραφική.
Η λίστα όμως δεν σταματά εκεί. Το Composition A, with Double Line and Yellow του Mondrian από το 1935 αποτιμάται στα 8–12 εκατ. λίρες, ενώ το Peinture (Les amants – Adam et Eve) του Miró στα 7–10 εκατ. Το Le Siphon του Fernand Léger και το Crâne, lampe, poireaux, pichet του Picasso έχουν από 3–5 εκατ. λίρες. Το τελευταίο δημιουργήθηκε το 1945, λίγες ημέρες πριν από το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, και δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα.
Το μάτι που εκπαιδεύτηκε στη μόδα
Η σύνδεση με τη Monsoon δεν περιορίζεται στο όνομα που έδωσαν οι Christie’s στη δημοπρασία. Ο Simon ίδρυσε την εταιρεία το 1973, έχοντας προηγουμένως ταξιδέψει μέσω Τουρκίας, Ιράν και Αφγανιστάν προς την Ινδία. Τα χειροποίητα υφάσματα και τα παραδοσιακά prints που συνάντησε εκεί αποτέλεσαν βασικό κομμάτι της αισθητικής ταυτότητας της επιχείρησης που αργότερα εξελίχθηκε στη Monsoon Accessorize.
Η συστηματική ενασχόλησή του με την τέχνη άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αρχικά στράφηκε σε Βρετανούς δημιουργούς, όπως οι Bacon, Barbara Hepworth και Ben Nicholson, αλλά καθώς η επιχειρηματική δραστηριότητα της Monsoon επεκτεινόταν διεθνώς, διευρυνόταν και η συλλεκτική του ματιά. Από τις αρχές της νέας χιλιετίας άρχισε να αγοράζει έργα καλλιτεχνών από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, σε μια περίοδο κατά την οποία αρκετά από αυτά τα ονόματα δεν είχαν ακόμη αποκτήσει τη σημερινή θεσμική τους παρουσία στη Βρετανία.
Αυτή η διαδρομή εξηγεί την ασυνήθιστη συνύπαρξη έργων διαφορετικών εποχών και γεωγραφιών. Ένας Mondrian μπορεί να βρίσκεται δίπλα σε έναν Hurvin Anderson και ένας Miró κοντά σε έργα των Cecily Brown, Alighiero Boetti ή Beatriz Milhazes.
Warhol, Koons και η δύναμη του χρώματος
Ίσως το κομμάτι της συλλογής που συνδέεται περισσότερο με το επαγγελματικό παρελθόν του Simon είναι εκείνο όπου κυριαρχούν χρώμα, μοτίβο και φόρμα. Το Diamond Dust Shoes του Warhol, ύψους άνω των δύο μέτρων, έχει εκτίμηση 1,8–2,5 εκατ. λιρών. Το θέμα των παπουτσιών έχει ιδιαίτερη ιστορική σύνδεση με τον Warhol, ο οποίος είχε εργαστεί ως εμπορικός εικονογράφος μόδας πριν γίνει μία από τις κεντρικές μορφές της Pop Art.
Η Streak 2 της Bridget Riley, που βρισκόταν παλαιότερα στη συλλογή Thyssen-Bornemisza και έχει παρουσιαστεί σε μεγάλες αναδρομικές εκθέσεις, αποτιμάται στα 3,5–5,5 εκατ. λίρες.
Το Untitled του Willem de Kooning από το 1984 έχει εκτίμηση 4,5–6,5 εκατ., ενώ το Baroque Egg with Bow (Blue/Turquoise) του Jeff Koons βρίσκεται στα 1,5–2 εκατ. λίρες.
Και εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση ότι ακόμη και μια συλλογή αυτής της κλίμακας δεν αποτελεί χαρτοφυλάκιο στο οποίο κάθε επιλογή αποδίδει. Ο Simon έχει αναγνωρίσει ότι ορισμένες αγορές του, μεταξύ των οποίων έργο του Koons, έχουν χάσει αξία. Η προσέγγισή του, όμως, δεν ήταν εκείνη ενός επενδυτή που αγόραζε αποκλειστικά με στόχο τη μεταπώληση.
Δεν ήλθε ακόμα το τέλος
Η πώληση έρχεται έπειτα από περίπου 35 χρόνια συλλεκτικής δραστηριότητας, αλλά δεν σηματοδοτεί έξοδο του Simon από την αγορά. Ο ίδιος έχει εξηγήσει ότι θέλει να απελευθερώσει χώρο και να ξεκινήσει προς μια νέα κατεύθυνση, ενώ στους Financial Times μίλησε για την επιθυμία του να ζήσει για λίγο με άδειους τοίχους. Την ίδια στιγμή, εξακολουθεί να αγοράζει και πρόσφατα απέκτησε έργο της Αμερικανίδας Lynda Benglis.
Οι Christie’s θα απλώσουν το υλικό σε τρία διαφορετικά κανάλια. Η βραδινή δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί στις 14 Οκτωβρίου, η ημερήσια στις 15, ενώ η διαδικτυακή πώληση θα διαρκέσει από 1 έως 20 Οκτωβρίου. Πριν από αυτές, η συλλογή θα παρουσιαστεί σε ειδική έκθεση στο Λονδίνο από τις 26 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου.
Το αποτέλεσμα θα έχει ενδιαφέρον και πέρα από τον προσωπικό απολογισμό ενός επιχειρηματία-συλλέκτη. Οι Christie’s συγκεντρώνουν μέσα στην ίδια Frieze Week σχεδόν 200 έργα με estimate που μπορεί να αγγίξει τα 126,7 εκατ. λίρες, μετατρέποντας μια ιδιωτική συλλογή σε σημαντικό τεστ για τη ζήτηση σε διαφορετικά επίπεδα της μοντέρνας και σύγχρονης αγοράς. Για τον Simon, πάντως, η ιστορία κλείνει προσωρινά έναν κύκλο με τον ίδιο τρόπο που άρχισε: με το χρώμα, τη σύνθεση και την αναζήτηση του επόμενου πράγματος που θα τραβήξει το μάτι.
