Η λατινοαμερικανική τέχνη γίνεται παγκόσμια επενδυτική κατηγορία
Οι πωλήσεις 129 εκατ. δολαρίων δείχνουν τη διεθνή άνοδο των Λατινοαμερικανών καλλιτεχνών.
Οι πωλήσεις των 129 εκατ. δολαρίων στη Sotheby’s δείχνουν ότι οι καλλιτέχνες της περιοχής βγαίνουν από τις ειδικές δημοπρασίες και μπαίνουν στο διεθνές blue-chip σύστημα.
σχετικά άρθρα
Η λατινοαμερικανική τέχνη εγκαταλείπει σταδιακά τη θέση μιας περιφερειακής ή «ειδικής» κατηγορίας και ενσωματώνεται στον κεντρικό κορμό της παγκόσμιας αγοράς.
Από τις αρχές του 2024, η Sotheby’s έχει πραγματοποιήσει πωλήσεις έργων Λατινοαμερικανών καλλιτεχνών συνολικής αξίας 129 εκατ. δολαρίων. Ο οίκος υποστηρίζει ότι ελέγχει το 63% της συγκεκριμένης αγοράς από το 2020 και ότι έχει καταγράψει περισσότερα από 20 παγκόσμια ρεκόρ καλλιτεχνών από το 2017.
Στις δημοπρασίες συμμετείχαν περισσότεροι από 774 πλειοδότες από 58 χώρες, στοιχείο που καταδεικνύει ότι η ζήτηση δεν περιορίζεται πλέον σε συλλέκτες από το Μεξικό, τη Βραζιλία, την Αργεντινή ή τη λατινοαμερικανική διασπορά στις ΗΠΑ.
Το τέλος των απομονωμένων δημοπρασιών
Καθοριστικός παράγοντας ήταν η απόφαση της Sotheby’s να πάψει να αντιμετωπίζει τη λατινοαμερικανική τέχνη ως απομονωμένο εμπορικό πεδίο. Έργα της Frida Kahlo, της Leonora Carrington, του Wifredo Lam, της Gego, του Fernando Botero και του Carlos Cruz-Diez παρουσιάζονται πλέον δίπλα σε καθιερωμένα ονόματα της ευρωπαϊκής και αμερικανικής μοντέρνας τέχνης.
Η στρατηγική αυτή αλλάζει τον τρόπο αποτίμησης. Ένα έργο δεν συγκρίνεται πλέον μόνο με άλλα έργα από την ίδια χώρα ή περιοχή, αλλά με το ευρύτερο διεθνές σύστημα του μοντερνισμού, του σουρεαλισμού, της αφαίρεσης και της μεταπολεμικής τέχνης.
Η εξέλιξη ενισχύεται από τη γεωπολιτική και δημογραφική άνοδο της ισπανόφωνης αγοράς των ΗΠΑ, την ανάπτυξη νέων μουσείων και ιδιωτικών ιδρυμάτων στη Λατινική Αμερική, καθώς και τη μεγαλύτερη παρουσία καλλιτεχνών της περιοχής σε διεθνείς biennale και εκθέσεις.
Το βασικό επιχειρηματικό μάθημα είναι ότι η αξία μιας κατηγορίας δεν εξαρτάται μόνο από την ποιότητα των έργων. Εξαρτάται και από τον τρόπο με τον οποίο οι οίκοι, οι galleries και τα μουσεία αναδιαμορφώνουν την αφήγησή της.
Η λατινοαμερικανική τέχνη δεν πωλείται πλέον ως εξωτική περιφερειακή επιλογή. Παρουσιάζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας της παγκόσμιας νεωτερικότητας — και οι τιμές αρχίζουν να αντανακλούν αυτή τη μετατόπιση.
