Η κίνηση της Δούρου, η Ακρίτα και το σήμα στο ΠΑΣΟΚ
Η κίνηση ματ της Ρένας
Στην πολιτική, τις περισσότερες φορές, αυτός που φαίνεταθι δεν είναι και εκείνος που κινεί τα νήματα. Και στην υπόθεση της υποψηφιότητας της Έλενας Ακρίτα για τη θέση αντιπροέδρου της Βουλής, το πρόσωπο που φέρεται να έκανε την κρίσιμη παρασκηνιακή δουλειά ήταν η Ρένα Δούρου.
σχετικά άρθρα
Η υπόθεση μόνο εύκολη δεν ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας υπήρχαν δεύτερες σκέψεις, αντιρρήσεις, αλλά και προσωπικές φιλοδοξίες. Τέσσερις βουλευτές φέρονταν να είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη θέση, με αποτέλεσμα να διαγράφεται ένας ακόμη εσωκομματικός πονοκέφαλος για ένα κόμμα που δεν είχε ανάγκη από νέα εσωστρέφεια.
Κάπου εκεί, όμως, μπήκε στο παιχνίδι η Δούρου.
Αντί να αφήσει την υποψηφιότητα Ακρίτα να εξελιχθεί σε εσωτερικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, φέρεται να μετέφερε τη συζήτηση σε εντελώς διαφορετικό πεδίο. Από τη στενή κομματική αριθμητική, το ζήτημα πέρασε στην πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση.
Και τότε άλλαξαν όλα. Η Έλενα Ακρίτα έπαψε να είναι απλώς μία από τις υποψήφιες για ένα κοινοβουλευτικό αξίωμα και μετατράπηκε σε πολιτικό σύμβολο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης. Η υποψηφιότητά της απέκτησε δημοσιότητα, προκάλεσε αντιδράσεις και έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ την ευκαιρία να επιστρέψει στο προσκήνιο, αυτή τη φορά όχι για τα εσωτερικά του, αλλά ως δύναμη αντιπολίτευσης.
Το πραγματικό παρασκήνιο, πάντως, αρχίζει με την είσοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξίσωση.
Η στήριξή του προς την Ακρίτα δεν ήταν μια αδιάφορη κοινοβουλευτική λεπτομέρεια. Έστειλε μήνυμα ότι, όταν υπάρχει το κατάλληλο πολιτικό θέμα, μπορεί να σχηματιστεί κοινό μέτωπο απέναντι στην κυβέρνηση. Μπορεί να μην πρόκειται για προαναγγελία συνεργασίας, αλλά ήταν ένα πρώτο «πράσινο» νεύμα που στην κυβέρνηση ασφαλώς καταγράφηκε. Η υποψηφιότητα πήγε βέβαια κουβά αλλά η Δούρου άνοιξε ένα δίαυλο επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ.
