Η δωροδοκία που διέλυσε την τρομερή Μαρσέιγ και την έριξε στη Β΄ εθνική μετά την κατάκτηση του Champions League
Η γαλλική δικαιοσύνη κινήθηκε άμεσα, παρά το γεγονός ότι η Μαρσέιγ είχε μόλις στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης
Στις 9 Μαρτίου 1993 ξέσπασε ένα σκάνδαλο που έμελλε να γκρεμίσει από την κορυφή την πανίσχυρη Μαρσέιγ. Ο ισχυρός άνδρας του συλλόγου, Μπερνάρντ Ταπί, κατηγορήθηκε για απόπειρα δωροδοκίας αντιπάλου ομάδας, σε μια υπόθεση που μέσα σε λίγους μήνες οδήγησε στη διάλυση της «χρυσής» ομάδας της Μασσαλίας.
σχετικά άρθρα
Εκείνη την περίοδο, η Μαρσέιγ βρισκόταν στο απόγειό της. Είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στον τελικό του Champions League για δεύτερη φορά στην ιστορία της και ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει τη Μίλαν, την οποία τελικά νίκησε 1-0 με κεφαλιά του Μπολί, κατακτώντας το τρόπαιο. Παράλληλα, χρειαζόταν μία ακόμη νίκη στο πρωτάθλημα απέναντι στη Βαλενσιέν, ώστε να «κλειδώσει» μαθηματικά τον τίτλο.
Σε αυτό το σημείο, όμως, αποκαλύφθηκε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στο γαλλικό ποδόσφαιρο. Ο ποδοσφαιριστής της Βαλενσιέν, Ζακ Γκλασμάν, κατήγγειλε ότι δέχθηκε πρόταση δωροδοκίας από τον γενικό διευθυντή της Μαρσέιγ, Ζαν Πιέρ Μπερνς, στενό συνεργάτη του Ταπί. Ο τελευταίος φέρεται να ενεργούσε κατ’ εντολή του προέδρου, σε μια κίνηση που θα αποδεικνυόταν καταστροφική για το μέλλον του συλλόγου.
Οι σοβαρές επιπτώσεις
Η γαλλική δικαιοσύνη κινήθηκε άμεσα, παρά το γεγονός ότι η Μαρσέιγ είχε μόλις στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η απόφαση ήταν βαριά: αφαίρεση του τίτλου του γαλλικού πρωταθλήματος, υποβιβασμός στη δεύτερη κατηγορία και ποινή φυλάκισης δύο ετών για τον Ταπί, εκ των οποίων εξέτισε ένα εξάμηνο.
Παράλληλα, η UEFA επέβαλε αποκλεισμό ενός έτους από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ το 1995 τίμησε τον Γκλασμάν με το βραβείο «Fair Play» για τη στάση του. Ωστόσο, η καριέρα του ποδοσφαιριστή δεν ωφελήθηκε ιδιαίτερα, καθώς συνέχισε να αγωνίζεται σε χαμηλότερο επίπεδο πριν αποσυρθεί.
Οι υποψίες γύρω από τον Ταπί υπήρχαν ήδη από νωρίς. Ο ίδιος είχε έντονη παρουσία και στην πολιτική σκηνή, ως υπουργός επί προεδρίας Φρανσουά Μιτεράν, με τον οποίο διατηρούσε στενή σχέση. Η επιθυμία του για άμεσα αποτελέσματα και επιτυχίες στη Μαρσέιγ είχε προκαλέσει ερωτήματα, τα οποία τελικά επιβεβαιώθηκαν. Η φιλοδοξία του, σε συνδυασμό με την ανάγκη για γρήγορη επιτυχία, αποδείχθηκαν καθοριστικοί παράγοντες για την πτώση του.
Η Μαρσέιγ εκείνης της εποχής διέθετε ένα εντυπωσιακό ρόστερ. Παίκτες όπως οι Παπέν, Ζιρές, Φραντσέσκολι, Ντεσαγί, Ντεσάν, Τιγκανά, Μπόκσιτς και Φέλερ είχαν δημιουργήσει ένα σύνολο που κυριαρχούσε εντός και εκτός συνόρων. Με τέσσερα διαδοχικά πρωταθλήματα και την κορυφή της Ευρώπης, η ομάδα έμοιαζε έτοιμη να χτίσει μια δυναστεία.
Τρομοκρατούσε τους παίκτες
Ωστόσο, στο παρασκήνιο επικρατούσε ένα διαφορετικό κλίμα. Ο Ταπί ασκούσε αυστηρό έλεγχο, με τους παίκτες να φοβούνται την αντίδρασή του, ενώ ο Μπερνς παραδέχθηκε αργότερα ότι είχαν δοθεί σημαντικά ποσά για δωροδοκίες παικτών και διαιτητών.
Πριν από το παιχνίδι με τη Βαλενσιέν, είχαν προσεγγιστεί και άλλοι ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων ο Κριστόφ Ρομπέρτ και ο Χόρχε Μπουρουσάγκα, με τον τελευταίο να ζητά εγγυήσεις για την καταβολή των χρημάτων.
Την ημέρα του αγώνα, ο Γκλασμάν ενημέρωσε τον προπονητή του και στο ημίχρονο έγινε καταγγελία στις αρχές. Μετά το τέλος του αγώνα, η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης. Οι έρευνες αποκάλυψαν χρηματικά ποσά κρυμμένα, ενώ οι εμπλεκόμενοι οδηγήθηκαν σε κατηγορίες.
Οι κυρώσεις που ακολούθησαν ήταν βαριές. Τον Σεπτέμβριο του 1993 η UEFA απέκλεισε τη Μαρσέιγ από τις διοργανώσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1994 η γαλλική ομοσπονδία επικύρωσε τον υποβιβασμό και την αφαίρεση του τίτλου. Παράλληλα, επιβλήθηκαν αποκλεισμοί σε βασικά πρόσωπα της υπόθεσης.
Η υπόθεση έφτασε και στα πολιτικά δικαστήρια, με τον Ταπί να υποστηρίζει ότι ήταν θύμα πολιτικών αντιπάλων. Ωστόσο, οι καταθέσεις συνεργατών του, όπως του Μπερνς, τον επιβάρυναν σημαντικά. Τον Μάιο του 1995 κρίθηκε ένοχος για δωροδοκία και απόπειρα συγκάλυψης, ενώ του αφαιρέθηκαν και τα πολιτικά δικαιώματα για τρία χρόνια.
Η Μαρσέιγ προσπάθησε αργότερα να επανέλθει, όμως το σκάνδαλο είχε αφήσει βαθιά σημάδια. Μια από τις ισχυρότερες ομάδες της εποχής κατέρρευσε μέσα σε λίγους μήνες, αποδεικνύοντας πως ακόμη και η κορυφή μπορεί να αποδειχθεί εύθραυστη όταν η επιτυχία συνδυάζεται με παρανομία.
