Πιο ΠΑΣΟΚ από τους ΠΑΣΟΚους;
ΠΑΣΟΚ και δέος ....
Μπορεί στις εκδηλώσεις για την 3η Σεπτέμβρη το πράσινο να κυριάρχησε, όμως πίσω από τα χαμόγελα και τις φωτογραφίες καταγράφηκαν και εμφανείς εσωκομματικές ενστάσεις στους διαδρόμους της Χαριλάου Τρικούπη.
σχετικά άρθρα
Ορισμένα στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν έκρυψαν τη δυσαρέσκειά τους βλέποντας πρόσωπα που μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν στον ΣΥΡΙΖΑ και προσχώρησαν εσχάτως στο ΠΑΣΟΚ να καταλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εκδηλώσεις για την επέτειο ίδρυσης του κόμματος.
Η ενόχληση δεν αφορά απλώς την παρουσία τους, αλλά τη θέση που τους επιφυλάχθηκε. Για αρκετούς στο εσωτερικό του κόμματος, το μήνυμα ήταν σαφές: οι νέες αφίξεις δεν περιορίζονται σε μια τυπική συμμετοχή, αλλά εμφανίζονται ήδη να διεκδικούν χώρο, προβολή και πολιτικό ρόλο.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η παρουσία του ευρωβουλευτή Ν. Φαραντούρη, η οποία όχι μόνο βρέθηκε στο επίκεντρο των εκδηλώσεων, αλλά ανέβηκε και στο περίφημο πράσινο τρακτέρ. Η εικόνα σχολιάστηκε από ορισμένους στο ΠΑΣΟΚ με ειρωνεία, καθώς θεωρήθηκε ενδεικτική μιας νέας ισορροπίας που δεν γίνεται αποδεκτή από όλους. Το ίδιο και για τη Ράνια Θρασκιά ενώ για την βουλευτή που οδηγούσε το τρακτέρ κατάλαβε την υπερβολή της όπως έλεγε.
Το ερώτημα που κυκλοφόρησε μεταξύ παλαιότερων στελεχών ήταν περίπου το εξής: μήπως κάποιοι θέλουν να αποδείξουν ότι είναι πιο ΠΑΣΟΚ και από τους ίδιους τους ΠΑΣΟΚους;
Η αιχμή είναι προφανής. Υπάρχουν βουλευτές και στελέχη που έμειναν στο κόμμα στα δύσκολα, όταν το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε αντιμέτωπο με ιστορικά χαμηλά ποσοστά, εσωτερικές συγκρούσεις και πολιτική απαξίωση. Δεν μετακινήθηκαν όταν το πολιτικό ρεύμα ήταν αλλού, δεν άλλαξαν κομματική στέγη και συνέχισαν να δίνουν τη μάχη.
Τώρα βλέπουν πρόσωπα που μόλις εντάχθηκαν στο ΠΑΣΟΚ να παίρνουν πρώτο πλάνο στις φωτογραφίες και να εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές μιας παράταξης στην οποία οι ίδιοι παρέμειναν όταν η παραμονή είχε κόστος.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η πραγματική εσωκομματική ένταση. Δεν πρόκειται μόνο για το ποιος εμφανίζεται σε μια εκδήλωση, αλλά για το ποιος θεωρείται ότι εκφράζει το κόμμα, ποιος επιβραβεύεται και ποιος καλείται απλώς να παρακολουθεί από δεύτερη σειρά.
Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι το τρακτέρ. Είναι ποιος κρατά το τιμόνι της νέας εποχής του ΠΑΣΟΚ — και ποιος αισθάνεται ότι, ενώ έμεινε στη θέση του στα δύσκολα, τώρα βλέπει άλλους να καταλαμβάνουν τη θέση που θεωρούσε δική του.
