Το δέος της μετάβασης (σε μια καινούργια χρονιά)

Το γύρισμα της σκυτάλης σε μια καινούργια χρονιά, προσφέρει πληθωριστικό υλικό για σκέψη, για περίσκεψη, για συναντήσεις του μυαλού με την καρδιά

Του Μάνου Οικονομίδη

σχετικά άρθρα

Η στιγμή που ο χρόνος κοντοστέκεται, για να ξαναδιαβάσει το σενάριο της διαδρομής. Εκείνης που προηγήθηκε και μας έφερε ως εδώ, εκείνης που ακολουθεί, που παίρνει τη σκυτάλη της συνέχειας, για να μας πάει πιο μακριά. Με τη σιωπηλή προσδοκία να έχει καλύτερο, να έχει περισσότερο φωτεινό αποτύπωμα, να διαμορφώσει μια συνθήκη συνάντησης της ελπίδας με την πραγματικότητα.

Η στιγμή της μετάβασης από τη μια χρονιά στην επόμενη, από τη χρονιά που φεύγει, στην καινούργια. Μια μετάβαση γεμάτη δέος, μια μετάβαση γεμάτη ηχόχρωμα που διασπά τη σιωπή, μια μετάβαση γεμάτη συναισθήματα, γεμάτη εικόνες.

Το γύρισμα της σκυτάλης σε μια καινούργια χρονιά, προσφέρει πληθωριστικό υλικό για σκέψη, για περίσκεψη, για συναντήσεις του μυαλού με την καρδιά. Για συναντήσεις, γενικώς, καθώς εκείνη ακριβώς τη στιγμή συναντιούνται οι απολογισμοί όσων προηγήθηκαν με τις προσδοκίες για εκείνα που θα ακολουθήσουν.

Στο συλλογικό υποκείμενο που απαντά στην προσφώνηση ελληνική κοινωνία, η καινούργια χρονιά φαντάζει ως ο πρόλογος μιας μεγάλης αλλαγής σε εξέλιξη. Ο πρόλογος της μετακίνησης του κοινωνικού εκκρεμούς. Ο πρόλογος της μετατόπισης των προτεραιοτήτων, η ιεράρχηση των οποίων διαμορφώνει κάθε φορά τη λεγόμενη γενική βούληση, η οποία εκφράζεται μαζικά στις κάλπες μιας εκλογικής αναμέτρησης.

Η νέα χρονιά έρχεται να λειτουργήσει ως αβίαστη επώαση της μεγάλης αμφισβήτησης, ως επώαση της μεγάλης άρνησης, ως επώαση της μεγάλης οργής. Ο λαός μας άλλωστε, σπανίως διακρίθηκε, στη μακρά ιστορική διαδρομή του, για την ψυχραιμία των επιλογών του. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, τα περισσότερο φωτεινά από κάθε άλλη συγκυρία της εθνικής διαδρομής στον τόπο μας, η ψήφος της κοινωνίας είναι συντριπτικά αρνητική. Πρώτα καταδικάζουμε μια κυριαρχία, και στη συνέχεια αναζητούμε τη διαδοχή, την αξιόπιστη αντικατάστασή της.

Η παγίωση συνθηκών παρακμής για τις τρέχουσες γενιές των Ελλήνων, με την πολυεπίπεδη κρίση να μεταφράζεται σε ανατροφοδοτική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, προσφέρει την πρώτη ύλη για την… ανάφλεξη. Με την αποσυναρμολόγηση του συστήματος. Τον κατακερματισμό των δυνάμεων. Την ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού.