Του Μάνου Οικονομίδη
σχετικά άρθρα
Η μήτρα του οράματος ενοποίησης των ευρωπαϊκών λαών σε ένα συνεκτικό μόρφωμα, με ιδεολογική κληρονομιά την αξιακή κυριαρχία του δυτικού ανθρώπου, από την κλασική Αθήνα της αρχαιότητας, στον Διαφωτισμό και την Αναγέννηση, αφορούσε μια συλλογική απάντηση στην αγωνία αποτροπής του πολέμου, ώστε σε συνθήκες ειρήνης, οι κοινωνίες της Γηραιάς Ηπείρου και συνολικά της ανθρωπότητας, να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην πρόοδο, την ευημερία, την ευδαιμονία.
Οι αυθεντικές και αγαθές προθέσεις των ιδρυτικών πατέρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δοκιμάστηκαν σε πλείστες περιπτώσεις, στα αναπόφευκτα γυρίσματα του τροχού της Ιστορίας, στις πολλές δεκαετίες που ακολούθησαν. Καμία προηγούμενη συγκυρία ωστόσο δεν συνοδευόταν από το βάρος της απογοήτευσης και της μελαγχολίας που προκαλεί η εικόνα της σημερινής Ευρώπης. Μακριά από εκείνον τον αξιακό κώδικα. Μακριά από τις ανάγκες των Ευρωπαίων πολιτών. Μακριά από την πραγματικότητα… γενικώς.
Το ουκρανικό ζήτημα, δηλαδή η βάρβαρη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας και το δράμα του ουκρανικού λαού που ακολούθησε, εξελίχτηκε σε διαλυτική συνισταμένη για το κοινό και ενοποιημένο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Πολύ γρήγορα κατέστη αντιληπτό ότι, στην Ουκρανία δεν υπερασπιζόμαστε τη Δημοκρατία και το Διεθνές Δίκαιο, δεν υπερασπιζόμαστε τον ουκρανικό λαό, αλλά ως εθνοτικό υποκείμενο, η Ενωμένη Ευρώπη έχει γίνει… περίγελος στις ορέξεις και τους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών του Ντόναλντ Τραμπ, της Ρωσίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, της Κίνας του Σι Τζινπίνγκ, και κάθε άλλης περιφερειακής δύναμης, η οποία διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση των διεθνών εξελίξεων, σε μια πολυπολική ανθρωπότητα.
Το ουκρανικό διαλύει την Ευρώπη. Εκ των έσω. Με τη θύελλα σκανδάλων διαφθοράς με επίκεντρο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, που αποκαλύπτονται από τα διεθνή ΜΜΕ, να επιδεινώνει το κλίμα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι Ευρωπαίοι πολίτες… παρκάρουν ένα σημαντικό μέρος της εξήγησης για την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους τα τελευταία χρόνια, στα… ανεξήγητα της στάσης της πολιτικής ηγεσίας της Ενωμένης Ευρώπης.
Η «παιδική χαρά» των Βρυξελλών, αντίστοιχα πνιγμένη στα σκάνδαλα, σέρνεται σε καθεστώς απονομιμοποίησης, όπως επιβεβαιώνουν οι κάλπες των εκλογικών αναμετρήσεων που στήνονται σε κάθε χώρα. Προς μεγάλη… χαρά των υπόλοιπων δυνάμεων του πλανήτη.
