Του Μάνου Οικονομίδη
σχετικά άρθρα
Η Ιστορία έχει έναν μοναδικό τρόπο να ντύνει με χαμόγελα γεμάτα νόημα, ακόμη και τις καλύτερα κρυμμένες «αλήθειες». Φτάνει φυσικά να τις αναζητεί κανείς, ανάμεσα στις γραμμές, να αντιστέκεται στη γοητεία του βολέματος και της επιδερμικής ανάγνωσης, να διαβάζει μεγαλύτερες εικόνες, σαν και αυτές που κρύβονται πίσω από λέξεις που παράγουν συναισθήματα.
Η πολιτική Ιστορία είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Σκανδαλιστικά ενδιαφέρουσα, θα επεσήμανε κάποιος. Το οξύμωρο στέκεται αγέρωχα μπροστά μας. Ένας πολιτικός που έφτασε στο «μεγαλύτερο αξίωμα στον κόσμο», την Προεδρία των ΗΠΑ, αποσύρθηκε, παραιτούμενος ατιμωτικά, με την αποκρουστική κληρονομιά σκανδάλων. Ο Ρίτσαρντ Νίξον αποχώρησε από το Οβάλ Γραφείο εξαιτίας της εμπλοκής του στο σκάνδαλο Watergate, πριν από τη συγκεκριμένη μελαγχολική εκδοχή του εαυτού του ωστόσο, είχε προλάβει να μας χαρίσει μια από τις περισσότερο αυταπόδεικτες και ανθεκτικές αλήθειες της πολιτικής γεωμετρίας, σε σχέση με την κοινωνία την οποία καλείται να εκπροσωπήσει το πολιτικό σύστημα. Ο Νίξον εντόπισε και μίλησε εγκαίρως για τη «σιωπηλή πλειοψηφία». Τα υπόγεια ρεύματα που αποκτούν πλειοψηφικό κυματισμό σε μια κοινωνία, σε βάθος χρόνου και με συνέπεια, χωρίς να ακούγονται, χωρίς να κάνουν θόρυβο, χωρίς να επιτρέπουν να γίνει αισθητή η παρουσία τους, μέχρι τη στιγμή που θα είναι… μη αναστρέψιμος ο απόηχος της δυναμικής τους.
Η διαμόρφωση μιας σιωπηλής πλειοψηφίας στην κοινωνία, ενσωματώνει την ανατροφοδοτική προδιάθεση της πολιτική και εκλογικής μετακίνησης των πολιτών, μιας συμπεριφοράς απολύτως συμβατής και αναγκαίας για την υπεράσπιση της ίδιας της δημοκρατίας, στον πυρήνα της οποίας σεργιανίζει η υποχρέωση ομαλής εναλλαγής πολιτικών υποκειμένων στην άσκηση της εξουσίας. Η μετατόπιση του κοινωνικού εκκρεμούς στέκεται στην κρίση της Ιστορίας ως μια αυτοτελής συνθήκη δράσης, και επεξεργάζεται μια σύνθετη, πολυεπίπεδη και πολυπαραγοντική παραμετροποίηση προτεραιοτήτων, που μεταβάλλονται και εμπλουτίζονται ανάλογα με τη φόρτιση κάθε συγκυρίας.
Η οικονομία, ως ποιότητα ζωής, όπως την αντιλαμβάνεται και τη βιώνει κάθε πολίτης αλλά και ως συλλογικό υποκείμενο στο πλαίσιο μιας συνεκτικής κοινωνίας, είναι η παράμετρος που πυροδοτεί τη μεταβλητή της αλλαγής και επανατοποθέτησης των ισορροπιών στο πολιτικό σκηνικό και τον δημόσιο βίο, επειδή έχει προηγηθεί η αντίστοιχη αλλαγή και επανατοποθέτηση σε επίπεδο κοινωνίας. Και το σημείο καμπής που επιταχύνει την ταχύτητα με την οποία κινείται προς ένα διαφορετικό μέλλον ο τροχός της Ιστορίας, είναι η αντίληψη της γενικής βούλησης των πολιτών για το πόσο έχει μολύνει το σώμα της δημοκρατίας και τω Θεσμών, η διαφθορά.
Τα πρόσφατα κρούσματα σκανδάλων διαφθοράς που ιχνηλατούνται στον πυρήνα της πολιτικής καρδιάς της Ενωμένης Ευρώπης, αποτελούν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του μέλλοντος που ήδη έχει ξεκινήσει. Και λειτουργούν ως (χρυσοί) χορηγοί των αντισυστημικών ρευμάτων, που πολύ γρήγορα εξελίσσονται σε αντισυστημικές κοινωνικές πλειοψηφίες. Όχι απαραίτητα και όχι μόνο… σιωπηλές.
