Η Art Basel Hong Kong 2026, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στο διεθνές ημερολόγιο της τέχνης, ολοκληρώθηκε με ένα μεικτό μήνυμα για την κατάσταση της ασιατικής αγοράς. Ενώ ορισμένες κορυφαίες γκαλερί ανακοίνωσαν εντυπωσιακές επταψήφιες πωλήσεις, πολλοί άλλοι έμποροι εξέφρασαν την ανησυχία τους για μια πιο αργή και επιφυλακτική αγοραστική διάθεση.
σχετικά άρθρα
Η Hauser & Wirth, για παράδειγμα, βίωσε μια «φαινομενική» αρχή, σύμφωνα με τον Marc Payot, αναφέροντας πωλήσεις σε σοβαρούς συλλέκτες από όλη την Ασία. Μεταξύ των κορυφαίων πωλήσεων ήταν ένα γλυπτό της Louise Bourgeois του 2002, «Couple», που έφτασε τα 2,2 εκατομμύρια δολάρια, και ένα έργο του 2008, «À Baudelaire (#1)», στα 2,95 εκατομμύρια δολάρια. Ο πίνακας «Prismatic Head» (2021) του George Condo πωλήθηκε για 2,3 εκατομμύρια δολάρια. Το ενδιαφέρον ήταν επίσης υψηλό για το mobile «Horizontal» (1956) του Alexander Calder και το «Chat et crabe sur la plage» (1965) του Pablo Picasso.
Αντίστοιχα, η David Zwirner σημείωσε πωλήσεις ύψους 3,8 εκατομμυρίων δολαρίων τόσο για έναν πίνακα του Liu Ye (2006) όσο και για έναν πίνακα της Marlene Dumas (2002). Άλλες σημαντικές πωλήσεις περιλάμβαναν ένα έργο του Pablo Picasso του 1964, «Le peintre et son modèle», για 3,5 εκατομμύρια ευρώ στην γκαλερί Bastian, καθώς και έργα των Zao Wou-Ki και Chu Teh-Chun για 2,8 εκατομμύρια και 1,3 εκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα στη Waddington Custot. Το «Flowers 1» (2011) του Alex Katz πωλήθηκε για 1,3 εκατομμύρια δολάρια και το «Take me to Heaven» (2024) της Tracey Emin για 1,2 εκατομμύρια λίρες.
Η γκαλερί Pace, μέσω του CEO Marc Glimcher, εξέφρασε την αισιοδοξία της, δηλώνοντας ότι «τα πράγματα στο Χονγκ Κονγκ είναι καλύτερα από πολύ καιρό». Η γκαλερί παρουσίασε με επιτυχία έργα Κινέζων ζωγράφων όπως οι Mao Yan και Zhang Xiaogang, ενώ το επίκεντρο ήταν ένα νεοαυθεντικοποιημένο έργο του Amedeo Modigliani, «Jeune femme brune» (1917–18), με εκτιμώμενη τιμή γύρω στα 13,3 εκατομμύρια δολάρια – πιθανόν το ακριβότερο έργο στην έκθεση.
Πέρα από τις υψηλές πωλήσεις, υπήρξε και ενδιαφέρον για έργα σε πιο προσιτές τιμές. Η Johyun Gallery από το Busan πούλησε 37 έργα, με τιμές που κυμαίνονταν από 9.000 έως 180.000 δολάρια. Επίσης, ο τομέας Zero 10, που επικεντρώνεται στην ψηφιακή τέχνη, απέσπασε θετικά σχόλια από επιμελητές και συλλέκτες, με πωλήσεις από την Asprey Studio και επιτυχίες για την Lauren Tsai και τη Steph Huang.
Ωστόσο, η γενικότερη εικόνα δεν ήταν ομοιόμορφη. Η Jessica Silverman παρατήρησε τη μικρή έκθεση της Judy Chicago στην ασιατική αγορά, παρά την αναγνώρισή της στις ΗΠΑ. Ο Richard Nagy, ιδιοκτήτης ομώνυμης γκαλερί, απέδωσε την απουσία πωλήσεων σε διαφορές στο γούστο και όχι στη γεωγραφία, σημειώνοντας την έλλειψη προπολεμικής τέχνης και την τάση των συλλεκτών να αναζητούν τιμές online. Η Charmaine Chan της Pearl Lam στο Χονγκ Κονγκ, μια βετεράνος της Art Basel Hong Kong, παρατήρησε ότι «οι πωλήσεις είναι πιο αργές από το συνηθισμένο» και ότι η «αποφασιστική» αγοραστική συμπεριφορά των ντόπιων συλλεκτών ήταν απούσα, περιγράφοντας την αγορά ως ένα «ερωτηματικό».
