Η ανωνυμία στο Διαδίκτυο αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολεί όπως είδατε την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Από τη μία πλευρά προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης, από την άλλη όμως διευκολύνει τη διάδοση ψευδών ειδήσεων, τη συκοφαντία και την τοξικότητα στα κοινωνικά δίκτυα. Για τον λόγο αυτό η κυβέρνηση αναζητά τρόπους να περιορίσουν την πλήρη ανωνυμία στις πλατφόρμες όπως το Facebook, το X (Twitter) και το YouTube.
σχετικά άρθρα
Μία από τις ιδέες που συζητούνται έντονα στην Ευρώπη είναι η ψηφιακή ταυτότητα χρηστών. Το υπενόησε ο Παύλος Μαρινάκης. Να δημιουργηθεί ένα European Digital Identity Wallet. Σε ένα τέτοιο μοντέλο, οι χρήστες θα μπορούν να εμφανίζονται με ψευδώνυμο, όμως οι πλατφόρμες θα γνωρίζουν την πραγματική τους ταυτότητα. Το ζήτημα όμως δεν είναι απλό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Νότια Κορέα. Το 2007 η κυβέρνηση επέβαλε το λεγόμενο «σύστημα πραγματικού ονόματος», υποχρεώνοντας τους χρήστες μεγάλων ιστοσελίδων να δηλώνουν τα πραγματικά τους στοιχεία πριν δημοσιεύσουν σχόλια. Τα αποτελέσματα ήταν σκέτη απογοήτευση. Τα προσβλητικά σχόλια μειώθηκαν ελάχιστα 1% με 2%, ενώ πολλοί χρήστες μετακινήθηκαν απλώς σε ξένες πλατφόρμες. Επιπλέον, η συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων οδήγησε σε μεγάλες διαρροές στοιχείων χρηστών. Το 2012 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Νότιας Κορέας ακύρωσε τον νόμο. Προβλέπω κι εδώ να γίνεται της… Κορέας.
